İlk Derece Mahkemesi ·

İlk Derece Mahkemesi 2025/1211 E. 2026/842 K.

Mahkeme
İlk Derece Mahkemesi
Esas No
2025/1211
Karar No
2026/842
Karar Tarihi

T.C. Ankara Batı 2. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ Esas-Karar No: 2025/1211 Esas - 2026/842 T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A Yargılama Yapmaya Ve Hüküm Vermeye Yetkili T.C. ANKARA BATI 2. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ GEREKÇELİ KARAR

ESAS NO : 2025/1211 KARAR NO: 2026/842

HAKİM : KATİP :

DAVACI : VEKİLLERİ: DAVALI : VEKİLİ :

DAVA : Alacak (Ticari Nitelikteki Hizmet Sözleşmesinden Kaynaklanan) DAVA TARİHİ : 18/04/2025 KARAR TARİHİ : 20/10/2026 G.K. YAZIM TARİHİ : 16/11/2026

Mahkememizde görülmekte olan Alacak (Ticari Nitelikteki Hizmet Sözleşmesinden Kaynaklanan) davasının yapılan açık yargılaması sonunda, GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ: Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalının müvekkili şirkette satış personeli olarak çalışırken 24/05/2024 tarihinde iş sözleşmesini feshettiğini, ardından aynı sektörde faaliyet gösteren rakip Erkaya şirketinde çalışmaya başlayarak sözleşmedeki sır saklama ve iki yıllık rekabet yasağına aykırı davrandığını, rekabet yasağına aykırılıktan kaynaklanan cezai şartın davalıdan tahsili ile davacıya verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; sözleşmedeki rekabet yasağının haksız ve geçersiz olduğunu, davalının davacıya ait istisnai nitelikteki sırları bildiğine dair somut bir delil bulunmadığını, iddialarının dayanıksız olduğunu, davacının zararını gösteren somut delil bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir. DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE GEREKÇE: Dava, iş ilişkisinin sona ermesinden sonra rekabet yasağına aykırı davranıldığı iddiasına dayalı cezai şart alacağının tahsili istemine ilişkindir. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 444. maddesi uyarınca rekabet yasağı kaydının geçerliliği, hizmet ilişkisinin işçiye müşteri çevresi veya işverenin yaptığı işler hakkında bilgi edinme imkânı sağlamasına ve bu bilgilerin kullanılmasının işverenin önemli bir zararına sebep olabilecek nitelikte bulunmasına bağlıdır. Aynı Kanun’un 445/2. maddesiyle hâkime, aşırı nitelikteki rekabet yasağını kapsamı veya süresi bakımından sınırlandırma yetkisi tanınmıştır. Dosya kapsamından, davalının davacı şirkette Eylül 2023 ile Mayıs 2024 tarihleri arasında satış temsilcisi olarak çalıştığı, taraflar arasında imzalanan Gizlilik, Rekabet Yasağı ve FSMH Taahhütnamesi ile iş ilişkisinin sona ermesinden itibaren iki yıl süreyle rekabet etmeme yükümlülüğü üstlendiği ve bu yükümlülüğün ihlali hâlinde 24 aylık brüt ücret tutarında cezai şart ödenmesinin kararlaştırıldığı anlaşılmıştır. Davalının 24.05.2024 tarihinde istifa ederek işten ayrıldığı, iş sözleşmesinin işverene yüklenebilen haklı bir nedenle feshedildiğini gösteren bir olgu ortaya konulmadığı, Aralık 2024 tarihinde ise rakip firmada çalışmaya başladığı belirlenmiştir. Mahkememizce dosya bilirkişiye tevdi edilmiş, dosyaya alınan 03/06/2026 tarihli raporda özetle;" işbu davanın, TBK m. 444 vd. hükümlerinde düzenlenen işçinin rekabet yasağının ihlali nedeni ile görülen bir tazminat davası olduğu, İşçinin belirsiz süreli iş ilişkisi içinde olması nedeniyle rekabet yasağı anlaşmasının yapılabileceği, Taraflar arasında imzalanan Gizlilik, Rekabet Yasağı ve FSMH Taahhütnamesi’ndeki rekabet yasağının genel çerçevesi itibarıyla geçerli olduğu, ancak işçinin hiçbir rakip işletmede çalışamayacağı şeklinde anlaşılamayacağı, diğer taraftan bu yasağın coğrafi alanının tüm “Türkiye” olarak belirlenmesinin, rekabet yasağı açısından aşırı derecede