Bölge Adliye Mahkemesi 2024/1993 E. 2026/1628 K.

T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ Esas-Karar No: 2024/1993 - 2026/1628 T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20.HUKUK DAİRESİ

ESAS NO : 2024/1993 KARAR NO : 2026/1628 T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A K A R A R

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ : ANKARA 1. FİKRİ VE SINAİ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ TARİHİ : 09/11/2023 NUMARASI : 2021/326 E. - 2023/153 K.

DAVANIN KONUSU : Marka İle İlgili Kurum Kararının İptali, Marka Hükümsüzlüğü

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 09/11/2023 Tarih ve 2021/326 Esas - 2023/153 Karar sayılı kararın Dairemizce incelenmesi taraf vekillerince istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ : Davacı vekili; davalıya ait "...” markasının, davacı şirket adına tescilli "...” markaları ile 05 ve 35. sınıflarda birebir aynı emtialarda tescil edilmiş olduğunu, davalı başvurusunun işitsel ve kavramsal anlamda davacıya ait markalarla şüpheye yer vermeyecek derecede benzer bulunduğunu, "...” ibaresinin, davacıya ait "...” kök markasını esas unsur olarak barındıran seri markalarla iltibasa sebebiyet verebileceğini, "...” esas unsurlu markaların Yargıtay yerleşik İçtihatları ve doktrin görüşleri çerçevesinde tanınmış marka niteliğinde olduğunu, buna rağmen davalının 2021/36149 sayılı "... ..." ibareli marka tescil başvurusuna müvekkilinin itirazlarının 02.07.2021 tarihli ve 2021-M-4947 sayılı YİDK kararı ile haksız şekilde reddedildiğini ileri sürerek, 02/07/2021 tarihli ve 2021-M-4947 sayılı YİDK kararının iptali ile tescil edilmiş ise davalıya ait "..." markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı ... vekili; Kurum kararının yerinde olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir. Diğer davalı vekili; "...” ibaresinin davacıya ait özel tasarım bir ibare olmadığını ve günlük hayatta birçok üründe ve farklı sektörlerde kullanılmadığını, bu yönüyle markalar arasında bir karıştırılma ihtimalinden bahsedilemeyeceğini, şirket unvanında da bulunan "...” ibaresinin birbirine dönük iki hilal şeklindeki figüratif unsurun markaya ayırt edicilik kazandırdığını,"...” ibaresinin davacı yana ait hasredilmiş bir ifade olmadığını, tarafların tüketici kitlesinin ve kullanım amacının birbirinden tamamen farklı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ: Mahkemece, dava konusu 2021/36149 sayılı "... ..." ibareli marka ile davacının itiraza ve hükümsüzlüğe gerekçe gösterdiği markalar arasında ortak ibarenin "...,'...” ibaresi olduğu, davacı taraf markalarının genel itibariyle salt kelime unsurundan oluştuğu ve herhangi bir figüratif unsur ihtiva etmediği, dava konusu markada bulunan karşılıklı iç içe geçmiş iki ay yıldız şeklinin ise markada figüratif unsur olarak yer aldığı, marka benzerliği değerlendirmesi bakımından ibareler arasında görsel, fonetik ve anlamsal açıdan benzerliğin mevcut olmadığı, her ne kadar "...” ibaresi zayıf bir marka olarak tezahür etmekte ise de davacının ayırt edici gücü başlangıçta zayıf olan "...” ibaresini /sinek kovucu/ ilaç/sprey/losyon,/alanında güçlü bir marka haline getirdiği, benzer görülecek sair emtiaları da kapsayacak şekilde geniş bir korumadan yararlanmasının mümkün olduğu, dava konusu markanın emtia kapsamında yer alan tıbbi ve veterinerlik amaçlı ürünler haricinde kalan 5. sınıftaki "Hijyen sağlayıcı ürünler: