Bölge Adliye Mahkemesi 2026/11 E. 2026/55 K.

T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ BAM 41. HUKUK DAİRESİ Esas-Karar No: 2026/11 - 2026/55 T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 41. HUKUK DAİRESİ

ESAS NO : 2026/11 KARAR NO : 2026/55 (İSTİNAF BAŞVURUSUN ESASTAN REDDİ) T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A K A R A R

BAŞKAN : ÜYE : ÜYE : KATİP :

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ : ANKARA 5. FİKRİ VE SINAİ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ TARİHİ : 15/05/2023 NUMARASI : 2022/276 E. - 2023/249 K. DAVACI : VEKİLİ : DAVALI : VEKİLİ : DAVANIN KONUSU : YİDK Kararının İptali, Hükümsüzlük, Sicilden Terkini BİRLEŞEN ANKARA 5. FİKRİ VE SINAİ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİNİN 2022/290 ESAS - 2022/213 KARAR SAYILI DOSYASI DAVACI : VEKİLİ : DAVALI : DAVANIN KONUSU : YİDK Kararının İptali, Hükümsüzlük, Sicilden Terkini

Taraflar arasında görülen davada Ankara 5. Fikri Ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 15/05/2023 tarih ve 2022/276 E. - 2023/249 K. sayılı kararına karşı asıl ve birleşen davada davacı tarafından süresi içinde istinaf başvurusunda bulunulmuş olmakla dosya incelendi, işin gereği görüşülüp, düşünüldü: TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ : Asıl ve birleşen davada davacı vekili özetle; müvekkili şirketin "Taka+şekil" ibareli 2004/10111 sayılı markanın 29., 35. ve 43.sınıflarda adına tescilli olduğunu, itiraza konu 2021/051014 başvuru numaralı "... ... ... ... ..." ibareli markanın da 43.sınıf için marka başvurusunda bulunduğunu, müvekkili şirketle başvuru sahibinin aynı sektörde hizmet verdiklerini, tüketiciler arasında "... ... ... ... ..." marka ibaresinin müvekkiline ait işletmenin bir şubesi olduğu yönünde kanı uyandıracağını, müvekkiline ait "... + Şekil" marka ibaresi ile itiraza konu "... ... ... ... ..." marka ibaresinin görünüş, renk, okunuş ve telaffuz bakımından birebir aynı olduklarını, bu benzerliğin karıştırılma ve ilişkilendirilme ihtimali içerdiğini, her ne kadar başvuru sahibi müvekkiline ait marka ibaresine kendi ismini eklemişse de ayırt edici unsurunun "..." ibaresi olduğunu, müvekkilinin uzun yıllardan beri bu alanda hizmet veren ve tüketiciler tarafından da memnuniyetle karşılanan bir işletme sahibi olduğunu, "..." isminin kullanıldığını gören tüketicinin, başka isimli bir marka ibaresine tercih etme ve davalının bu yolla kendisine kazanç sağlama olasılığının yüksek olduğunu, davacı müvekkilinin, ticari işletmesini uzun zamandan beridir bu isimle kullandığını, tacir olan başvuru sahibinin basiretli bir iş adamı gibi davranma yükümlülüğü bulunduğunu, başvuru sahibinin "...+Şekil" ibareli markayı bilen ve bilmesi gereken kişi konumunda olduğu gözetilerek kötü niyetli sayılması gerektiğini, müvekkilin markasının tanınmış bir marka olduğunu ileri sürerek Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu’nun 31.05.2022 tarih ve 2022-M-5176 sayılı kararının iptaline ve 2021/051014 sayılı marka tescilinin terkinine ve markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini istemiştir. Asıl davada davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekili, itiraza mesnet 2004/10111 sayılı markanın, dava konusu markanın tescil başvuru tarihi itibariyle beş yıldan uzun süredir adına tescilli olduğunu, bu marka hakkında SMK'nin 19/2 maddesinin uygulanması gerektiğini, ispat yükü üzerinde olan itiraz sahibi (davacı) tarafından, bu markanın Türkiye’de ciddi biçimde kullanıldığını ispatlamaya yeterli delil sunamadığını, 29/03/2016-29/03/2021 tarihleri arasında kullanımın kanıtlanması gerektiğini, dosyaya sunulan fatura örnekleri, restaurant menüsünün ve bazı dış/iç mekan fotolarının iddiayı ispata yeterli olmadığını, delillerin davacı markasının Türkiye’de ciddi biçimde kullanıldığını ispatlayacak nitelikte olmadığını bu nedenle SMK'nin 6/1.maddesi kapsamında değerlendirme yapılamayacağını, kullanım ön koşulunun gerçekleşmediğini, marka başvurusunun reddine karar verilemeyeceğini, YİDK aşamasında sunulmayan delillere muvafakatlerinin bulunmadığı, Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesini istemiştir. Birleşen davada davalı, usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen davaya süresi içinde yanıt vermediği ve duruşmalara katılmadığı için yargılama gıyabında yürütülmüştür. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ: Mahkemece, dava konusu markanın tescil başvuru tarihi itibariyle itiraza mesnet markanın beş yılı aşkın süredir tescilli olduğu, YİDK kararının yerinde olup olmadığının kararın alındığı tarihteki koşullara göre değerlendirilmesi gerektiği, YİDK kararının iptali istemi bakımından marka işlem dosyasında mevcut maddi ve hukuki olgular çerçevesinde ve salt marka işlem dosyası ile sınırlı olarak değerlendirme yapılacağı, markanın tanınmışlığını destekler yeter nitelik ve nicelikte evrakın marka işlem dosyasına sunulmadığı, sunulan delillerin ciddi kullanımı destekler nitelikte olmadığı, davaya konu marka ile itiraza mesnet markanın iltibas tehlikesi oluşturacak derece de benzer olmadıkları, kötü niyet iddiasına ilişkin istemlerin dinlenemeyeceği gerekçesiyle YİDK iptali yönünden davanın reddine, hükümsüzlük talebi yönünden marka tescil edilmediğinden bu hususta karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmiştir. İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ : Asıl ve birleşen davada davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde; davaya konu marka ile itiraza mesnet markanın iltibasa neden olacak derecede benzer olduğunu, marka işlem dosyasına sunulmayan bir delilin daha sonraki aşamalarda sunulamayacağı yönündeki kabulün hukuka aykırı olduğunu, 22.03.2023 tarihli bilirkişi raporunda dava konusu iptali istenen markada "..." ibaresinin asli unsur olduğu, markaların ortalama tüketici nezdinde bir bütün olarak yaratacağı algı ve izlenim itibariyle benzer oldukları, iki marka arasındaki görsel, biçimsel, anlamsal, işitsel benzerlikler taşıdığı yönündeki saptamaların dikkate alınmadığını, "... ... ... ... ..." markasının kullanılmaya devam edildiğini, müvekkilin bir şubesi ya da bayisi gibi algılanan dava konusu marka arasındaki iltibas tehlikesi bulunduğunu, davalı yanın haksız yarar sağlamasına sebebiyet verdiğini, "..." ibaresinin her iki marka için asli unsur olduğunu, dava konusu markanın başında yer alan "... ... ..." ibaresinin markaya ayırt edicilik katmadığını, marka işlem dosyasına sunulan fatura örnekleri, restaurant menüsü ve dış/iç mekan fotoğraflarından markanın ciddi bir şekilde kullanıldığını ileri sürerek davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğini bildirmiştir.

