Bölge Adliye Mahkemesi ·

Bölge Adliye Mahkemesi 2026/1563 E. 2026/1808 K.

Mahkeme
Bölge Adliye Mahkemesi
Esas No
2026/1563
Karar No
2026/1808
Karar Tarihi

T.C.

İSTANBUL

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

13. HUKUK DAİRESİ

DOSYA NO:2026/1563 Esas

KARAR NO:2026/1808 Karar

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

B Ö L G E A D L İ Y E M A H K E M E S İ K A R A R I

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ:İSTANBUL 22. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

NUMARASI:2026/269 Esas- 2026/389 Karar

TARİH:21/05/2026

DAVA:Şirketin İhyası

KARAR TARİHİ:08/10/2026

İlk derece Mahkemesinde yapılan inceleme sonucunda verilen karara karşı istinaf kanun yoluna başvurulmuş olmakla dava dosyası incelendi:

DAVA:Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin bir kısım işcilik alacaklarının tahsili için ... Şirketi aleyhine İstanbul 30.İş Mahkemesi'nin 2025/400 Esas sayılı dosyası ile dava açtığını, dava devam ederken davalı ... Şirketi'nin tasfiye işlemlerinin başlatıldığını, İstanbul Ticaret Sicil Müdürlüğü'nün şirketin tasfiye ile ticaret sicilinden terkin edildiğini mahkemeye bildirdiğini, aynı zamanda şirketin yetkilisi olan davalılardan tasfiye memuru ...'in, tasfiye süreci hakkında dava dosyasına bilgi vermeyerek hukuki iyi niyetten uzak davranışlar sergilediğini beyanla İstanbul 30.İş Mahkemesi'nin 2025/400 Esas sayılı dosyası ile görülen derdest davada, mahkemenin ara kararı uyarınca taraf teşkilinin kurulabilmesi için tasfiye ve terkin edilen ... Şirketi'nin ihyasına, yargılama giderleri ile vekalet ücretinin davalılara yükletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

