Bölge Adliye Mahkemesi ·

Bölge Adliye Mahkemesi 2025/1298 E. 2026/1887 K.

Mahkeme
Bölge Adliye Mahkemesi
Esas No
2025/1298
Karar No
2026/1887
Karar Tarihi

T.C. İZMİR BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 13. HUKUK DAİRESİ

DOSYA NO : 2025/1298 KARAR NO : 2026/1887

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A B Ö L G E A D L İ Y E M A H K E M E S İ K A R A R I

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ : AYDIN ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ NUMARASI : 2023/319 Esas-2025/223 Karar DAVA TARİHİ : 24/04/2023 KARAR TARİHİ : 25/03/2025 DAVA : Menfi Tespit DAİRE KARAR TARİHİ: 30/09/2026 KARAR YAZIM TARİHİ : 30/09/2026

Aydın Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2023/319 Esas 2025/223 Karar sayılı dosyasında verilen 25/03/2025 tarihli kararının, istinaf başvurusu yoluyla incelenmesinin istenilmesi üzerine, dairemize gönderilen dosya incelendi, dosya içeriğine göre incelemenin duruşmasız olarak yapılması uygun görülmekle, gereği konuşulup düşünüldü. İSTEM: Davacı, ... Bayii olarak ticari faaliyetini yıllardan beri aynı adreste sürdürmekte olduğunu, elektrik idaresi tarafından tek taraflı bir tespitle kayıt dışı elektrik kullanıldığı iddiasıyla şirket aleyhine tutanak düzenlenerek ekli fatura ile 496.121,88TL ceza bedelin ödenmesinin talep edildiğini, tespit süreci ile devamındaki faturalandırma süreci ve hesaplamasının hukuka aykırı olduğunu, kurumsal bir firma bünyesinde akaryakıt sektöründe ticari faaliyetini sürdüren firmanın usulsüz enerji kullanmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu belirterek, şimdilik 1.000,00 TL borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir. Davacı, 05.02.2026 tarihli dilekçesi ile, dava değerini 432.468,50 TL olarak ıslah etmiştir. CEVAP: Davalı, ... A.Ş. çalışanları tarafından 17/03/2023 tarihinde 3074556 elektrik tesisat nolu tüketim noktasında yapılan periyodik kontrol sonucunda davacıya ait akaryakıt istasyonunun ofis bölümünde "TMŞ girişinden harici hat çekerek" kaçak elektrik kullanıldığının tespit edildiğini, konuya ilişkin fotoğrafların çekildiğini ve Kaçak / Usulsüz Elektrik Kullanım Tespit Tutanağı tanzim edildiğini, tespit tutanağının, aksi inandırıcı deliller kanıtlanmadığı sürece geçerli olduğunu, tüketim hesabında Elektrik Piyasası Tüketici Hizmetleri Yönetmeliği (EPTHY) hükümleri gereğince 3 vardiya tespit sonucu 21 saat dikkate alınarak kaçak elektrik kullanım faturası oluşturulduğunu belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI ÖZETİ: Mahkemece, "...davacının 17.03.2023 tarihli kaçak tespit tutanağı gereğince kaçak elektrik kullanıldığı anlaşılmıştır. Yargıtay 3. HD'nin 2022/8164 E 2023/954 K sayılı ilamı gereğince Kaçak Elektrik Tespit Tutanağı aksi sabit oluncaya kadar geçerli belgelerden değildir. Karar metninde; " Menfi tespit davasında ispat yükü, kural olarak davalı alacaklıya düşer. Davacı (borçlu), davalının (alacaklının) varlığını iddia ettiği hukukî ilişkiyi (meselâ borcu) sadece inkâr etmekle yetinmekte ise, yani bu hukukî ilişkinin (borcun) hiç doğmadığını ileri sürmekte ise ispat yükü davalıya düşer. Çünkü hukukî ilişkinin (borcun) varlığını iddia eden davalı olduğu için, ispat yükü davalı alacaklıya düşer (6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 190; 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m.6). 2. Öte yandan; Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu tarafından hazırlanan ve 08.05.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Elektrik Piyasası Tüketici Hizmetleri Yönetmeliği'nin 26 ncı maddesinin üçüncü fıkrasına göre; "Kaçak elektrik enerjisi tüketiminin tespit edilmesinde, ilgili tüzel kişinin tespitini doğru bulgu ve belgelere dayandırması ve tüketici haklarının ihlal edilmemesi esastır. Kaçak işleminin başlatılması için bu sürecin sonunda kaçak elektrik enerjisi kullanımının tespiti gereklidir. 3. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca; " İlgililerin beyanına dayanılarak noterlerin tasdik ettikleri senetlerle diğer yetkili memurların görevleri içinde usulüne uygun olarak düzenledikleri belgeler, aksi ispatlanıncaya kadar kesin delil sayılırlar. " 4. Nitekim özel hukuk tüzel kişisi olan davalı şirkette hizmet akdiyle çalışan görevliler tarafından düzenlenen kaçak tespit tutanaklarının, 6100 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin ikinci fıkrasında sayılan belgelerden olmadığı tartışmasızdır. Eş söyleyişle, kaçak elektrik tutanağı, aksi sabit oluncaya kadar geçerli belgelerden değildir (Dairemizin 21.10.2021 tarihli ve 2021/4894 E., 2021/10580 K. sayılı ilamı da aynı yöndedir.)" şeklinde hüküm kurulmuştur. Bu durumda ispat yükü davalı alacaklıda olup, davalı Kaçak Elektrik Tespit tutanağı ile birlikte tutanak gününe ait tüm kayıtları da dosyaya ibraz etmiştir. Kullanılan