pedler, tamponlar, tıbbi amaçlı yakılar, pansuman malzemeleri, kağıt ve tekstilden mamul çocuklar, yetişkinler ve evcil hayvanlar İçin bezler. Zararlı böcek, zararlı bitki, zararlı mantar ve kemirgenleri yok edici maddeler. İnşan ve hayvanlar İçin olanlar hariç deodorantlar, havayı temizleyici ve kötü kokulan giderici maddeler. Dezenfektanlar, antiseptikler (mikrop öldürücüler), tıbbi amaçlı deterjanlar, ilaçlı sabunlar, dezenfekte edici sabunlar, antibakteriyel el losyonları.”bakımından markalar arasındaki benzerlik iltibas ihtimali koşulunun oluştuğu, tıbbi ve veterinerlik amaçlı hizmetleri ihtiva eden emtialar bakımından ise hitap ettikleri tüketici kesimleri ve davacı markasının bu emtialar bakımından tanınmışlık iddiasının kanıtlayamadığı, bu emtiaların tüketici kesiminin özel nitelikli olması ve yerleşik Yargıtay kararları ile bu emtialardaki markalar arasındaki olası benzerliklerin karıştırmaya neden olmayacağı, tıbbi ve veterinerlik amaçlı ürünler bakımından iltibas ihtimalinden bahsedilemeyeceği gerekçesiyle, YIDK'nın 02.07.2021 tarih ve 2021-M-4947 sayılı kararının 05 sınıftaki "Hijyen sağlayıcı ürünler. pedler, tamponlar, tıbbi amaçlı yakılar, pansuman malzemeleri, kağıt ve tekstilden mamul çocuklar, yetişkinler ve evcil hayvanlar için bezler. Zararlı böcek, zararlı bitki, zararlı mantar ve kemirgenleri yok edici maddeler. İnşan ve hayvanlar İçin olanlar hariç deodorantlar, havayı temizleyici ve kötü kokulan giderici maddeler. Dezenfektanlar, antiseptikler (mikrop öldürücüler), tıbbi amaçlı deterjanlar, ilaçlı sabunlar, dezenfekte edici sabunlar, antibakteriyel el losyonları” emtiaları yönünden iptaline, sair taleplerinin reddine, 2020/36149 başvuru sayılı davalı markasının 05 sınıftaki "Hijyen sağlayıcı ürünler: pedler,"tamponlar, tıbbi amaçlı yakılar, pansuman malzemeleri, kağıt ve tekstilden mamul çocuklar, yetişkinler ve evcil hayvanlar İçin bezler. Zararlı böcek, zararlı bitki, zararlı mantar ve kemirgenleri yok edici maddeler. İnsan ve hayvanlar için olanlar hariç deodorantlar, havayı temizleyici ve kötü kokulan giderici maddeler. Dezenfektanlar, antiseptikler (mikrop öldürücüler), tıbbi amaçlı deterjanlar, ilaçlı sabunlar, dezenfekte edici sabunlar, antibakteriyel el losyonları” emtiaları yönünden hükümsüzlüğüne, sair taleplerinin reddine, davanın kısmen kabulüne kısmen reddi ile TPMK YİDK'nın 02.07.2021 tarih ve 2021-M-4947 sayılı kararının 05 sınıftaki Hijyen sağlayıcı ürünler: pedler, tamponlar, tıbbi amaçlı yakılar, pansuman malzemeleri, kağıt ve tekstilden mamul çocuklar, yetişkinler ve evcil hayvanlar için bezler. Zararlı böcek, zararlı bitki, zararlı mantar ve kemirgenleri yok edici maddeler. İnsan ve hayvanlar için olanlar hariç deodorantlar, havayı temizleyici ve kötü kokuları giderici maddeler. Dezenfektanlar, antiseptikler (mikrop öldürücüler), tıbbi amaçlı deterjanlar, ilaçlı sabunlar, dezenfekte edici sabunlar, antibakteriyel el losyonları” emtiaları yönünden iptaline, sair taleplerin reddine, 2020/36149 başvuru sayılı davalı markasının 05 sınıftaki Hijyen sağlayıcı ürünler: pedler, tamponlar, tıbbi amaçlı yakılar, pansuman malzemeleri, kağıt ve tekstilden mamul çocuklar, yetişkinler ve evcil hayvanlar için bezler. Zararlı böcek, zararlı bitki, zararlı mantar ve kemirgenleri yok edici maddeler. İnsan ve hayvanlar için olanlar hariç deodorantlar, havayı temizleyici ve kötü kokuları giderici maddeler. Dezenfektanlar, antiseptikler (mikrop öldürücüler), tıbbi amaçlı deterjanlar, ilaçlı sabunlar, dezenfekte edici sabunlar, antibakteriyel el losyonları” emtiaları yönünden hükümsüzlüğüne, sair taleplerin reddine karar verilmiştir.