Yargıtay · 1. Ceza Dairesi
Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2025/1846 E. 2026/4133 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 1. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2025/1846
- Karar No
- 2026/4133
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/2832 E., 2024/2504 K. SUÇLAR : Nitelikli kasten öldürme ve bu suça yardım HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükümlerin onanması
İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Batman 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.10.2024 tarihli ve 2024/64 Esas, 2024/465 Karar sayılı kararı ile; a.Sanık ... hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82/1-a, 29, 53. maddeleri uyarınca 23 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına b.Sanık ... hakkında nitelikli kasten öldürmeye yardım suçundan 5237 sayılı Kanun'un 82/1-a, 39/2-c, 53. maddeleri uyarınca 20 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 13.12.2024 tarihli ve 2024/2832 Esas, 2024/2504 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik Cumhuriyet savcısı (sanık ... hakkında verilen hüküm yönünden aleyhe) ve sanıklar müdafiilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1.Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; hukuka aykırı delilin hükme esas alındığına, atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin inandırıcı, somut delil bulunmadığından beraatine karar verilmesi gerektiğine, tasarlama hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığına ilişkindir. 2.Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; hukuka aykırı delilin hükme esas alındığına, sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin inandırıcı delil bulunmadığından beraatine karar verilmesi gerektiğine, tasarlama hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığına, takdiri indirim hükmünü gerekçesiz şekilde uygulanmadığına ilişkindir.
III. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükümlere esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eksik incelemenin bulunmadığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, sanık ...'in olay günü maktulle çok sayıda görüşme gerçekleştirerek maktulü olay yerine çağırdığına ilişkin bilirkişi raporları, HTS kayıtları, sanık ...'ın olaydan önce silah temin ettiğine dair tanık beyanı, husumete dair diğer tanık beyanları ve adli tahkikat evrakları birlikte değerlendirildiğinde suç vasıflarının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımlarının yasal bağlamda ve gerekçeleri gösterilerek belirlendiği, maktulden sanık ...'a yönelen haksız söz ve davranışların ulaştığı boyut dikkate alınarak haksız tahrik nedeniyle belirlenen ceza miktarının isabetli olduğu, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 13.12.2024 tarihli ve 2024/2832 Esas, 2024/2504 Karar sayılı kararında sanıklar müdafiilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
Hükmolunan ceza miktarları ve tutuklulukta geçirilen süreler dikkate alınarak sanıklar müdafiilerinin tahliye taleplerinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Batman 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.05.2026 tarihinde karar verildi.