Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2024/6630 E. 2026/3255 K.

K A N U N Y A R A R I N A B O Z M A MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2023/2546 değişik iş İNCELEME KONUSU KARAR: İtirazın reddine KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Nitelikli hırsızlık, hükümlü veya tutuklunun kaçması, yağma ve muhtelif suçlardan İzmir 1. İnfaz Hakimliğinin 05.01.2022 tarihli ve 2022/179 Esas, 2022/156 Karar sayılı kararı ile 15... ay 60 gün hapis cezasına hükümlü ...'ın, işbu cezasının Manisa Açık Ceza İnfaz Kurumunda infazı sırasında, 7456 sayılı 06.02.2023 Tarihinde Meydana Gelen Depremlerin Yol Açtığı Ekonomik Kayıpların Telafisi İçin Ek Motorlu Taşıtlar Vergisi İhdası ile Bazı Kanunlarda ve 375 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun ile 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'una eklenen geçici 10/2. maddesi uyarınca denetimli serbestliğe ayrılmasına ilişkin yapılan değerlendirme sonunda, toplumla bütünleşmeye hazır olduğu kabul edilen hükümlünün iyi halli olduğuna ve 22.08.2023 tarihi itibariyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezasını infaz etmesinin uygun olduğuna dair anılan İzmir Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığının 21.08.2023 tarihli ve 2023/9884 sayılı kararının infaz hakimliğine gönderilmesi üzerine, adı geçen hükümlünün 5275 sayılı Kanun'un 105/A maddesinde yer alan denetimli serbestlik yoluyla infazdan yararlanma olanağı bulunmadığından bahisle talebinin reddine ilişkin İzmir 3. İnfaz Hâkimliğinin 22.08.2023 tarihli ve 2023/15023 Esas, 2023/15069 Karar sayılı kararına yönelik itirazın reddine dair mercii İzmir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.09.2023 tarihli ve 2023/2546 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 18.09.2024 gün ve 94660652-105-35-7413-2024-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 30.09.2024 tarihli ve 2024/97260 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü;