geniş bir alan oluşturduğu, bu bakımından Sayın Mahkemenin TBK m. 445/II’deki yetkisini kullanarak bu yasağın kapsamını daraltabileceği, Somut olayda, Davacı şirketin müşteri çevresi hakkında bilgi sahibi olan Davalının iş ilişkisinin sona ermesinden sonra rakip firmada aynı işi yapmak üzere çalışmaya başlanmasının ve bu bilgilerin rakip firmada kullanılabilmesinin eski işverenin önemli bir zararına sebep olabilecek nitelikte olduğu, bu doğrultuda anılan Taahhütname’de yer alan rekabet yasağı ihlalinin söz konusu olup olmadığına ilişkin takdirin ve hukuki değerlendirmenin Sayın Mahkemeye ait olduğu, Sayın Mahkemece rekabet yasağının ihlal edildiğinin tespiti halinde Davalının, TBK m. 182/3’teki olanaktan yararlanabileceği ve Sayın Mahkemenin aşırı gördüğü ceza koşulunu indirebileceği, somut olayda Davalı işçinin bu davranışının Davacı şirket bakımından henüz somut bir zarar doğurup doğurmadığının ortaya konulmamış olması nedeniyle hakkaniyet gereği 24 aylık brüt ücreti 720.090,00 TL’ye tekabül eden cezai şartın takdiri Sayın Mahkemeye ait olmak üzere indirilmesinin uygun olacağı," yönünde görüş ve kanaat bildirilmiştir. Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 11.02.2019 tarih, 2017/3977 E. ve 2019/990 K. sayılı kararında belirtildiği üzere, hizmet sözleşmesi içerisinde rekabet etmeme yasağına dair hüküm bulunduğu hallerde, sözleşmenin, hem hizmet ilişkisinin devamı sürecinde geçerli olan bir hizmet sözleşmesini, hem de hizmet sözleşmesi sona erdirdikten sonra da yükümlülükler öngören bir rekabet etmeme sözleşmesini ihtiva ettiğinin kabulü gerekir. Bu durumda, hizmet sözleşmelerinde sadece işçi aleyhine konulan cezai şart hükümlerin geçersiz olduğunu hüküm altına alan 6098 sayılı Kanun'un 420. maddesinin taraflar arasında akdedilen rekabet etmeme sözleşmesine uygulanma imkanı bulunmamaktadır. Hukuk Genel Kurulunun 15.03.2023 tarih, 2021/524 E., 2023/210 K. sayılı ilamı da bu yöndedir. Davalının satış temsilcisi olarak yürüttüğü görev kapsamında davacının müşteri çevresine ilişkin bilgi edinme imkânına sahip olduğu, bu bilgilerin aynı alanda faaliyet gösteren rakip işletmede kullanılmasının davacı bakımından önemli zarar doğurabilecek nitelik taşıdığı değerlendirilmiştir. Bu nedenle rekabet yasağının geçerlilik koşullarının bulunduğu kabul edilmiştir. Bununla birlikte yasağın tüm Türkiye’yi kapsayacak şekilde düzenlenmesi, davalının görevi ve çalışma alanı karşısında ekonomik geleceğini hakkaniyete aykırı biçimde sınırlandıracak genişlikte görülmüştür. Davacının korunmaya değer müşteri çevresi ile davalının faaliyet alanı gözetilerek, TBK’nin 445/2. maddesi uyarınca yasağın Ankara ili sınırlarıyla sınırlandırılması uygun bulunmuştur. Davalının yaptığı iş itibariyle davacının müşteri çevresi hakkında bilgi edinme imkanı olduğu, dosya kapsamında alınan bilirkişi raporu ile sabittir. Öte yandan, rekabet yasağının ihlali için davacının zararının mutlak olarak doğması gerekmeyip zarar doğması ihtimalinin bulunması yeterlidir. Davalının rekabet yasağına aykırı davranması nedeniyle davacının zararının doğma ihtimali mevcuttur. Son olarak, TBK'nın 445/2. maddesince verilen yetki doğrultusunda, davacının faaliyette bulunduğu Ankara ili ile sınırlandırılması karşısında, davalının çalışma hürriyetinin engellendiği de söylenemeyecektir. Davalının yukarıda belirlenen coğrafi kapsam içinde ve kararlaştırılan iki yıllık süre dolmadan rakip firmada aynı işi yapmak üzere çalışmaya başlaması nedeniyle rekabet yasağını ihlal ettiği sonucuna varılmıştır. Davalı tacir olmadığından, TTK'nın 22. maddesi somut olaya uygulanamayacak olup, somut olaya uygulanması gereken TBK'nın 182. maddesine göre taraflar cezai şartın miktarını serbestçe belirleyebilirler, ancak hakim aşırı gördüğü ceza koşulunu kendiliğinden indirir. Tarafların mali ve sosyal durumları, asıl borcun ifa edilmesi halinde davacının elde edeceği yarar ile cezai şartın ödenmesinin sağlayacağı yarar arasındaki makul ve adil ölçü, sözleşmeye aykırı davranılması yüzünden alacaklının uğradığı zarar, borçlunun borcunu yerine getirmemek suretiyle sağladığı fayda, davalının davacı nezdindeki hizmet süresinin yaklaşık sekiz ay olması, iş ilişkisinin sona ermesinden yaklaşık yedi ay sonra rakip firmada çalışmaya başlaması, davacının somut zararının ortaya konulamaması ve kararlaştırılan cezanın davalının iki yıllık brüt ücretine karşılık gelmesi dikkate alındığında, taraflar arasında kararlaştırılan son aylık brüt ücretin 24 katı tutarında cezai şart miktarının fahiş olduğu, cezai şarttan bir miktar hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği sonucuna ulaşılmıştır. İşverenin korunmaya değer menfaati ile ihlalin ağırlığı arasında ölçülü bir denge kurulması gerektiği gözetilerek, 720.090,00 TL tutarındaki cezai şart aşırı bulunmuş; bu tutardan takdiren %75 oranında indirim yapılarak davalının 180.022,50 TL cezai şarttan sorumlu tutulmasına karar verilmiş, belirlenen 180.022,50 TL'lik cezai şart miktarı hak ve nasafet ilkesine uygun bulunarak, bu miktar cezai şart alacağının davalıdan alınmasına karar verilmiş, Yargıtay 11. HD.nin 24/09/2019 tarih ve 2018/502 E. 2019/5746K. sayılı kararında da kabul edildiği üzere takdiri indirim yapılması nedeniyle davacı aleyhine vekalet ücreti ve yargılama giderine hükmedilmemiştir. (Ankara BAM 20. HD. 2022/428 E, 2024/776 K sayılı ilamı) Tüm dosya kapsamı, toplanan deliller, alınan bilirkişi raporu bir bütün olarak değerlendirildiğinde davanın kısmen kabulüne karar vermek gerekmiş ve aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur. H Ü K Ü M: Yukarıda açıklanan gerekçeler uyarınca; 1-Davanın KISMEN KABULÜ ile; 180.022,50 TL cezai şartın, dava tarihi olan 18/04/2025 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, fazlaya dair istemin REDDİNE, 2-Alınması gereken 12.297,34-TL harcın dava açılırken peşin olarak alınan 615,40-TL ve tamamlama harcı olarak alınan 12.297,17-TL olmak üzere toplam 12.912,57-TL harçtan mahsubu ile bakiye 615,23-TL bakiye harcın DAVACIYA İADESİNE, 3-Davacı tarafça yatırılan ve mahsup edilen 615,40-TL harç ile 615,40 TL başvurma harcı ve ıslah ile alınan 12.297,17-TL olmak üzere toplam olmak üzere toplam 13.527,97-TL harcın davalıdan alınarak davacıya VERİLMESİNE, 4-Davacı taraf kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT hükümlerine göre hesaplanan ve takdir olunna 45.000,00-TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya VERİLMESİNE, 5-Davacı tarafça yapılan 8.623,50-TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya VERİLMESİNE, 6-Taraflarca yatırılan gider avansından arta kalan kısmın karar kesinleştiğinde HMK 333. Maddesine uygun şekilde İADESİNE, 7-6325 Sayılı Kanunun 18/4-14 maddesi gereğince Adalet Bakanlığı bütçesinden karşılanacak olan 2.080,00-TL arabuluculuk giderinin davalıdan tahsili ile HAZİNEYE İRAT KAYDINA, Dair, taraf vekillerinin vekilinin yüzüne karşı, kararın tebliğinden itibaren iki hafta içerisinde mahkememize sunulacak, yahut mahkememize gönderilmek üzere bir başka mahkemeye ibraz edilecek bir dilekçeyle başvuru yapılmak suretiyle, Ankara Bölge Adliye Mahkemeleri ilgili Hukuk Dairesi nezdinde istinaf kanun yolu açık olmak üzere karar verildi.20/10/2026

Katip ..... E-imzalıdır Hakim ....E-imzalıdır

Atıf: İlk Derece Mahkemesi, E. 2025/1211, K. 2026/842, T. 20.10.2026, www.arakarar.com/karar/ilk-derece-karar-2025-1211-e-2026-842-k-d24bcfec50ca