CEVAP:Davalı İstanbul Ticaret Sicil Müdürlüğü vekili cevap dilekçesinde özetle; İstanbul Ticaret Sicili Müdürlüğü'nün, TTK'nın 32. maddesi ve Ticaret Sicili Yönetmeliği'nin 34. maddesi hükmü çerçevesinde işlem yaptığını, Ticaret Sicili Müdürlüğü'nün, Ticaret Sicili’ne tescil konusundaki talepleri, ilgili yasanın kendisine verdiği yetki ve görev alanı içinde değerlendirip sonuca bağladığını ve yargı merci gibi hareket etmediğini, yasal şartlar oluşmuşsa yapılan işlemle ilgili tescil kararı verdiğini, aksi halde, tescil talebini gerekçe göstererek reddettiğini, tasfiye sürecinde yetki ve sorumluluğun şirket tasfiye memurunda olduğunu, mahkemece dava konusu şirketin ek tasfiyesine karar verilmesi durumunda TTK'nın 547/2 maddesi gereğince tasfiye memuru atanması gerektiğini, müvekkilinin, dava açılmasına sebep olacak herhangi bir işlem yapmadığını, tasfiye sürecinde eksik olarak yapıldığı iddia edilen işlemlerin muhatabının tasfiye memuru olduğunu, bu nedenle, yasal hasım konumunda bulunan müvekkilinin, yargılama masraflarından sorumlu tutulamayacağını, vekalet ücretine hükmedilemeyeceğini beyanla haksız ve yasal dayanaktan yoksun davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; davacı taraf, müvekkili tasfiye memurunun kötü niyetli hareket ettiğini ve derdest bir davadan haberdar olmasına rağmen tasfiye sürecini haksız yere sonuçlandırdığını ileri sürmekte ise de bu iddiaların yasal dayanaktan yoksun olduğunu, tasfiye sürecinin TTK hükümleri çerçevesinde eksiksiz ve usulüne uygun yürütüldüğünü, müvekkilinin 6102 sayılı TTK'nın 536 ila 548. maddeleri kapsamında üzerine düşen tüm yükümlülükleri özenle ve mevzuata tamamen uygun biçimde yerine getirdiğini, davacının, yasal ilan sürelerinde alacağını bildirmediğini, kendi kusurundan yola çıkarak müvekkilini sorumlu tuttuğunu, davanın kabulüne karar verilmesi halinde, ihya kararının yalnızca İstanbul 30. İş Mahkemesi'nin 2025/400 Esas sayılı dosyasına münhasır ve bu dosyaya bağlı olası icra takipleriyle sınırlı biçimde tesis edilmesi gerektiğini, TTK m. 547/2 uyarınca müvekkilinin yeniden tasfiye memuru olarak atanmasına karar verilmesi halinde, şirketin herhangi bir aktif malvarlığının bulunmadığı gözetilerek, ek tasfiye işlemlerine ilişkin tüm masrafların, tasfiye memuru ücretinin, davacı tarafça mahkeme veznesine avans olarak depo edilmesine karar verilmesi gerektiğini, aksi halde yürütülecek ek tasfiye işlemlerinin fiilen imkansız hale geleceğini, müvekkili tasfiye memurunun davanın açılmasına kendi kusuruyla sebebiyet vermediğini beyanla davanın reddi ile yargılama giderleri ile vekalet ücretinin davacıya yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİNİN KARARININ ÖZETİ:Mahkemece; davanın, ek tasfiye işlemlerinin yapılması amacıyla olağan tasfiye sonucu ticaret sicilinden terkin edilen şirketin ihyası istemine ilişkin olduğu, davacı tarafça 21/07/2025 tarihinde İstanbul 30. İş Mahkemesi'nin 2025/400 Esas sayılı dosyası ile işçilik alacakları istemli dava açıldığı, dava devam ederken davalı ... Şirketi'nin tasfiye işlemlerinin başlatılarak tasfiyesinin tamamlandığı, son tasfiye memurunun davada taraf olarak gösterildiği ve böylelikle taraf teşkilinin sağlandığı, TTK'nın 547/2 maddesinin koşullarının oluştuğu hususları anlaşıldığından davanın kabulüyle, ek tasfiye kararının İstanbul 30. İş Mahkemesi'nin 2025/400 Esas sayılı dosyasıyla sınırlı tutulmasına, davalı Ticaret Sicil Müdürlüğü'nün ihyası istenilen şirketin terkininde kusuru bulunmadığından ve yasal hasım olarak davada yer alması gerektiğinden lehine ve aleyhine yargılama gideri ve vekalet ücreti tayin edilmesine yer olmadığına, TTK'nın 285. maddesi uyarınca tasfiye memurlarının alacaklıların haklarını korumakla görevli olmaları, tasfiye memurları tarafından tasfiye prosedürünün eksik bırakılmış olmasının kusursuz olduklarını ispatlamadıkları sürece müteselsil sorumluluklarını gerektirmesi, şirket adına açılmış dava bulunmaktayken tasfiyenin gerçekleştirilmesi ve TTK'nın 541. maddesi gereğince henüz muaccel olmayan veya hakkında uyuşmazlık bulunan borçların notere depo edilmesi ya da kafi bir teminat ile karşılanması gerekliliği karşısında yargılama giderlerinin davalı tasfiye memuru üzerinde bırakılmasına ve atanan tasfiye memurunun şirketin son tasfiye memuru olması nedeniyle kendisine takdiren ücret tayinine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş ve karara karşı davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

DAVALI TASFİYE MEMURU VEKİLİNCE İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ;Yerel mahkemece verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğu, müvekkili tasfiye memurunun, tasfiye sürecini TTK hükümlerine eksiksiz olarak yürüttüğü, alacaklılara yönelik çağrı ilanlarının, Türkiye Ticaret Sicili Gazetesi'nde üç kez usulüne uygun biçimde yayımlandığı, alacaklıların alacaklarını bildirmeleri için kanunun öngördüğü altı aylık bekleme süresinin beklendiği ancak davacının tasfiye süreci boyunca müvekkiline herhangi bir başvuruda bulunmadığı ve iddia ettiği alacağı yasal süre içinde bildirmediği, TTK m. 543 kapsamında tasfiye memurunun yükümlülüğünün alacaklılara ilan yoluyla çağrıda bulunmak olduğu, ancak Mahkemenin karar gerekçesinde, TTK m. 541 gereğince uyuşmazlık bulunan borçların notere depo edilmesi veya teminat altına alınması gerektiği, bu yapılmadığı için tasfiye memurunun kusursuzluğunu ispatlayamadığının belirtildiği, müvekkilinin kendisine bildirilmeyen meçhul bir alacağı depo edemeyeceği, müvekkilinin kendisine bildirilmeyen davaları re'sen araştırmakla yükümlü olmadığı, verilen kararın şekli nitelikte bir karar olması ve müvekkilinin davanın açılmasına sebebiyet vermemiş olması sebebiyle vekalet ücreti ve yargılama giderinden sorumlu tutulamayacağı, şirketin herhangi bir malvarlığının bulunmaması sebebiyle müvekkiline ücret takdir edilmemiş olmasının, ek tasfiye işlemlerinin yapılmasını fiilen imkansız kılacağı ve bu sebeplerle kararın kaldırılması gerektiğine ilişkindir.