I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 30.09.2024 tarihli ve 2024/97260 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "Dosya kapsamına göre, adı geçen hükümlü tarafından cezasının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infaz edilmesine ilişkin talepte bulunması üzerine...3. İnfaz Hâkimliğince, hükümlünün kanun koyucu tarafından kendisine tanınan denetimli serbestlik yoluyla infaz rejiminin gereklerini daha önce yerine getirmemiş olduğu, hükümlü hakkında düzenlenen ve infazı devam eden son müddetnamede ihlal ettiği bu ilamın halen yer aldığı, denetimli serbestlik tedbiri yükümlülüklerine uyacağı hususunda kanaat oluşmadığından bahisle talebin reddine karar verildiği anlaşılmış ise de; Somut incelemeye konu infaz dosyasında asıl meselenin, denetimli serbestlik suretiyle infazı devam eden hükümlünün, yükümlülük ihlali sebebiyle kalan cezasının infazı için ceza infaz kurumuna alınmasını müteakip, evvelce işlemiş olduğu başka bir suçtan dolayı kesinleşerek infaza verilen hapis cezalarının içtima edilmesi suretiyle infazı devam ederken, koşullu salıverme tarihi gelmeden önce yeniden Denetimli Serbestlik hükümlerinden faydalanıp faydalanmayacağı hususunda toplandığı, Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 27.05.2021 tarihli ve 2020/5110 Esas, 2021/9269 Karar sayılı ilamında yer alan, "Kanunda hükümlünün denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle cezanın infazı usulünden sadece bir kez yararlanabileceğine, bu infaz usulünden yararlanan hükümlünün bir daha bu infaz usulünden yararlanamayacağına dair kısıtlayıcı bir hüküm bulunmadığından, hükümlü daha önce denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezasını infaz etse ve bu infaz usulü için kanunda öngörülen azami sürenin tamamını kullansa dahi infaza konu cezasından dolayı koşullu salıverildikten sonra infaza verilen başka ceza ya da cezalarının infazı için tekrar Ceza İnfaz Kurumuna alındığında, bu ceza ya da cezaları yönünden Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 105/A maddesi uyarınca koşulları oluştuğu takdirde denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle cezanın infazı usulünden yararlanması mümkündür." şeklindeki açıklamaya nazaran, hükümlünün Denetimli Serbestlik hükümlerinden yeniden yararlandırılması durumunda önceki Denetimli Serbestlikte geçen sürenin mahsup edilmesi gerekeceği hususunda bir tereddütün bulunmadığı, ancak denetimli serbestlik tedbirinden faydalanabileceği süre hesaplanırken İnfaz Kanuna göre değerlendirme yapılması gerektiği, Bu cümleden olmak üzere, cezasını infaz eden hükümlünün denetimli serbestlik tedbirinden yararlanabilmesi için koşullu salıverilmesine, 15.04.2020 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 46. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un 105/A-1 maddesinde yer alan, "(1)Hükümlülerin dış dünyaya uyumlarını sağlamak, aileleriyle bağlarını sürdürmelerini ve güçlendirmelerini temin etmek amacıyla, açık ceza infaz kurumunda veya çocuk eğitimevinde bulunan ve koşullu salıverilmesine bir yıl veya daha az süre kalan iyi hâlli hükümlülerin talebi hâlinde, cezalarının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına, ceza infaz kurumu idaresince hazırlanan değerlendirme raporu dikkate alınarak, hükmün infazına ilişkin işlemleri yapan Cumhuriyet başsavcılığının bulunduğu yer infaz hâkimi tarafından karar verilebilir. (2) Açık ceza infaz kurumuna ayrılma şartları oluşmasına karşın, iradesi dışındaki bir nedenle açık ceza infaz kurumuna ayrılamayan veya bu nedenle kapalı ceza infaz kurumuna geri gönderilen iyi hâlli hükümlüler, diğer şartları da taşımaları hâlinde, birinci fıkrada düzenlenen infaz usulünden yararlanabilirler." şeklindeki düzenleme uyarınca bir yıl, 15.04.2020 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 52'nci maddesi ile 5275 sayılı Kanunun Geçici 6'ncı maddesinde yer alan, "(1) 30/3/2020 tarihine kadar işlenen suçlar bakımından; 26/9/2004 tarihli ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun kasten öldürme suçları (madde 81, 82... ), üstsoya, altsoya, eşe veya kardeşe ya da beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunan kişiye karşı işlenen kasten yaralama ve neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçları, neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçu (madde 87, fıkra iki, bent d), işkence suçu (madde 94... ), eziyet suçu (madde 96), cinsel dokunulmazlığa karşı işlenen suçlar (madde 102, 103, 1 04... ), özel hayata ve hayatın gizli alanına karşı suçlar (madde 132, 133, 134, 135, 136, 1 37... ), uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti suçu (madde 188) ve İkinci Kitap Dördüncü Kısım Dördüncü, Beşinci, Altıncı ve Yedinci Bölümünde tanımlanan suçlar ile 12/4/1991 tarihli ve 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu kapsamına giren suçlar hariç olmak üzere, 105/A maddesinin birinci fıkrasında yer alan “bir yıl”lık süre, “üç yıl” olarak uygulanır. (2) ...