Yargıtay · 1. Ceza Dairesi

Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2025/2349 E. 2026/3809 K. – Kasten Öldürme

Konu: Kasten Öldürme

Mahkeme
Yargıtay
Daire
1. Ceza Dairesi
Esas No
2025/2349
Karar No
2026/3809
Karar Tarihi
Konu
Kasten Öldürme

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/54 E., 2025/173 K. SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ... SUÇ : Kasten öldürme HÜKÜMLER : Beraat, istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükümlerin onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca ve suça sürüklenen çocuk yönünden hüküm türü değiştirildiğinden temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Diyarbakır 13. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.12.2023 tarihli ve 2023/343 Esas, 2023/390 Karar sayılı kararı ile; a. Sanık ... hakkında, maktule yönelik kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, b. Suça sürüklenen çocuk ... hakkında, maktule yönelik kasten öldürmeye yardım suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81/1, 39, 29, 31/3, 62. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 2. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 15.01.2025 tarihli ve 2024/54 Esas, 2025/173 Karar sayılı kararı ile; a. Sanık ... hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen hükme ilişkin Cumhuriyet savcısı, katılan vekili ve sanık ... müdafinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-c ve 303/1. maddesi uyarınca yargılama giderleri yönünden düzeltilerek esastan reddine, b. Suça sürüklenen çocuk ... hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme ilişkin Cumhuriyet savcısı, katılan vekili ve suça sürüklenen çocuk müdafinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde; aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, suça sürüklenen çocuk ... hakkında maktule yönelik kasten öldürme suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1. Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; suça sürüklenen çocuk ... hakkında fail olarak mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine, haksız tahrikin bulunmadığına, 2. Sanık ... müdafinin temyiz sebepleri özetle; atılı suçun sabit olmadığına, iştirakinin bulunmadığına, haksız tahrikin derecesine, ilişkindir.

III. GEREKÇE 1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık ... tarafından temyiz dışı ölen ... ile birlikte fiil üzerinde ortak hakimiyet kurmak suretiyle fail olarak gerçekleştirildiğinin isabetli biçimde saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, suça sürüklenen çocuk ...'ın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olmadığı değerlendirilerek atılı suçtan beraat kararı verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, katılan vekili ve sanık ... müdafinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde sanık ... hakkında verilen hükümdeki bozma nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Dosya kapsamına göre; taraflar arasındaki tartışmanın sanık ... ve temyiz dışı ölen ... tarafından başlatıldığı, tartışmanın kavgaya dönmesine dair görgü tanığı olan tanık anlatımlarına göre ilk bıçağı çeken, bıçaklı saldırıya ilk başlayan tarafın da sanık ... ve temyiz dışı ... olduğu ve maktulün bunun üzerine bıçağını çektiği anlaşıldığından, maktulden sanık ...'e yönelen etki-tepki dengesini sanık lehine bozacak nitelikte haksız söz veya davranış bulunmadığı halde sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 29. maddesi uyarınca haksız tahrik indirimi yapılmak suretiyle eksik ceza tayin edilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR 1. Suça sürüklenen çocuk ... hakkında verilen beraat hükmü yönünden; Gerekçe bölümünün (1) nolu bendinde açıklanan nedenlerle Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 15.01.2025 tarihli ve 2024/54 Esas, 2025/173 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2. Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmü yönünden; Gerekçe bölümünün (2) nolu bendinde açıklanan nedenlerle katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 15.01.2025 tarihli ve 2024/54 Esas, 2025/173 Karar sayılı kararının "haksız tahrik bulunmadığı" yönünden 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Hükmolunan netice ceza miktarı ile sanığın tutuklulukta geçirdiği süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Diyarbakır 13. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.05.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2025/2349, K. 2026/3809, T. 11.05.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-1-ceza-dairesi-2025-2349-e-2026-3809-k-b98389e0f18c