Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2025/6999 E. 2026/4306 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/1669 E. 2025/1458 K. SUÇLAR : Kasten öldürmeye teşebbüs, olası kastla yaralama, 6136 sayılı Kanun'a muhalefet HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, istinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükümlerin onanması

Sanık ... müdafii tarafından süresi içerisinde ileri sürüldükten sonra sanık ...'in cezaevi aracılığıyla gönderdiği 31.12.20 25... .04.2026 tarihli dilekçeleri ile temyiz isteminden feragat ettiğini bildirdiği, temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan red kararı ve bu suça yönelik temyizin niteliği dikkate alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun'un) 286/2-a maddesi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince sanık ... hakkında mağdura karşı kasten öldürmeye teşebbüs müştekiye yönelik olası kastla yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve

yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Ankara 11. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 27.03.2024 tarihli ve 2023/215 Esas, 2024/119 Karar Karar sayılı kararı ile; sanık ... hakkında; A. Mağdur ...'e karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 53. maddeleri uyarınca 9 yıl hapis cezası cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

B. Müşteki ...'e karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 53. maddeleri uyarınca 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, Karar verilmiştir.

2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 04.07.2025 tarihli ve 2025/1669 Esas, 2025/1458 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık ... hakkında; A. Mağdur ...'e karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanunun 81/1, 35/2, 29/1, 53. maddeleri uyarınca 6 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

B. Müşteki ...'e karşı olası kastla yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-e, 21/2, 53/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; suç vasfına, eksik incelemeye, takdiri indirime, teşebbüsün derecesine, ceza miktarının fazla olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eksik incelemenin bulunmadığı, dosyada mevcut delillerin isabetli şekilde değerlendirildiği, adli raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasıflarının ve buna bağlı ceza yaptırımlarının isabetli bir şekilde belirlendiği, takdiri indirimin mahkemenin takdir yetkisi kapsamında yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR A. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden; Sanık müdafiinin kanunî süresi içinde öne sürdükten sonra, sanığın cezaevi aracılığıyla gönderdiği 31.12.20 25... .04.2026 tarihli dilekçeleri ile; temyiz isteminden feragat ettiğini bildirdiği ve temyiz

davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi gereği, sanık müdafiinin temyiz isteğinin, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden; İlk Derece Mahkemesince hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan red kararı ve bu suça yönelik temyizin niteliği dikkate alındığında, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı anlaşıldığından sanık müdafiiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

C. Sanık ... hakkında mağdur ...'e karşı kasten öldürmeye teşebbüs müşteki ...'e karşı olası kastla yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri yönünden; Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 04.07.2025 tarihli ve 2025/1669 Esas, 2025/1458 Karar sayılı kararında sanık ... müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alınarak sanık ... müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 11. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.06.2026 tarihinde karar verildi.