(3) Birinci ve ikinci fıkra hükümleri, iyi hâlli olmak koşuluyla kapalı ceza infaz kurumlarında bulunan hükümlüler hakkında da uygulanır. (4)..." şeklindeki düzenleme uyarınca üç yıl ve, 15.07.2023 tarihli ve 32249 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7456 sayılı Kanun'un 15. maddesi ile 5275 sayılı Kanun'a eklenen geçici 10. maddenin 2. fıkrasında yer alan, "31/7/2023 tarihi itibarıyla geçici 9 uncu maddenin beşinci fıkrası uyarınca ... salgın hastalığı nedeniyle izinde bulunan ve ilgili mevzuat uyarınca cezalarının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına beş yıl ve daha az süre kalan hükümlülerin talebi aranmaksızın, cezalarının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına infaz hakimi tarafından karar verilebilir." şeklindeki düzenleme uyarınca da 31.07.2023 tarihi itibarıyla ... salgın hastalığı nedeniyle izinde bulunması halinde beş yıl ve daha az süre kalması halinde faydalanabileceği, İnfaz dosyası kapsamına göre; Adı geçen hükümlünün hırsızlık suçundan İzmir 2. Çocuk Mahkemesinin 30.06.2017 tarihli ve 2016/586 Esas, 2017/152 Karar sayılı kararı ile verilen 4 yıl 2 ay hapis cezasının infazı sırasında...2. İnfaz Hâkimliğinin 26.01.2018 tarihli ve 2018/596 Esas, 2018/620 Karar sayılı kararı ile cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına karar verilerek tahliye edildiği, hükümlünün denetimli serbestlik tedbiri yükümlülüklerine uymamakta ısrar etmesi nedeniyle İzmir 2. İnfaz Hâkimliğinin 21.05.2018 tarihli ve 2018/3243 Esas, 2018/3278 Karar sayılı kararı ile denetimli serbestlik kararının kaldırılarak kapalı ceza infaz kurumuna gönderilmesine karar verildiği, Hükümlünün denetim süresi sonrası kesinleşerek infazına başlanılan hapis cezaları ile denetimli serbestlik kararına dayanak olan cezasının İzmir 1. İnfaz Hakimliğinin 05.01.2022 tarihli ve 2022/179 Esas, 2022/156 Karar sayılı kararı ile 15... ay 60 gün hapis cezası olarak içtima edildiği, İzmir Cumhuriyet Başsavcılığınca 26.01.2018-11.04.2018 tarihleri arasında denetimli serbestlikte yararlandığı 75 günlük süre mahsup edilmek suretiyle düzenlenen 13.01.2022 tarihli ve 2021/6-1951 sayılı müddetnameye göre, koşullu salıverilme tarihinin 04.03.2027, hakederek tahliye tarihinin 11.06.2036 olarak tespit edildiği, Cezasını İzmir Açık Ceza İnfaz Kurumunda infaz ettiği sırada 14.05.2022 tarihinde ... iznine çıkarılan ve 5275 sayılı Kanun'un geçici 10/1. maddesinde yer alan, "31/7/2023 tarihi itibarıyla geçici 9 uncu maddenin beşinci fıkrası uyarınca ... salgın hastalığı nedeniyle izinde bulunan hükümlüler, izin bitimini takip eden onbeş gün içinde infaz işlemlerinin devam ettiği kurumlara dönmek zorundadır." şeklindeki düzenleme uyarınca izin bitimini takiben kuruma dönen hükümlünün, denetimli serbestlik tedbirinden faydalanmak için talepte bulunması üzerine...Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığının 21.08.2023 tarihli ve 2023/9884 sayılı kararı ile iyi halli olduğu ve 22.08.2023 tarihinden itibaren denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak infazının uygun olacağının belirtildiği, Yukarıda açıklamalar gözetildiğinde, hükümlünün infaz etmekte olduğu içtima kararına dahil olan 15... ay 60 gün hapis cezasının, Kanunda istisna getirilen suçlar bulunmaması nedeniyle 5275 sayılı Kanun'un geçici 6/1. maddesinde yer alan düzenleme uyarınca denetimli serbestlik tedbirinden koşullu salıverilmesine üç yıl kala faydalanabileceği, yine aynı Kanun'un geçici 10/2. maddesi uyarınca 31.07.2023 tarihi itibarıyla ... salgın hastalığı nedeniyle izinde bulunması sebebiyle cezasının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına beş yıl ve daha az süre kalması hâlinde denetimli serbestlik tedbirinden faydalanabileceği, Bu haliyle, koşullu salıverilme tarihi 04.03.2027 olan hükümlünün, 5275 sayılı Kanun'un geçici 6/1. maddesi gereğince denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına 04.03.2024 tarihinde başlanılacağı, 31.07.2023 tarihi itibarıyla ... salgın hastalığı nedeniyle izinde bulunan hükümlünün geçici 10. maddeden en fazla 8 yıldan (75 gün) bakiye kalan süre kadar denetimli serbestlik tedbirinden faydalanabileceği gözetilmeksizin, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE 1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin, (1), (2) ve (3) üncü fıkraları; (1) Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini belirterek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirir. (2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir. (3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar.

