Yargıtay · 1. Ceza Dairesi
Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2025/4052 E. 2026/4434 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 1. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2025/4052
- Karar No
- 2026/4434
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/1788 E., 2025/589 K. SUÇLAR : Kasten öldürme, kasten öldürmeye yardım HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan ve düzeltilerek esastan reddi sanık ... ve müdafii, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükümlerin onanması
Sanık ... ve ... müdafiinin kanuni süre içindeki temyiz isteminden sonra sanıklar ... ve ...'in cezaevinden gönderdikleri 19.01.20 26... .01.2026 tarihli dilekçeleriyle temyiz hakkından feragat ettikleri anlaşılmıştır.
Sanık ... ve müdafii, sanık ... ve müdafii, sanık ... müdafi ile sanık ... müdafiinin temyiz istemleri yönünden; İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz
istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. İstanbul 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.09.2024 tarihli ve 2023/63 Esas, 2024/251 Karar sayılı kararı ile; a. Sanık ... hakkında maktule yönelik kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 53. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
b. Sanıklar ..., ... ve ... hakkında maktule yönelik kasten öldürmeye yardım suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 39, 53. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 13 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, Karar verilmiştir.
2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 11.04.2025 tarihli ve 2024/1788 Esas, 2025/589 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere ilişkin sanık ... yönünden re'sen yapılan isitinaf incelemesinde esastan reddine; sanıklar ..., ... ve ... müdafiileri ile Cumhuriyet savcısının istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1. Sanık ... ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye, müsnet suçu işlemediğine, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması talebine ilişkindir.
2. Sanık ... ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye, müsnet suçu işlemediğine, cezanın aşağı hadden tayini talebine, haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanması talebine ilişkindir.
3. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye, müsnet suçu işlemediğine, suçun unsurlarının oluşmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin ihlal edildiğine, beraatine karar verilmesi talebine ilişkindir.
4. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye, müsnet suçu işlemediğine, suçun unsurlarının oluşmadığına, beraatine karar verilmesi talebine ilişkindir.
III. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli
kararda gösterilip tartışıldığı, hükümlere esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, eksik incelemenin bulunmadığı, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin ihlal edilmediği, eylemin sanık ... tarafından kasten gerçekleştirildiğinin ve sanıklar ..., ... ve ...'nin yardım eden olarak suça iştirak ettiklerinin saptandığı, hükümlere esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eylemlere uyan suç vasfı ve yaptırımların doğru olarak belirlendiği, haksız tahrik hükümlerinin uygulanmamasının isabetli olduğu, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
IV. KARAR 1. Sanıklar ... ve ... müdafiinin temyiz istemi yönünden; Sanıklar müdafiinin kanunî süresi içinde temyiz başvurusunda bulunduktan sonra, sanıklar ... ve ...'in cezaevinden gönderdikleri 19.01.20 26... .01.2026 tarihli dilekçeleriyle temyiz hakkından feragat ettiklerini bildirdikleri, temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmakla, temyizden vazgeçme nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 266/1-2 ve 298/1. maddeleri gereği sanıklar ... ve ... müdafiinin temyiz isteminin oy birliğiyle REDDİNE,
2. Sanık ... ve müdafii, sanık ... ve müdafii, sanık ... müdafii ile sanık ... müdafiinin temyiz istemleri yönünden; Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 11.04.2025 tarihli ve 2024/1788 Esas, 2025/589 Karar sayılı kararında sanık ... ve müdafii, sanık ... ve müdafii, sanık ... müdafii ile sanık ... müdafiinin öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alınarak sanıklar ve müdafiilerinin tahliye taleplerinin REDDİNE,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.06.2026 tarihinde karar verildi.