GEREKÇE: Asıl ve birleşen dava, Türk Patent ve Marka Kurumu Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali, hükümsüzlük ve sicilden terkini istemine ilişkin olup asıl ve birleşen davaların reddi kararına karşı davacı tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur. İnceleme, 6100 sayılı HMK'nin 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır. Dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı özellikle dava konusu markanın tescil başvuru tarihi itibariyle davacının itiraza mesnet "...+Şekil" ibareli tescilli markasının beş yılı aşkın süre “43.sınıfta Yiyecek ve içecek sağlanması hizmetleri” bakımından tescilli olduğu, marka işlem dosyasına sunulan delillerin itiraza gerekçe markanın ciddi kullanımını kanıtlamada yetersiz olduğu, Yargıtay 11.Hukuk Dairesinin 21.01.2010 tarih 2008/4266 Esas 2010/586 Karar sayılı ilamına göre YİDK kararının yerinde olup olmadığı,marka işlem dosyasında mevcut maddi ve hukuki olgular dikkate alınarak ve salt marka işlem dosyası ile sınırlı olarak değerlendirme yapılacağı, markanın tanınmışlığını destekler nitelik ve nicelikte evrakın marka işlem dosyasına sunulmadığı, 2004/10111 sayılı "...+ şekil" ibareli markanın ciddi kullanımının kanıtlanamadığı bu nedenle dava aşamasında ibraz edilen markasal kullanıma ilişkin evrakın YİDK kararının iptali istemi bakımından dikkate alınamayacağı, SMK'nin 19/2.maddesi uyarınca kullanımı ispat edilemeyen itiraza mesnet markaya dayalı olarak dava konusu marka başvurusu bakımından SMK'nin 6/1.hükmü uyarınca nispi tescil engeli itirazının dinlenemeyeceği, diğer taraftan taraftan itiraza mesnet markanın tanınmışlığına ilişkin yeterli delil sunulmadığı, SMK'nin 6/5.madde koşullarının gerçekleştiği iddiasının dosya kapsamındaki delillerle ispat edilemediği gibi sadece benzer marka başvurusunda bulunulmasının kötü niyetin kabulü için yeterli olmadığı, davalının marka başvurusunu kötü niyetli yaptığına dair bir delil ve emarenin bulunmadığı ve hükümsüzlük talebi yönünden karar verilmesine yer olmadığına dair karar verildiği anlaşılmakla davacı vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine dair hüküm kurmak gerekmiştir. HÜKÜM: Gerekçesi yukarıda belirtildiği üzere; 1-Davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE, 2-Harçlar Kanunu uyarınca alınması gereken 732,00-TL maktu istinaf karar ve ilam harcından, davacı tarafından istinaf başvurusunda yatırılan 427,60-TL istinaf karar ve ilam harcının mahsubu ile bakiye 304,40-TL'nin davacıdan tahsili ile Hazineye irat kaydına, 3-İstinaf aşamasında davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin davacı uhdesinde bırakılmasına, 4-İstinaf aşamasında duruşma açılmadığından taraflar lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, Dair, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda oy birliği ile 08/10/2026 tarihinde HMK 361. maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren iki hafta içerisinde Yargıtay temyiz yolu açık olmak üzere karar verildi.

GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH : 06/11/2026 Başkan

Üye

Üye

Katip

Bu belge 5070 sayılı Yasa hükümlerine göre elektronik olarak imzalanmıştır.