2. 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un geçici 6 ncı maddesinin (1) inci fıkrası; Geçici Madde 6 – (Ek: 15/8/2016-KHK-671/32 md.; Değiştirilerek kabul: 9/11/2016-6757/28 md.) (Değişik:14/4/2020-7242/52 md.)

(1) 30/3/2020 tarihine kadar işlenen suçlar bakımından; 26/9/2004 tarihli ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun kasten öldürme suçları (madde 81, 82... ), üstsoya, altsoya, eşe veya kardeşe ya da beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunan kişiye karşı işlenen kasten yaralama ve neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçları, neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçu (madde 87, fıkra iki, bent d), işkence suçu (madde 94... ), eziyet suçu (madde 96), cinsel dokunulmazlığa karşı işlenen suçlar (madde 102, 103, 1 04... ), özel hayata ve hayatın gizli alanına karşı suçlar (madde 132, 133, 134, 135, 136, 1 37... ), uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti suçu (madde 188) ve İkinci Kitap Dördüncü Kısım Dördüncü, Beşinci, Altıncı ve Yedinci Bölümünde tanımlanan suçlar ile 12/4/1991 tarihli ve 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu kapsamına giren suçlar hariç olmak üzere, 105/A maddesinin birinci fıkrasında yer alan “bir yıl”lık süre, “üç yıl” olarak uygulanır.

3. 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un geçici 10 uncu maddesinin (2) nci fıkrası; Geçici Madde 10- (Ek: 14/7/2023-7456/15 md.) (2) 31/7/2023 tarihi itibarıyla geçici 9 uncu maddenin beşinci fıkrası uyarınca ... salgın hastalığı nedeniyle izinde bulunan ve ilgili mevzuat uyarınca cezalarının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına beş yıl ve daha az süre kalan hükümlülerin talebi aranmaksızın, cezalarının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına infaz hakimi tarafından karar verilebilir. Şeklinde düzenlenmiştir.

4. Hükümlünün nitelikli hırsızlık suçundan İzmir 2. Çocuk Mahkemesinin 30.06.2017 tarihli ve 2016/586 Esas, 2017/152 Karar sayılı kararı ile verilen 4 yıl 2 ay hapis cezasının infazı sırasında, İnfaz Hâkimliğinin 26.01.2018 tarihli ve 2018/596 Esas, 2018/620 Karar sayılı kararı ile cezasının şartla tahliye tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına karar verilerek tahliye edildiği ancak hükümlünün denetimli serbestlik tedbiri yükümlülüklerine uymamakta ısrar etmesi nedeniyle İnfaz Hâkimliğinin 21.05.2018 tarihli ve 2018/3243 Esas, 2018/3278 Karar sayılı kararı ile denetimli serbestlik kararının kaldırılarak kapalı ceza infaz kurumuna gönderilmesine karar verildiği anlaşılmaktadır.

5. Hükümlü hakkında verilen denetimli serbestlik kararının kaldırılarak tekrar ceza infaz kurumuna iadesine ilişkin karar sonrası kesinleşerek infaza verilen diğer hapis cezalarının İnfaz Hakimliğinin 05.01.2022 tarihli ve 2022/179 Esas, 2022/156 Karar sayılı kararı ile 15... ay 60 gün hapis cezası olarak içtima edildiği görülmektedir.

6. Hükümlünün, nitelikli hırsızlık, hükümlü veya tutuklunun kaçması, yağma, uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanma, konut dokunulmazlığını bozma suçlarından almış olduğu içtimalı 15... ay 60 gün hapis cezasının infazı amacıyla Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 13.01.2022 tarihli ve 2021/6-1951 sayılı müddetnameye göre, hükümlünün cezasının infazına 13.01.2022 tarihinde Ceza İnfaz Kurumunda başlandığı, şartla tahliye tarihinin 04.03.2027, bihakkın tahliye tarihinin ise 11.06.2036 olarak belirlendiği anlaşılmaktadır.

