Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2025/5155 E. 2026/4116 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/1979 E., 2024/2900 K. SUÇLAR : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜMLER : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükümlerin onanması

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ A. Karşıyaka 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.04.2024 tarihli ve 2021/154 Esas, 2024/263 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılan ve mağdura yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatine karar verilmiştir.

B. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 04.12.2024 tarihli ve 2024/1979 Esas, 2024/2900 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararlarının kaldırılması ile; 1. Sanık hakkında katılan ...'a karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2 ve 53. maddeleri uyarınca 11 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 2. Sanık hakkında mağdur ...'a karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2 ve 53. maddeleri uyarınca 11 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik inceleme yapıldığına, gerekçesiz karar verildiğine, ek savunma verilmeyerek savunma hakkının kısıtlandığına, mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, kabule göre suç vasfının kasten yaralama olduğuna, haksız tahrik ve takdiri indirim hükümleri ile lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE 1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, savunma hakkının kısıtlanmadığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin belirlendiği, haksız tahrik hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde bozma nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Dosya kapsamına göre; olay tarihinde mağdur ve katılanın, katılanın sevk ve idaresinde bulunan motosiklet ile seyir halinde oldukları sırada sanığın sevk ve idaresindeki araçla karşı istikametten geldiği ve mağdur ile katılanı geçtikten sonra olay sonrasında ele geçirilemeyen av tüfeği ile 6 kez ateş ederek katılan ve mağdurun adli raporlara göre basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralanmalarına sebebiyet verdiği anlaşılan olayda, mağdurlarda meydana gelen yaralanmaların boyutları, 25.07.2018 tarihli uzmanlık raporuna göre mağdur ve katılanın olay sırasında üzerilerinde bulunan kıyafetlerdeki isabetler nedeniyle meydana gelen deliklerin dağılmış vaziyette ve küçük boyutlarda (0,1-0,5 cm çaplarında) olması, mağdur ve katılanın ateş edilme anında motosiklet ile seyir halinde ve sanığın bulunduğu konumun tersi istikametinde uzaklaşmaları hususları bir arada değerlendirildiğinde, sanığın mağdur ve katılana yönelik eylemini öldürmeye etkili mesafe içerisinden yaptığı hususunun kesin ve net olarak tespit edilememesi nedeniyle kastının öldürmeye yönelik olduğu hususunun şüphede kaldığı ve bu nedenle sanık hakkında mağdur ve katılana yönelik kasten yaralama suçundan mahkumiyet kararları verilmesi yerine yazılı şekilde suç vasfında yanılgılı değerlendirme sonucu kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından mahkumiyetine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR Gerekçe bölümünün (2) numaralı paragrafında açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 04.12.2024 tarihli ve 2024/1979 Esas, 2024/2900 Karar sayılı kararının suç vasfı yönünden 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.05.2026 tarihinde karar verildi.