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ : Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde, davalı başvurusunun işitsel ve kavramsal anlamda davacıya ait markalarla şüpheye yer vermeyecek derecede benzer olduğunu, '...” ibaresinin, davacıya ait "...” kök markasını esas unsur olarak barındıran seri markalarla birçok markası ile birebir aynı bulunduğunu, bu doğrultuda iltibasa sebebiyet verebileceğini, markasının tanınmış olduğunu ileri sürerek, yerel mahkemenin kararının istinaf incelemesi yapılarak kaldırılmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir. Davalı ... vekili istinaf başvuru dilekçesinde, Kurum kararının yerinde olduğunu ileri sürerek, yerel mahkemenin kararının istinaf incelemesi yapılarak kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir. Diğer davalı şirket vekili istinaf başvuru dilekçesinde, "...” ibaresinin davacıya hasredilmiş bir ifade olmadığını, ağırlıklı olarak sinek kovucu losyon ve vücut spreyi özelinde dava konusu iddiaların yoğunlaştığını, davalıya ait markanın ... olması karşısında her iki ürünün hitap ettiği ,tüketici kitlesinin ve kullanım amacının birbirinden tamamen farklı bulunduğunu, "...” ibareli marka başvurusu ile davacıya ait "...” isimli markaların arasında karıştırılma ihtimalinin bulunmadığını, benimsenen raporun eksik incelemeye dayalı olduğunu ileri sürerek, yerel mahkemenin kararının istinaf incelemesi yapılarak kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

GEREKÇE : 1.Dava, 2021-M-4947 sayılı YİDK kararının iptali ile markanın hükümsüzlüğü istemine ilişkindir. İnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır. Dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı ve kükme esas alınan raporda davacının ayırt edici gücü başlangıçta zayıf olan "..." ibaresini sinek kovucu ilaç/sprey/losyon/alanında güçlü bir marka haline getirdiğinin tespit edilmesi, dava konusu markanın emtia kapsamında yer alan tıbbi ve veterinerlik amaçlı ürünler haricinde kalan emtialar bakımından markalar arasındaki benzerlik/iltibas ihtimali koşulunun oluşmasına, tıbbi ve veterinerlik amaçlı mal ve hizmetleri ihtiva eden emtialar bakımından ise hitap ettikleri tüketici kesimleri ve davacı markasının bu emtialar bakımından tanınmışlık iddiasının ispatlanamamış olmasına, bu emtiaların tüketici kesiminin bilinçli bulunmasına göre taraf vekillerinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer istinaf itirazlarının esas yönünden reddine dair hüküm kurmak gerekmiştir. 2.Ancak mahkemece, "Dava açılırken alınan peşin maktu karar ilam harcı yeterli olduğundan ve yeniden değerleme oranı nedeniyle ortaya çıkan güncel peşin harca denk olduğundan, denk olan harcın güncel olan harca tamamlanması mülkiyet hakkı ihlali olacağından yeniden harç alınmasına yer olmadığına" karar verilmesi doğru olmamıştır. Zira, harçlar, özel ve tüzel kişilerin, özel çıkarlarına ilişkin olarak kamu kuruluşlarının hizmetlerinden yararlanmaları karşılığında yaptıkları ödemelerdir (07.12.1964 gün ve 3/5 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı, RG.12.12.1964, sayı:11880, Kuru, Baki, s:5305). Bir davada alınacak harçlar ve oranları (yargı harçları), 492 sayılı Harçlar Kanunu'nda ve bu Kanun'a bağlı 1 sayılı Tarife'de gösterilmiştir. Her davanın başlangıcında taraflardan, başvurma harcı ve karar ve ilam harcı olmak üzere iki tür harç alınır. 