Bölge Adliye Mahkemesi 2026/6 E. 2026/58 K.

T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ BAM 41. HUKUK DAİRESİ Esas-Karar No: 2026/6 - 2026/58 T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 41. HUKUK DAİRESİ

ESAS NO : 2026/6 KARAR NO : 2026/58 (İSTİNAF BAŞVURSUNUN ESASTAN REDDİ)

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A K A R A R

BAŞKAN : ÜYE : ÜYE : KATİP :

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ : ANKARA 5. FİKRİ VE SINAİ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ TARİHİ : 13/03/2024 NUMARASI : 2023/283 E. - 2024/129 K. DAVACI : VEKİLLERİ : DAVALI : VEKİLİ : DAVALI : VEKİLİ : DAVANIN KONUSU :YİDK Kararının İptali, Hükümsüzlük, Sicilden Terkini

Taraflar arasında görülen davada Ankara 5. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 13/03/2024 tarih ve 2023/283 E. - 2024/129 K. sayılı kararına karşı davacı tarafından süresi içinde istinaf başvurusunda bulunulmuş olmakla dosya incelendi, işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ : Davacı vekili, davalı şirketin 2021/156373 sayılı “neosafe” ibareli marka başvurusuna müvekkili şirket tarafından SMK 6/1, 6/3, 6/6 ve 6/9. madeleri hükümleri uyarınca itiraz edildiğini, itirazlarının ... ...’nin 2023-M-3913 sayılı kararı ile reddedildiğini, kararın hukuka aykırı olduğunu, şirketin 18.05.2012 tarihinde tıbbi cihaz, ürün, yedek parçaları vb. cihazlara yönelik araştırma, geliştirme, üretim, ithalat, ihracat, danışmanlık faaliyetleri yürütmek amacıyla kurulduğunu, müvekkili şirket tarafından yapılan AR-GE çalışmaları neticesinde yeni doğanlarda beslenme olgunluğu ölçümlenmesi için sağlık çalışanlarına objektif bir metot sunacak yenilikçi bir tıbbi cihaz projesi geliştirildiğini, 2013 yılından bu yana gelişen süreçte müvekkili tarafından geliştirilen ve tanıtılan bu ürünün “...” markalı ürün olduğunu, markanın müvekkili tarafından ihdas edildiğini ve tanıtıldığını, gerçek hak sahibi olduğunu, marka başvurusundan çok daha öncesinde "...” ibaresinin müvekkili şirket tarafından 05, 10 ve 44.sınıflarda kullanıldığını, müvekkili şirkete ait ....com web sitesinde “...” markasına yer verildiğini, “...” markasının tescili için 10.08.2020 tarihinde 2020/90485 başvuru numarası ile 10. ve 44. Sınıflar için yapılan başvurunun tesciline karar verilmesine rağmen ücret ödemesi yapılamadığından başvuru sürecinin tamamlanamadığını, davalı şirketin haksız ve kötü niyetli olarak marka başvurusunda bulunduğunu, davalı şirketin markalarından haberdar olduğunu, davalı şirketle “...” ürünü özelinde iş birliği yapmak için yapılan görüşmeden kısa süre sonra kötü niyetli olarak marka başvurusunun yapıldığını, müvekkilinin seri markalarından “...” ve “...” markalarının dava konusu marka ile benzer olduğunu, markaların aynı ve aynı türden ürün/hizmetler için tescil edilmek istendiğini, müvekkiline ait alan adı ve ticaret unvanının da dava konusu marka başvurusu ile karıştırılması ihtimali bulunduğunu, davalı şirketin “...” markasını Türkiye’de markasal olarak müvekkilinden önceki tarihte kullanımını ispat edemediğini ileri sürerek Türk Patent ve Marka Kurumu ...’nin 2023-M-3913 sayılı kararının iptaline, 2021/156373 sayılı markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini istemiştir. Davalı ... ... ve ... Kurumu vekili, başvuru konusu ibarenin ihtiva ettiği anlam, genel görünüm ve markaların farklı şekil ve kelime ibarelerini içermesi nedeniyle hedef tüketici kitlesi üzerinde bırakacağı etkinin davacıya ait markalardan farklı olduğunu, davacı tarafça kuruma itiraz aşamasında mesnet olarak gösterilen markalardan 2020/41509 sayılı ve "..." ibareli markanın görsel, işitsel veya anlamsal düzeyde ilişkilendirme ihtimali de dahil olmak üzere karıştırmaya yol açabilecek derecede benzer olmadığını, mesnet olarak ileri sürülen 2020/90485, 2021/170591 sayılı ve "...", "..." ibareli markaların ise iş bu itirazın incelendiği tarih itibarıyla Kurum nezdinde işlemlerinin sona erdiğini, itiraza konu mal/hizmetlerden "cerrahi, tıbbi, diş hekimliği ve veterinerlik için alet, cihaz ve mobilyalar." alt grubunda yer alan ürünler üzerinde her iki tarafın da markasal kullanımlarının bulunduğuna ilişkin belgeler bulunduğunu, söz konusu kullanımların tarih itibariyle başvuru sahibi adına "..." ibaresi üzerinde daha eskiye dayandırıldığını, başvuruya konu markanın başvuru tarihinden önce ve tescili talep edilen mallar ve hizmetler için markasal kullanımın ispatlanamadığını, davacı şirketin kötü niyet iddiasını destekleyecek yeterli delil sunulmadığını, ... kararının usul ve hukuka uygun olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur. Davalı VYGON Medikal Sanayi ve Ticaret A.Ş. vekili, şirketin 1962 yılında kurulmuş Fransız menşeli VYGON SAS’ın Türkiye’de faaliyet gösteren iştiraki olduğunu, sağlık profesyonelleri için yüksek teknolojili cihazlar ve tek kullanımlık tıbbi ürünler tasarladığını, ürettiğini ve pazarladığını, davacı tarafından itiraza mesnet gösterilen “...” markası ile müvekkili şirkete ait “...” ibareli markanın görsel, işitsel veya anlamsal açıdan benzer olmadığını, markaların genel görünümleri itibarıyla iltibas yaratma ihtimali bulunmadığını, davacının mesnet gösterdiği 2020/90485 sayılı markanın hükümsüz olduğunu, 2021/170591 sayılı markanın ise müvekkilinin ... başvurusundan sonra yapıldığını, davacı şirketin mesnet gösterdiği mezkur markaların haklı ve hukuki bir dayanak oluşturmayacağını, “...” markasının gerçek hak sahibinin müvekkili şirket olduğunu, müvekkilinin bağlı olduğu VYGON firmasının “...” markasını ilk olarak 31.05.2001 tarihinde menşe ülke Fransa’da 10. Sınıf için tescil ettirdiğini, müvekkili şirket yetkilisi ile davacı tarafın görüşmeleri olduğunu, aynı sektörde aynı ürünler ile iş yapan davacı tarafın müvekkilinin markasından haberdar olmamasının hayatın olağan akışına ters olduğunu, müvekkili şirketin “...” markasını 2010 yılından bu yana Türkiye’de fiilen kullandığını, davacının SMK'nin 6/3. maddesine dayalı iddialarının mesnetsiz olduğunu, davacının kötü niyete dayalı iddialarının gerçek dışı olduğunu, davacı şirket ile yapılan görüşmede “...” markasının VYGON’a ait olduğu ve markanın çok uzun süreden beri Türkiye pazarında da yer aldığı belirtilerek ... kullanımı konusunda uzlaşma yollarının aranması gerektiğinin davacı tarafa iletildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ: Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından, dava koşullarının gerçekleşmediği, iddiaların kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ : Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde, dava dilekçesinin içeriğini yineleyerek ilk derece Mahkemesinin kararının istinaf incelemesi yapılarak kaldırılmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