İSTİNAF SEBEPLERİNİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE GEREKÇE:HMK'nın 355. maddesine göre istinaf incelemesi; istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırılık varsa resen gözetilmek suretiyle yapılmıştır.Dava, ticaret sicilinden tasfiye nedeniyle terkin edilen şirketin 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 547. maddesi uyarınca, ek tasfiye işlemleri nedeniyle ihyası talebine ilişkindir. Mahkemece, yukarıda açıklanan gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiş, karara karşı davalı tasfiye memuru vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.Türk Ticaret Kanunu'nun 547. maddesinde; "tasfiyenin kapanmasından sonra ek tasfiye işlemlerinin yapılmasının zorunlu olduğu anlaşılırsa, son tasfiye memurları, yönetim kurulu üyeleri, pay sahipleri veya alacaklılar, şirket merkezinin bulunduğu yerdeki asliye ticaret mahkemesinden, bu ek işlemler sonuçlanıncaya kadar şirketin yeniden tescilini isteyebilirler. Mahkeme istemin yerinde olduğuna kanaat getirirse, şirketin ek tasfiye için yeniden tesciline karar verir ve bu işlemleri yapmaları için son tasfiye memurlarını veya yeni bir veya birkaç kişiyi tasfiye memuru olarak atayarak tescil ve ilan ettirir." denilmek suretiyle ek tasfiye düzenlenmiştir.Tasfiye Halinde ... Şirketi'nin sicil kaydı 24/12/2025 tarihinde tasfiye neticesinde davalı İstanbul Ticaret Sicil Müdürlüğü'nce terkin edilmiştir. İhyasına karar verilen şirket aleyhine davacı tarafından İstanbul 30. İş Mahkemesi'nin 2025/400 Esas sayılı dosyası ile işçilik alacaklarının tahsili talebi ile dava açılmış olup, davanın, şirketin tasfiye sürecine girdiği 31/07/2025 tarihinden önce 21/07/2025 tarihinde açıldığı ve derdest olduğu, bu davada davalı olan ... Şirketi'ne tebligat yapıldığı, şirket adına davaya vekalet sunulduğu ve vekil tarafından davanın takip edildiği, vekalet veren şirket yetkilisinin de bizzat davalı tasfiye memuru olduğu, buna göre davalının, uyuşmazlık konusu alacak olan davadan haberdar edilmediği yönündeki istinaf sebebinin haksız olduğu, davalı tasfiye memurunun davadan haberdar olmasına rağmen alacağı depo etmeden tasfiyeyi tamamladığı ve şirketin sicilden terkin edilmesi nedeniyle bu davanın açılmasına sebebiyet verdiği, bu sebeplerle aleyhine yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmesinin usul ve yasaya uygun olduğu, Mahkemece verilen ihya kararı dava dosyası ile bu dava sonucunda verilecek karara bağlı olarak yapılacak işlemlerle sınırlı tutulduğundan ve bu işlemler, tasfiyeye usulsüz olarak son verilmemiş olsaydı da tasfiye memuru tarafından yapılacak olduğundan, davalı tasfiye memuru lehine davacı tarafından karşılanmak üzere ücret takdir edilmemesinde de bir usulsüzlük olmadığı anlaşılmış, davalı vekilinin aksi yöndeki istinaf sebepleri haksız bulunmuştur.Sonuç olarak, dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere göre, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığı gibi kamu düzenine aykırılık da görülmediğinden, davalı tasfiye memurunun istinaf başvurusunun HMK 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine dair aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM:Yukarıda açıklanan nedenlerle;

1-Davalı tasfiye memurunun istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b1 maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE,

2-Harçlar Kanunu gereğince istinaf eden tarafından yatırılan istinaf kanun yoluna başvurma harcının hazineye gelir kaydına,

3-Karar tarihi itibariyle Harçlar Kanunu gereğince alınması gereken 732,00 TL istinaf karar harcı istinaf eden tarafından peşin olarak yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, yatırılan harcın hazineye gelir kaydına,

4-İstinaf yargılama giderlerinin istinaf talep eden üzerinde bırakılmasına,

5-Artan gider avansı bulunması ve talep halinde yatıran tarafa iadesine,

6-Kararın ilk derece mahkemesince taraflara tebliğe gönderilmesine,Dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda Yargıtay HGK.'nun 14/07/2025 Tarih ve 2024/251 Esas -2025/468 Karar sayılı kararı uyarınca HMK'nın 362/1-ç maddesi gereğince kesin olmak üzere 08/10/2026 tarihinde oy birliği ile karar verildi.

Atıf: Bölge Adliye Mahkemesi, E. 2026/1563, K. 2026/1808, T. 08.10.2026, www.arakarar.com/karar/bam-karar-2026-1563-e-2026-1808-k-f26971ca82ee