Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2025/3138 E. 2026/4344 K.

MAHKEMESİ :İnfaz Hakimliği SAYISI : 2024/77 (E), 2024/59 (K) İNCELEME KONUSU KARAR : Hükümlünün cezasının şartla tahliye tarihine kadar denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına dair TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Nitelikli tehdit ve nitelikli konut dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından İslahiye İnfaz Hâkimliğinin 07.06.2023 tarihli ve 2023/530 Esas, 2023/547 Karar sayılı kararıyla 5 yıl 20 ay hapis cezasına hükümlü ...'nın, bu cezasını İslahiye Açık Ceza İnfaz Kurumunda infazı sırasında, 15.07.2023 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7456 sayılı Kanun'un 15. maddesiyle 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'a eklenen geçici 10/2. maddesi kapsamında cezasının koşullu salıverilme tarihi olan 16.11.2027 tarihine kadar denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına ilişkin İslahiye İnfaz Hâkimliğinin 20.07.2023 tarihli ve 2023/836 Esas, 2023/949 Karar sayılı kararı ile denetimli serbestlik yükümlülüklerini yerine getirmeye başlamasını müteâkip, hükümlünün 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar İle Diğer Aletler Hakkında Kanun'a muhalefet suçundan İslahiye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.05.2022 tarihli ve 2022/165 Esas, 2022/687 Karar sayılı kararı ile 1 ay hapis cezasına mahkûm olduğunun bildirilmesi üzerine hükümlünün cezalarının infazı için 04.10.2023 tarihinde yeniden Açık Ceza İnfaz kurumuna alınmasını takiben,

İslahiye İnfaz Hâkimliğinin 20.07.2023 tarihli içtima kararının çözülerek hükümlünün cezalarının 5 yıl 21 ay hapis cezası olarak toplanmasına ilişkin İslahiye İnfaz Hâkimliğinin 11.10.2023 tarihli ve 2023/1470 Esas, 2023/1485 Karar sayılı içtima kararını müteâkip, hükümlünün denetimli serbestlik tedbirinden yararlanma talebinde bulunması üzerine, 5275 sayılı Kanun'a eklenen geçici 10/6-2.cümle maddesi kapsamında cezasının koşullu salıverilme tarihi olan 06.12.2027 tarihine kadar denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına dair İslahiye İnfaz Hâkimliğinin 10.01.2024 tarihli ve 2024/77 Esas, 2024/59 Karar sayılı kararı ile ilgili olarak;

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 24.04.2025 tarihli ve 94660652-105-27-23931-2024-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.05.2025 tarihli ve 2025/53448 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü;

