Bölge Adliye Mahkemesi 2026/1790 E. 2026/1538 K.

T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ BAM 20. HUKUK DAİRESİ Esas-Karar No: 2026/1790 - 2026/1538 T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20.HUKUK DAİRESİ

ESAS NO : 2026/1790 KARAR NO : 2026/1538 T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A K A R A R

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ : ANKARA 5. FİKRİ VE SINAİ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ TARİHİ : 13/05/2026 NUMARASI : 2026/41 E.

TALEP KONUSU : İhtiyati Tedbir

Taraflar arasında görülen davada Ankara 5. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 13/05/2026 tarih ve 2026/41 E. sayılı ara kararın Dairemizce incelenmesi ihtiyati tedbire itiraz eden davalı şirket vekili tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ : Davacı vekili, davalı şirketçe 2024/094969 numarası ile "..." ibareli 16. 38. ve 41. sınıflarda marka başvurusunda bulunduğunu, müvekkilinin yayına itirazının da Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu'nun (YİDK) kararı ile reddedildiğini, oysa dava konusu markanın ayniyet derecesinde benzer olduklarını ve taraf markalarının davacı markaları ile arasında ekonomik bir bağ olduğu izlenimi uyandıracağını, davacı markalarının tanınan ve bilinen bir marka bulunduğunu, davalının kötü niyetli bulunduğunu ileri sürerek, öncelikle davalıya ait 2024/094969 numaralı marka başvurusunun üçüncü kişilere devrinin durdurulması yönünde ihtiyati tedbir kararı verilmesini talep ve dava etmiştir. İhtiyati tedbire itiraz eden davalı şirket vekili; başvuru konusu markanın işitsel açıdan “...” ifadesi ile “...” ifadesinin aynı olmadığını, kavramsal açıdan ise “...” sayısı “...” sayısından farklı bir sayı olduğunu, salt “...” ve “...” rakamlarının bir işarette geçmesinin, markalar arasında kavramsal eşdeğerlik kurmaya elverişli olmadığını, Sınai Mülkiyet Kanun'u (SMK) kapsamında 6/1, 6/3 6/5 ve 6/9 şartların iş bu dosyada oluşmadığını savunarak, ihtiyati tedbir talebinin reddini istemiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ: Mahkemece, meydana gelebilecek bir değişme nedeniyle hakkın elde edilmesinin önemli ölçüde zorlaşacağı yada imkansız hale geleceği, bu nedenle ciddi bir zararın doğması ihtimalinin bulunması, markanın mahkemenin bilgisi haricinde devredilmesi ihtimalinde doğacak olumsuz sonuçların önlenmesi hususları nazara alındığında talebin kabulünün yerinde olacağı gerekçesiyle ihtiyati tedbire yönelik istemin kabulüne karar verilmiştir.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ : İhtiyati tedbire itiraz eden davalı şirket vekili istinaf başvuru dilekçesinde; davacının davanın esası yönünden haklılığını yaklaşık olarak ispat edemediğini, okunuşları ve logoları itibarıyla birbiri ile ilgisi dahi olmayan iki markanın karıştırılamayacağını, davacının iddialarını destekleyen ve yaklaşık ispat koşulunu sağlayacak herhangi bir delil dosyaya ibraz edemediğini ileri sürerek, koşulları gerçekleşmeyen ihtiyati tedbir kararının kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

GEREKÇE : Talep, ihtiyati tedbirin kaldırılması istemine ilişkindir. İnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır. Dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, davaya konu markanın yargılama esnasında devrinin uyuşmazlığın çözümünü güçleştireceği yönündeki mahkeme gerekçesinin yerinde bulunduğu anlaşılmakla, ihtiyati tedbire itiraz eden davalı şirket vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine dair hüküm kurmak gerekmiştir.

HÜKÜM : Gerekçesi yukarıda belirtildiği üzere; 1-İhtiyati tedbir kararına itiraz eden davalı Şirket vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE, 2-İhtiyati tedbir kararına itiraz eden davalı Şirket tarafından istinaf başvurusunda yatırılan maktu harcın mahsubu ile yeniden harç alınmasına yer olmadığına, 3-İstinaf aşamasında ihtiyati tedbir kararına itiraz eden davalı Şirket tarafından yapılan yargılama giderlerinin uhdesinde bırakılmasına, 4-İstinaf aşamasında duruşma açılmadığından taraflar lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, 5-Kararın tebliğ ve harç işlemlerinin yerel mahkeme tarafından yaptırılmasına, Dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda oy birliği ile 11/09/2026 tarihinde HMK 362/1-f. maddesi uyarınca KESİN olmak üzere karar verildi.

GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH : 11/09/2026

Başkan

Üye

Üye

Katip

Bu belge 5070 sayılı Yasa hükümlerine göre elektronik olarak imzalanmıştır.