GEREKÇE: Dava, ... kararının iptali, hükümsüzlük ve sicilden terkini istemine ilişkindir. İnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır. Dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, bilirkişi raporunda belirtildiği üzere taraf markaları arasındaki emtia benzerliğinin 10. sınıf "Cerrahi, tıbbi, dış hekimliği ve veterinerlik için alat, cihaz ve mobilyalar." ile 44. Sınıf "Tıbbi hizmetler" bakımından gerçekleştiği, anılan mal ve hizmetlerin ilgili tüketicisinin bilinç, dikkat ve bilinç seviyesinin ortalamanın üzerinde olduğu, dolayısı ile "safe" ibaresinin ortaklığına rağmen taraf markaları arasında SMK'nın 6/1. maddesi anlamında ilişkilendirilme ihtimali de dahil karıştırılma ihtimalinden söz edilemeyeceği, davacının gerçek hak sahipliğinin veya başkaca bir üstün hakkının bulunmadığı, davalı Şirketin dava konusu markayı ticari hayatta kullanımının, davacı Şirketten önceki tarihe dayandığı, davalı Şirketin kötü niyetle hareket ettiğinin kanıtlanamadığı anlaşılmakla, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine dair hüküm kurmak gerekmiştir.

HÜKÜM: Gerekçesi yukarıda belirtildiği üzere; 1-Davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE, 2-Harçlar Kanunu uyarınca alınması gereken 732,00-TL maktu istinaf karar ve ilam harcından, davacı tarafından istinaf başvurusunda yatırılan 427,60-TL istinaf karar ve ilam harcının mahsubu ile bakiye 304,40-TL'nin davacıdan tahsili ile Hazineye irat kaydına, 3-İstinaf aşamasında davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin davacı uhdesinde bırakılmasına, 4-İstinaf aşamasında duruşma açılmadığından taraflar lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, Dair, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda oy birliği ile 08/10/2026 tarihinde HMK 361. maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren iki hafta içerisinde Yargıtay temyiz yolu açık olmak üzere karar verildi.

GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH : 05/11/2026

Başkan 109485

Üye 38299

Üye 42533

Katip 239510

Bu belge 5070 sayılı Yasa hükümlerine göre elektronik olarak imzalanmıştır.