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun "Maktu harçlarda ödeme zamanı" başlıklı 27. maddesinde; "(1) sayılı tarifede yazılı maktu harçlar ilgili bulunduğu işlemin yapılmasından önce peşin olarak ödenir. Mahiyetleri icabı işin sonunda hesap edilip alınması gerekenler, harç alacağının doğması tarihinden itibaren 15 gün içinde ödenir. Harç peşin veya süresinde ödenmemiş ise, mütaakıp muamelelere ancak harç ödendikten sonra devam olunur". hükmü, 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun Mükerrer Madde 138/2. maddesinde de; "Her takvim yılı başından geçerli olmak üzere önceki yılda uygulanan maktu harçlar (Maktu ve nispi harçların asgari ve azami miktarlarını belirleyen hadler dahil), o yıl için tespit ve ilan olunan yeniden değerleme oranında artırılır". hükmü bulunmaktadır. Başvurma harcı, dava açılırken peşin olarak ödenmesi gereken maktu bir harç olup, dava açılırken başlangıçta ödenen bu harcın, 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 27/1. maddesi uyarınca, başvuru işleminin yapılmasına ilişkin bulunması, diğer bir deyişle ilgili bulunduğu işlemin, dava açarken başvuru işleminin yapılması ile tamamlanmış olması nedeniyle sonradan yeniden değerleme oranına göre arttırılamayacağı tabiidir. Karar ve ilam harcı, nispi ve maktu karar ve ilam harcı olmak üzere iki çeşit olup, konusu belli bir değerle ilgili bulunan davalarda esas hakkında karar verilmesi halinde, hüküm altına alınan anlaşmazlık konusu değer üzerinden nispi olarak karar ve ilam harcı alınır. Nispi harçlarda ödeme zamanını düzenleyen Harçlar Kanunu'nun 28/a maddesi uyarınca, karar ve ilam harçlarının dörtte biri peşin, geri kalanı kararın tebliğinden itibaren bir ay içinde ödenir. Peşin olarak ödenecek bu dörtte bir karar ve ilam harcı, dava dilekçesinde gösterilen değer üzerinden hesaplanır. Yargılama sırasında dava değerinin daha fazla olduğu tespit edilirse eksik karar ve ilam harcı tamamlattırılır (Harçlar Kanunu m.16/4, 30). İlk derece mahkemesince mülkiyet hakkının ihlali görülen harç ise, davanın başlangıcında davacıdan alınan maktu karar ve ilam harcıdır. Nispi karar ve ilam harcına tabi davalar dışındaki hallerde veya davanın reddine karar verilmesi halinde, alınması gereken karar ve ilam harcı, maktudur. Maktu harca tabi davalarda karar ve ilam harcının tamamı, dava açarken peşin olarak ödenir. Ancak başvuru harcından farklı olarak maktu karar ve ilam harcında, 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 27/1. maddesi uyarınca, "ilgili bulunduğu işlem", diğer bir deyişle dış dünyada değişiklik yaratan, taraflarca infaza konulabilecek şey, mahkemece verilen "karardır". Dolayısıyla maktu karar ve ilam harcının alınma zamanı da esasen mahkemece verilen karar tarihidir. Zira maktu harcın hangi taraftan alınacağı ya da başlangıçta nispi harca tabi bir davada, sonradan davanın reddine karar verilip verilmeyeceği de ancak karar tarihi itibariyle belli olmaktadır. O halde maktu karar ve ilam harcı, 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 27/1. maddesinde belirtilen "mahiyetleri icabı işin sonunda hesap edilip alınması gerekenler" türünden bir harçtır. Nitekim 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı 1 sayılı Tarife'nin, maktu karar ve ilam harcını düzenleyen A/III-2. maddesinde, her bir karar türüne göre alınması gereken harç miktarı ayrı