7. Hükümlünün cezasının infazı sırasında şartla tahliye tarihine kadar olan cezasının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infaz edilmesine karar verilmesini istediği görülmektedir.

8. Hükümlünün infaza konu içtimalı cezaları arasında 7242 sayılı Kanun’un 52 nci maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun’un geçici 6 ncı maddesinde sayılan istisna suçlardan almış olduğu cezasının bulunmaması, suç tarihlerinin tamamının 30.03.2020 tarihinden önce olması nedeniyle, şartla tahliye tarihine üç yıl kala denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle cezanın infazı usulünden yararlanmasının mümkün olduğu anlaşılmaktadır.

9. Ancak Açık Ceza İnfaz Kurumuna ayrılmasına karar verilen, şartla tahliye tarihi 04.03.2027 olan ve 5275 sayılı Kanun'un geçici 6 ncı maddesine göre, denetimli serbestlikten şartla tahliye tarihine üç yıl veya daha az süre kala yararlanması mümkün olan hükümlünün, 7456 sayılı Kanun’un 15 inci maddesi ile 5275 sayılı Kanun’a eklenen geçici 10 uncu maddenin ikinci fıkrasında yer alan, "31/7/2023 tarihi itibarıyla geçici 9 uncu maddenin beşinci fıkrası uyarınca ... salgın hastalığı nedeniyle izinde bulunan ve ilgili mevzuat uyarınca cezalarının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına beş yıl ve daha az süre kalan hükümlülerin talebi aranmaksızın, cezalarının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına infaz hakimi tarafından karar verilebilir." hükmüne göre hukuki durumu değerlendirildiğinde, 31.07.2023 tarihi itibariyle şartla tahliye tarihine 8 yıl kala denetimli serbestlikten yararlanmasının mümkün hale geldiği görülmektedir.

10. Hükümlünün 5275 sayılı Kanun'un 105/A maddesi, aynı kununun geçici 6 ncı maddesi ve geçici 10 uncu maddesinin ikinci fıkra hükmüne göre, denetimli serbestlikten yararlanabileceği azami sürenin 8 yıl olduğu ancak halen infaza konu cezaları arasında yer alan 4 yıl 2 ay hapis cezasının infazı sırasında hükümlünün denetimli serbestlik tedbiri yükümlülüklerine uymamakta ısrar etmesi nedeniyle İnfaz Hâkimliğinin 21.05.2018 tarihli ve 2018/3243 Esas, 2018/3278 Karar sayılı kararı ile denetimli serbestlik kararının kaldırılarak kapalı ceza infaz kurumuna gönderilmesine karar verildiği anlaşılmakla, bu cezası bakımından denetimli serbestlikten tekrar yararlanmasının mümkün olmadığı gözetilerek, içtimaya dahil ihlale konu bu cezası bakımından infaz rejimine göre şartla tahliye tarihine kadar ceza infaz kurumunda geçirmesi gereken sürenin belirlenmesi, kalan diğer cezaları bakımından ise daha önce denetimli serbestlikten yararlandığı 75 günün mahsup edilmesi suretiyle denetimli serbestlikten yararlanabileceği kalan sürenin tespit edilmesi gerektiği, hükümlünün daha öncesinde denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uymamakta ısrar etmesinin sonraki cezaları açısından tekrar denetimli serbestliğe ayrılmasını engellemeyeceği gözetilerek hükümlünün hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, "daha önce yükümlülüklerini ihlal eden hükümlünün, hem ihlale konu hemde diğer cezaları bakımından denetimli serbestlikten yararlanma hakkı bulunmadığından" bahisle İnfaz hakimliğince verilen karara karşı yapılan itirazın kabulü yerine reddine dair itiraz merciince verilen karar Kanun'a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi açıklanan bu nedenle yerinde görülmüştür.

III. KARAR 1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. İzmir 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 05.09.2023 tarihli ve 2023/2546 değişik iş sayılı kararın 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.04.2026 tarihinde karar verildi.