I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.05.2025 tarihli ve 2025/53448 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "İnfaz dosyasına göre, hükümlünün İslahiye İnfaz Hâkimliğinin 20.07.2023 tarihli ve 2023/836 Esas, 2023/949 Karar sayılı kararı ile denetimli serbestlik kararının infazına başlanmasını takiben, 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan İslahiye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.05.2022 tarihli ve 2022/165 Esas, 2022/687 Karar sayılı kararı ile 1 ay hapis cezasına mahkûm olduğu, kararın 11.06.2022 tarihinde kesinleştiği, anılan denetimli serbestlik kararının kaldırılmasından sonrasında 04.10.2023 tarihinde açık ceza infaz kurumuna alınan hükümlü hakkında cezaevine giriş tarihi 04.10.2023, koşullu salıverilme tarihi 06.12.2027 ve bihakkın tahliye tarihi 05.03.2030 olan müddetname düzenlendiği, hükümlünün denetimli serbestlikten yararlanma talebinin kabulü ile 5275 sayılı Kanun'un 105/A ve Geçici 10/6. maddeleri gereğince koşullu salıverilme tarihine kadar cezasının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına dair İslahiye İnfaz Hâkimliğinin 10.01.2024 tarihli ve 2024/77 Esas, 2024/59 Karar sayılı karar verildiği anlaşılmakla, 15.07.2023 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7456 sayılı Kanun'un 15. maddesiyle 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’a eklenen geçici 10/6. maddesinin; "Türk Ceza Kanununun İkinci Kitap Dördüncü Kısım Dördüncü, Beşinci, Altıncı ve Yedinci Bölümünde tanımlanan suçlar, Terörle Mücadele Kanunu kapsamına giren suçlar ve örgüt faaliyeti kapsamında işlenen suçlar hariç olmak üzere, 31.7.2023 tarihi itibarıyla kapalı ceza infaz kurumlarında bulunan hükümlülerden, toplam hapis cezası on yıldan az ise bir ayını, on yıl ve daha fazla ise üç ayını bu kurumlarda geçirip ilgili mevzuat uyarınca açık ceza infaz kurumlarına ayrılmasına üç yıl veya daha az süre kalanlar, bu şartların oluştuğu tarih itibarıyla açık ceza infaz kurumlarına ayrılabilir. Bu hükümlüler ile 31.7.2023 tarihinde geçici 9 uncu maddenin altıncı fıkrası kapsamında açık ceza infaz kurumunda bulunan hükümlüler, talepleri hâlinde en az üç ay açık ceza infaz kurumunda kalmış olmak şartıyla ilgili mevzuat uyarınca cezaların denetimli serbestlik tedbiri altında infazı uygulamasından üç yıl erken yararlandırılır." şeklindeki düzenleme değerlendirildiğinde,

Hükümlünün kesinleşmiş infazı gereken ilâmı mahkemesince, hapis cezasının infazı için savcılığa gönderildiği ve savcılıkça 02.10.2023 tarihinde yakalama emri düzenlendiği, hükümlünün 04.10.2023 tarihinde yakalanması üzerine ... Kurumuna kurumuna alındığı, Geçici 10. maddeden yararlanılabilmesi için hükümlünün 31.07.2023 tarihi itibarıyla ... salgın hastalığı nedeniyle izinde bulunması, diğer bir anlatımla cezasının infazına başlanması gerektiği, 31.07.2023 tarihinde 5275 sayılı Kanun'un Geçici 9/6. maddesi kapsamında açık ceza infaz kurumunda bulunmadığı, ... kurumuna 04.10.2023 tarihinde alındığı cihetle, anılan geçici düzenlemeden yararlanamayacağının anlaşılması karşısında, hükümlünün denetimli serbestlikten yararlanma talebinin reddi yerine, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE 1. Karar tarihinden sonra 24.12.2025 tarihinde kabul edilen 25.12.2025 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7571 sayılı Kanun'un 27 nci maddesi ile 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un geçici 10 uncu maddesinin altıncı fıkrasında değişiklik yapılmış ise de, kanun yararına bozma, kesinleşen hükümde verildiği zaman yürürlükte bulunan usul ve maddi hukuka ilişkin hukuka aykırılıkların giderilmesi ile sınırlı olduğundan, inceleme karar tarihindeki mevzuat hükümlerine göre yapılmıştır..

2. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin, (1), (2) ve (3) üncü fıkraları; (1) Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini belirterek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirir. (2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir. (3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar.

3. 7571 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik öncesi 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un geçici 10 uncu maddesinin (6) ncı fıkrası; Geçici Madde 10- (Ek: 14/7/2023-7456/15 md.) (6) Türk Ceza Kanununun İkinci Kitap Dördüncü Kısım Dördüncü, Beşinci, Altıncı ve Yedinci Bölümünde tanımlanan suçlar, Terörle Mücadele Kanunu kapsamına giren suçlar ve örgüt faaliyeti kapsamında işlenen suçlar hariç olmak üzere, 31/7/2023 tarihi itibarıyla kapalı ceza infaz kurumlarında bulunan hükümlülerden, toplam hapis cezası on yıldan az ise bir ayını, on yıl ve daha fazla ise üç ayını bu kurumlarda geçirip ilgili mevzuat uyarınca açık ceza infaz kurumlarına ayrılmasına üç yıl veya daha az süre kalanlar, bu şartların oluştuğu tarih itibarıyla açık ceza infaz kurumlarına ayrılabilir. Bu hükümlüler ile 31/7/2023 tarihinde geçici 9 uncu maddenin altıncı fıkrası kapsamında açık ceza infaz

kurumunda bulunan hükümlüler, talepleri hâlinde en az üç ay açık ceza infaz kurumunda kalmış olmak şartıyla ilgili mevzuat uyarınca cezaların denetimli serbestlik tedbiri altında infazı uygulamasından üç yıl erken yararlandırılır. Şeklinde düzenlenmiştir.

4. Hükümlü hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan İslahiye Asliye Ceza Mahkemesinin 11.05.2022 tarihli ve 2022/165 Esas, 2022/687 Karar sayılı kararı ile verilen 1 ay hapis cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün 11.06.2022 tarihinde kesinleşmesine rağmen, bu mahkumiyet hükmünün ayrı infaza konu yapıldığı, hükümlü hakkında işlediği başka suçlardan verilen ve 16.06.2023 tarihli ve 2023/1163 sayılı müddetnameye konu içtimalı 5 yıl 20 ay hapis cezasına ilişkin mahkumiyet hükümleri ile içtima edilmesi mümkün iken İslahiye İnfaz hakimliğinden 07.06.2023 tarihli ve 2023/530 Esas, 2023/547 Karar sayılı içtima kararı alındığı sırada, bu mahkumiyet hükmünün içtima talebine konu edilmediği araştırılmak suretiyle hükümlünün hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeksizin eksik inceleme sonucu karar verildiği anlaşılmaktadır.

5. İnfaz hakimliğinin 11.10.2023 tarihli ve 2023/1470 Esas, 2023/1485 Karar sayılı içtima kararına göre, hükümlü hakkında verilen hapis cezalarının 5 yıl 21 ay hapis cezası olarak içtima edildiği, bu içtima kararına göre Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 17.10.2023 tarihli ve 2023/1163 sayılı müddetnameye göre, 04.10.2023 tarihinde ceza infaz kurumuna alınan hükümlünün, şartla tahliye tarihinin 06.12.2027, bihakkın tahliye tarihinin ise 05.03.2020 olarak belirlendiği görülmektedir.

6. Mevcut duruma göre bakıldığında, hükümlünün ayrı infaza konu yapılan 1 ay hapis cezasının hükümlü hakkında verilen ve kesinleşen diğer hapis cezaları ile içtima edilmesi sonrası, içtimalı 5 yıl 21 ay hapis cezasının infazına 04.10.2023 başlanması nedeniyle hükümlünün geçici bir düzenleme olan ve 31.07.2023 tarihi itibariyle haklarında verilen mahkumiyet hükümleri kesinleşen ve infazına başlanılan hükümlülerin,... Kurumundan ... Kurumuna, Açık Ceza İnfaz Kurumundan Denetimli Serbestliğe ayrılmaları ile ilgili bir kısım şartları içeren 5275 sayılı Kanun'un geçici 10. maddesinin ikinci ve altıncı fıkralarından yararlanmasının mümkün olmadığı gözetilmeksizin, hükümlünün şartla tahliye tarihine 4 yıldan daha az bir süre kaldığı gerekçesiyle 5275 sayılı Kanun'un geçici 6. maddesi ile geçici 10. maddesinin 6 fıkrasının ikinci cümlesi gereğince, hükümlünün şartla tahliye tarihine kadar olan cezasının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına dair verilen karar Kanun'a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR 1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. İnfaz Hâkimliğince verilen 10.01.2024 tarihli ve 2024/77 Esas, 2024/59 Karar sayılı kararın 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.06.2026 tarihinde karar verildi.