elektrik tüketim miktarı için 12.08.2024 tarihli heyet raporu ve tüm dosya kapsamından davacının kaçak kullanım yaptığı ve kaçak elektrik kullanım borcunun 63.653,38 TL olduğu anlaşılmakla..." gerekçesi ile davacının davasının kabulü ile; davaya konu 17/03/2023 tarih AE1202300000052 numaralı faturadan dolayı davacının davalıya 432.468,5 TL borçlu olmadığının tespitine karar verilmiştir. İSTİNAF TALEBİNDE BULUNAN: Davalı istinaf talebinde bulunmuştur. BİLDİRİLEN İSTİNAF SEBEPLERİ: Davalı istinaf dilekçesinde; İlk derece mahkemesince verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, Davalı şirket ekiplerince kaçak elektrik tüketiminin tespiti anından itibaren yapılan tüm iş ve işlemlerin, ilgili Yönetmeliğe ve mevzuata uygun olduğunu, Her ne kadar bilirkişi raporunda davacı tarafın kaçak elektrik kullandığı sübut bulmuş ise de kök ve ek raporda yapılan hesaplamaların eksik olduğundan davalı tarafça rapora itiraz edilip yeni bir bilirkişi talep edildiğini ancak yerel mahkemenin eksik ve hatalı hesaplama içeren bilirkişi raporunu hükme esas aldığını, Tanzim edilen kaçak elektrik tespit tutanağının aksi ispat edilene kadar geçerli sayılan bir belge olduğunu ve ispat yükü kendisine düşen davacı tarafından aksinin ispat edilemediğini belirterek, kararın kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. GEREKÇE: Dava, kaçak elektrik kullanımına dayalı fatura nedeniyle borçlu olmadığının tespiti ilişkindir. Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının kaçak elektrik tutanağına dayalı fatura nedeniyle borçlu olup olmadığının ve miktarının tespitinden kaynaklanmaktadır. İstinaf kanun yolu başvurusuna konu edilen ilk derece mahkemesi kararı hakkında 6100 sayılı HMK'nın 355. maddesindeki düzenleme gereğince istinaf dilekçesinde belirtilen nedenler ve kamu düzenine aykırılık olup olmadığı hususlarıyla sınırlı olarak inceleme yapılmıştır. Kaçak elektrik tutanaklarının aksi sabit oluncaya kadar geçerli belgelerden olmadığından, davada ispat yükünün davalı şirkete ait olduğu sabittir. (Yargıtay 3.Hukuk Dairesi 2023/3968 Esas-2024/236 Karar, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi 2023/4374 Esas-2024/2867 Karar, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi 2023/4375 Esas-2024/2594 Karar). Dosyadaki deliller ve karar vermeye yeterli, taraf, mahkeme ve istinaf denetimine elverişli ve bu konuda dairemizce kabul edilen temel ilkeler doğrultusunda hazırlanan bilirkişi raporuna göre davalı tüm fatura bakımından kaçak kullanımı ispat edemediğinden, raporda tespit edilen kullanım bedeli esas alınmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmesinde herhangi bir isabetsizlik bulunmamaktadır.. İlk derece mahkemesince hukuki nitelendirmenin davadaki ileri sürülüş ve dosya kapsamına uygun olarak belirlendiği, taraflarca ileri sürülen delillerin toplanarak usulüne uygun olarak değerlendirildiği, delillerin değerlendirilmesinin dosya kapsamına uygun bulunduğu, taraflarca ileri sürülen iddia ve savunmaların tartışılarak gerekçeli kararın oluşturulduğu, ihtilafa uygulanması gereken yasal mevzuatın doğru olarak tespit edildiği, mahkemenin karar gerekçesiyle hüküm fıkrasının birbiriyle uyumlu olduğu ve mahkeme hükmünün yasal unsurları taşıdığı, istinaf talepleriyle sınırlı olarak yapılan incelemede ilk derece mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun bulunduğu anlaşılmakla, ilk derece mahkemesi kararına karşı, davalı tarafından yapılan istinaf talebinin HMK'nın 353/1-b/1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmesi gerekmiştir. HÜKÜM : Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere; 1-Aydın Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 25/03/2025 Tarih, 2023/319 Esas, 2025/223 Karar sayılı kararı usul ve esas yönünden hukuka uygun bulunduğundan, davalının istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b/1 maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, 2-İstinaf talebinde bulunan davalıdan alınması gereken 29.541,92 TL istinaf karar harcından davalı tarafından yatırılan 7.385,48 TL'nin mahsubu ile kalan 22.156,44 TL'nin davalıdan alınarak Hazineye irat kaydına, 3-Duruşma açılmadığından, davacı lehine vekalet ücreti takdirine gerek bulunmadığına, 4-Davalı tarafından yapılan istinaf yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, 5-HMK'nın 333. maddesi uyarınca artan gider avansının karar kesinleştiğinde ve talep halinde yatıran tarafa geri verilmesine, İlişkin, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda, HMK'nın 361/1 maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren 2 haftalık yasal süre içinde temyiz yolu açık olmak üzere 30/09/2026 tarihinde oy birliği ile karar verildi.

Atıf: Bölge Adliye Mahkemesi, E. 2025/1298, K. 2026/1887, T. 25.03.2025, www.arakarar.com/karar/bam-karar-2025-1298-e-2026-1887-k-c800c369c18b