ayrı belirtilirken, her bir karar türü için maddede yer alan "kararlar" ibarelerinden, yukarıda açıklandığı üzere, bir davada verilecek kararın ne olacağının, ancak karar tarihi itibariyle ortaya çıkabileceği, yine tarafların ellerinde ancak mahkemece bir karar verilmesi halinde yararlanabilecekleri, infazı mümkün bir belge bulunabileceği maddi gerçeğinden hareketle, maktu karar ve ilam harçlarının da karar tarihi itibariyle hesap edilip alınması gerektiği anlaşılmaktadır. O halde mahkemece, dava açarken başlangıçta ödenen maktu karar ve ilam harcının, sonradan yürürlüğe giren tarife ile artırılması halinde, 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 27/1. maddesi ve Mükerrer Madde 138/2 hükümleri uyarınca, eksik tutarın ilgilisine tamamlattırılması gerekirken, yazılı gerekçeyle hüküm kurulması doğru değildir. Kaldı ki kamu düzenine ilişkin olan karar ve ilam harcının, karar tarihine göre belirlenmesi gerektiği, aynı mahkeme tarafından aynı yönde verilen bir kararın, Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 21/11/2024 tarih ve 2024/3186 Esas, 2024/8189 Karar sayılı kararı ile "yargılama harçlarının kamu alacağı niteliğinde ve re'sen dikkate alınacak hususlardan olduğu" gerekçesiyle doğru görülmeyip, düzeltilerek onanması suretiyle de tespit edilmiş olup, Dairemizin uygulaması da bu yöndedir. HMK'nın 353/1-b-2. maddesine göre, yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmişse "düzelterek yeniden esas hakkında" duruşma yapılmadan karar verilmesi gerektiği düzenlendiğinden, Dairemizce HMK'nın 353/1-b-2. maddesi uyarınca aşağıdaki şekilde hüküm tesis edilmiştir.

Her ne kadar ilk derece mahkemesi kararı, taraflarca bu hsusu istinaf edilmemiş ise de yargılama harçları kamu düzenine ilişkin bulunduğundan, harçlar konusunda kazanılmış haktan söz edilemeyeceği ise tabiidir (Yargıtay 5. HD.'nin 22/01/1982 tarih ve 12534/240).

HÜKÜM : Gerekçesi yukarıda belirtildiği üzere; 1-Taraf vekillerinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b-2 maddesi gereğince KABULÜ ile Ankara 1. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi 09/11/2023 gün ve 2021/326 Esas - 2023/153 Karar sayılı kararının KALDIRILMASINA, 2-Davanın KISMEN KABULÜ ile YİDK'nın 02.07.2021 tarih ve 2021-M-4947 sayılı kararının 05 Sınıftaki "Hijyen sağlayıcı ürünler: pedler, tamponlar, tıbbi amaçlı yakılar, pansuman malzemeleri, kağıt ve tekstilden mamul çocuklar, yetişkinler ve evcil hayvanlar için bezler. Zararlı böcek, zararlı bitki, zararlı mantar ve kemirgenleri yok edici maddeler. İnsan ve hayvanlar için olanlar hariç deodorantlar, havayı temizleyici ve kötü kokuları giderici maddeler. Dezenfektanlar, antiseptikler (mikrop öldürücüler), tıbbi amaçlı deterjanlar, ilaçlı sabunlar, dezenfekte edici sabunlar, antibakteriyel el losyonları” emtiaları yönünden İPTALİNE, SAİR TALEPLERİN REDDİNE, 3-2020/36149 başvuru sayılı davalı markasının 05 sınıftaki "Hijyen sağlayıcı ürünler: pedler, tamponlar, tıbbi amaçlı yakılar, pansuman malzemeleri, kağıt ve tekstilden mamul çocuklar, yetişkinler ve evcil hayvanlar için bezler. Zararlı böcek, zararlı bitki, zararlı mantar ve kemirgenleri yok edici maddeler. İnsan ve hayvanlar için olanlar hariç deodorantlar, havayı temizleyici ve kötü kokuları giderici maddeler. Dezenfektanlar, antiseptikler (mikrop öldürücüler), tıbbi amaçlı deterjanlar, ilaçlı sabunlar, dezenfekte edici sabunlar, antibakteriyel el losyonları” emtiaları yönünden HÜKÜMSