Bölge Adliye Mahkemesi ·

Bölge Adliye Mahkemesi 2025/706 E. 2026/1530 K.

Mahkeme
Bölge Adliye Mahkemesi
Esas No
2025/706
Karar No
2026/1530
Karar Tarihi

T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 26. HUKUK DAİRESİ Esas-Karar No: 2025/706 - 2026/1530 T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 26. HUKUK DAİRESİ

ESAS NO : 2025/706 KARAR NO : 2026/1530

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A K A R A R

BAŞKAN : ÜYE : ÜYE : KATİP :

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ : ANKARA 5. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ TARİHİ : 25.03.2025 NUMARASI : 2022/482 Esas 2025/234 Karar

DAVACI :

DAVALI :

DAVANIN KONUSU : Tazminat (Ölüm ve Cismani Zarar Sebebiyle Açılan Tazminat) KARAR TARİHİ : 02.10.2026 GEREKÇELİ KARAR YAZILMA TARİHİ : 09.10.2026

İlk Derece Mahkemesince verilen karara karşı davacı vekili ve davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuş olup, başvuru şartlarının yerine getirildiği dosya üzerinde yapılan ön inceleme ile anlaşılmakla yapılan istinaf incelemesi sonunda; TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARI Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; 08.11.2014 tarihinde, davalı şirkete zorunlu mali sorumluluk sigortası ile sigortalı ... ... idaresinde bulunan ... plakalı aracın davacıya çarpması sonucu davacının yaralandığını ve malul kaldığını belirterek HMK’nın 107. Maddesi uyarınca şimdilik 200,00 TL bakıcı gideri, 300,00 TL geçici iş göremezlik tazminatı ve 19.500,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatı olmak üzere toplam 20.000,00 TL maddi tazminatın temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmesine talep etmiş; talep artırım dilekçesi ile talebini, geçici işgöremezlik tazminatı için 2.493,25 TL’ye, sürekli işgöremezlik tazminatı için 265.759,06 TL’ye, bakıcı gideri için 1.134,00 TL’ye yükseltmiştir. Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının Karayolları Trafik Kanununun 97. maddesi gereğince usulüne uygun olarak başvuru yapmadığından davanın dava şartı noksanlığı nedeni ile reddedilmesi gerektiğini, davacının aynı trafik kazasından dolayı aynı talepler ile sigortalı ... ...’a karşı açtığı davada Ankara 23. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/457 Esas 2020/401 Karar nolu dosyası ile davacının tüm zararlarının karşılandığını, dava konusu olayın trafik kazası değil kasten yaralama suçunu oluşturduğundan davacının zararının poliçe teminatı kapsamı dışında bulunduğunu, kusur ile maluliyet yönünden Adli Tıp Kurumundan rapor aldırılması gerektiğini savunarak davanın usulden ve esastan reddine karar verilmesini talep etmiştir. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI Mahkemece yapılan yargılama sonunda; dosyadaki bilgi ve belgelere, alınan bilirkişi raporuna göre, kazanın meydana gelmesinde davalı şirkete sigortalı araç sürücüsünün %100 oranında kusurlu olduğunun anlaşıldığı, Hacettepe Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Adli Tıp Anabilim Dalı Bölümü tarafından tanzim edilen rapora göre, davacının kazadan kaynaklanan daimi maluliyetinin %3,3 oranında, tıbbi iyileşme süresinin 3 ay, bakıcı ihtiyacı süresinin 1 ay olduğunun belirlendiği, davacının geçici ve sürekli işgöremezlik zararı ile bakıcı giderinin hesaplanması yönünden aktüer bilirkişiden rapor alındığı, alınan raporun hüküm kurmaya elverişli olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne, 265.759,06 TL sürekli iş göremezlik tazminatının, 2.240,94 TL geçici iş göremezlik tazminatının (Ankara 23. Asliye Hukuk Mahkemesinin 03.12.2020 tarih ve 2015/457 Esas 2020/401 Karar nolu kararına göre tahsilde tekerrür olmamak üzere) ve 1.134,00 TL bakıcı gideri tazminatının temerrüt tarihi olan 23.06.2022 tarihinden itibaren işleyecek kanuni faizi ile birlikte ve poliçe limiti ile sınırlı olmak üzere davalıdan alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiş, hükme karşı davacı vekili ve davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur. İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; davacının usuli kazanılmış hakları yönünden kararı istinaf ettiklerini belirterek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir. Davalı vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; davacının yaralanması kasten yaralanma sonucu meydana geldiğinden poliçe teminatı kapsamında olmadığını, davacının iddia ettiği maluliyet ile dava konusu kaza arasında illiyet bağı bulunmadığını, davalı şirket tarafından aldırılan medeksper raporuna göre davacının daimi maluliyetinin bulunmadığını, geçici işgöremezlik zararının poliçe kapsamında olmadığını, faiz başlangıcının dava tarihi olması gerektiğini ileri sürerek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir. DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ ve GEREKÇE 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 355. maddesi gereğince istinaf sebepleri ile sınırlı olarak ve kamu düzenine ilişkin hususlar resen gözetilerek inceleme yapılmıştır. Davacı vekili, davalı şirkete ZMSS poliçesi ile sigortalı aracın, davacının yaralanmasına ve malul kalmasına neden olduğunu belirterek geçici ve sürekli işgöremezlik tazminatı ile bakıcı gideri talep etmiştir. 1-Davalı vekili, geçici işgöremezlik tazminatından tedavi gideri kapsamında Sosyal Güvenlik Kurumunun sorumlu olduğunu ileri sürmüşse de; geçici işgöremezlik tazminatı, yaralanan kişinin iyileşme süresince çalışamaması nedeniyle ortaya çıkan zararı olup 2918 sayılı KTK.nın 98. Maddesinde belirtilen sağlık hizmet bedeli sayılamayacağı gibi iyileşme süresince meydana gelen ve TBK.nın 54. Maddesinde de sayılan bu zararlardan zarar sorumluları KTK.nın 85. Maddesi ve 91. Maddesi gereğince araç işleteni ve zorunlu mali sorumluluk sigortası sorumlu olduğundan ve KTK.nın 98. Maddesinde belirtilen SGK'nın sorumlu olduğu sağlık hizmet bedeli kapsamında geçici işgöremezlik zararı bulunmadığından ve yasa ile düzenlenmeyen hususun zorunlu mali sorumluluk sigortası genel şartları ile düzenlenmesi mümkün olmadığı gibi, kanun maddesine aykırı genel şart hükümleri de getirilemeyeceğinden davalı sigorta şirketinin geçici işgöremezlik zararından sorumlu olacağının kabulü gerekir. Bu itibarla, davalı vekilinin aksi yöndeki istinaf sebebi yerinde görülmemiştir. 2-26.04.2016 tarihinde 2918 Sayılı Yasanın 99. maddesinde yapılan değişiklik ile getirilen "Sigortacılar, hak sahibinin zorunlu mali sorumluluk sigortası Genel Şartlarıyla belirlenen belgeleri, sigortacının merkez veya kuruluşlarından birine ilettiği tarihten itibaren sekiz iş günü içinde Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası sınırları içinde kalan miktarları hak sahibine ödemek zorundadırlar." düzenlemesi gereğince, sigortanın temerrüdü için Genel Şartlarda belirtilen belgeler ile sigorta şirketine müracaat zorunludur. Dava açılmadan önce davacı tarafça davalı şirkete başvuru yapıldığı, davacının zararının tazmin edilmesinin talep edildiği anlaşılmakla başvuru tarihi esas alınarak davalı şirketin temerrüt tarihinin belirlenmesinde ve buna göre hükmedilen tazminata temerrüt tarihinden itibaren faiz işletilmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. 3-Araç işleteni, sürücüsü ile sigorta şirketi arasında müşterek ve müteselsil sorumluluk olup, TBK'nın 162 vd. maddelerinde düzenlenen müteselsil sorumluluğa ilişkin hükümler, zarardan sorumlu olanlar açısından nazara alınmalıdır. Bu çerçevede; TBK'nın 163. maddesinde; " (1)Alacaklı, borcun tamamının veya bir kısmının ifasını, dilerse borçluların hepsinden, dilerse yalnız birinden isteyebilir. (2)Borçluların sorumluluğu, borcun tamamı ödeninceye kadar devam eder. "; TBK'nın 165. maddesinde "Kanun veya sözleşme ile aksi belirlenmedikçe, borçlulardan biri kendi davranışıyla diğer borçluların durumunu ağırlaştıramaz."; Borcun sona ermesini düzenleyen TBK'nın 166 maddesinde "(1) Borçlulardan biri, ifa veya takasla borcun tamamını veya bir kısmını sona erdirmişse, bu oranda diğer borçluları da borçtan kurtarmış olur. (2) Borçlulardan biri, alacaklıya ifada bulunmaksızın borçtan kurtulmuşsa, diğer borçlular bundan, ancak durumun veya borcun niteliğinin elverdiği ölçüde yararlanabilirler. (3)Alacaklının borçlulardan biriyle yaptığı ibra sözleşmesi, diğer borçluları da ibra edilen borçlunun iç ilişkideki borca katılma payı oranında borçtan kurtarır."; TBK'nın 168. maddesinde "(1)Diğerlerine rücu hakkına sahip olan borçlulardan her biri, ifa ettiği miktar oranında alacaklının haklarına halef olur. (2) Alacaklı diğerlerinin zararına olarak borçlulardan birinin durumunu iyileştirirse, bunun sonuçlarına katlanır." hükümlerine yer verilmiş, olduğundan, zarar görenin, tazminat alacağının tamamını ya da bir kısmı müteselsil sorumlulardan ayrı ayrı talep etmiş ise, ayrı talep çerçevesinde yapılan ödeme oranında diğer borçlularda bu ödemeden istifade ederek bu oranda borçtan kurtulmasının yanında (TBK m. 166/1), yapılan ödeme borcun tamamını karşılamamış olsa dahi müteselsil borçlu borçtan kurtarılmış ise durumun veya borcun elverdiği ölçüde, diğer müteselsil borçlularda bundan istifade edecektir. (TBK m. 166/2), Alacaklının diğerlerinin zararına olarak borçlulardan birinin durumu iyileştirirse, bunun sonuçlarına katlanacağı da kanunun amir hükmüdür. (TBK m. 168/2) Dava konusu olayda, davacının, eldeki davayı açmadan önce sigortalı ... ...'a karşı geçici ve sürekli işgöremezlik tazminatı talebi ile dava açtığı, Ankara 23. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/457 Esas 2020/401 Karar sayılı dosyasında yapılan yargılamada, Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı tarafından düzenlenen 31.09.2016 tarihli raporda, davacı ... ..., dava konusu kazadaki yaralanması nedeniyle vücut genel çalışma gücünü kaybetmediğinin, üç ay süreyle işgöremezlik halinde kaldığının belirtildiği, bu rapor hükme esas alınarak davacının sürekli işgöremezlik tazminatı talebinin reddine karar verildiği, kararın taraflarca istinaf edilmemesi nedeniyle 27/04/2021 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır. Bu durumda mahkemece, davacının, sürekli işgöremezlik tazminatı talebi yönünden sigortalıya karşı açmış olduğu davanın, davacının kazadan kaynaklanan daimi maluliyetinin bulunmadığı belirlenerek reddedilmiş ve kararın kesinleşmiş olması, eldeki davada artan maluliyet iddiasının da bulunmaması nedeniyle davacının sürekli işgöremezlik tazminatı talebinin reddine karar verilmesi gerekirken bu husus gözden kaçırılarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir. Açıklanan nedenlerle, HMK’nın 355. maddesi gereğince, istinaf sebepleri ve kamu düzenine ilişkin hususlar yönünden yapılan inceleme sonunda; davalı vekilinin istinaf başvurusunun, sürekli işgöremezlik tazminatı yönünden kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının HMK’nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca kaldırılması ve düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesine, davalı vekilinin sair, davacı vekilinin tüm istinaf sebeplerinin esastan reddine ilişkin aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur. HÜKÜM : Gerekçesi yukarıda izah edildiği üzere; I-Davacı vekilinin istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1-b.1. maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE, II - Davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile, ilk derece mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca esas hakkında YENİDEN KARAR VERİLMESİNE, Buna göre; Davanın KISMEN KABULÜ İLE, 2.240,94 TL geçici iş göremezlik tazminatının (Ankara 23. Asliye Hukuk Mahkemesinin 03/12/2020 tarih ve 2015/457 Esas 2020/401 Karar sayılı ilamı ile hükmedilen tazminata ilişkin olarak tahsilde tekerrüre neden olmamak üzere) ve 1.134,00 TL bakıcı gideri tazminatının temerrüt tarihi olan 23/06/2022 tarihinden itibaren işleyecek kanuni faizi ile birlikte ve poliçe limiti ile sınırlı olmak üzere davalıdan alınarak davacıya verilmesine, 2-Sürekli işgöremezlik tazminatı talebinin REDDİNE, 3-Harçlar Kanunu gereğince alınması gereken 732,00 TL karar ve ilam harcının davacı tarafından yatırılan 80,70 TL peşin karar harcı ve 853,00 TL bedel artırım harcından mahsubu ile kalan 201,70 TL harcın talep halinde davacıya iadesine, 80,70 TL başvuru harcı ve 732,00 TL karar harcının davalıdan alınarak davacıya verilmesine, 4-Davacı tarafından yapılan yargılama gideri; posta gideri 935,75 TL ve bilirkişi ücreti 3.000,00 TL olmak üzere toplam 3.935,75 TL'nin, davanın kabul/ret oranı dikkate alınarak 47,22 TL'sinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, bakiye yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına, 5-Davacı, yargılamada vekil ile temsil edildiğinden, davanın kısmen kabulü nedeniyle, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13. maddesi uyarınca belirlenen 3.374,94 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, 6-Davalı, yargılamada vekil ile temsil edildiğinden, davanın kısmen reddi nedeniyle, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13. maddesi uyarınca belirlenen 3.374,94 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, 7-Arabuluculuk bürosu tarafından yapılıp Adalet Bakanlığı tarafından karşılanan, dava dilekçesine ekli arabuluculuk son tutanağı Uyap'a eklenerek arabulucuya ödenen ücret belirlenemediğinden tarifeye göre en düşük ücret olan 1.320,00 TL arabuluculuk giderinin Hukuk Uyuşmazlıklarında Arabuluculuk Kanununun 18/A maddesi uyarınca, davanın kabul/ret oranı dikkate alınarak 1.304,16 TL'sinin davacıdan, 15,84 TL'sinin davalıdan alınarak hazineye gelir kaydına, 8-Kullanılmayan gider avansının talep halinde ilgili tarafa iadesine, III - İSTİNAF HARÇ VE YARGILAMA GİDERLERİ YÖNÜNDEN: 1-Davalı tarafından yatırılan 4.600,00 TL istinaf karar harcının talebi halinde davalıya iadesine, 2-Davacıdan alınması gereken 732,00 TL nispi istinaf karar ve ilam harcından, peşin alınan 615,40 TL harcın mahsubu ile bakiye 116,60 TL harcın davacıdan tahsili ile hazineye gelir kaydına, 3-İstinaf başvurusu nedeniyle davalı tarafından yapılan 340,00 TL tebligat ve posta masrafı ile 1.683,10 TL istinaf başvurma harcı olmak üzere toplam 2.023,10 TL yargılama giderinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, 4-Davacı tarafça yapılan istinaf yargılama giderinin kendisi üzerinde bırakılmasına, 5-Taraflarca yatırılan istinaf gider avansından kullanılmayan kısım var ise HMK'nun 333. maddesi uyarınca iadesine, Dosya üzerinden yapılan inceleme sonunda HMK'nın 361.maddesi gereğince gerekçeli kararın tebliğinden itibaren iki haftalık süre içerisinde Yargıtay'da TEMYİZ YOLU AÇIK olmak üzere 02/10/2026 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

Başkan

Üye

Üye

Katip

* Bu belge, 5070 sayılı Kanun hükümleri gereğince elektronik imza ile imzalanmıştır.

Atıf: Bölge Adliye Mahkemesi, E. 2025/706, K. 2026/1530, T. 02.10.2026, www.arakarar.com/karar/bam-karar-2025-706-e-2026-1530-k-949f6f3902a6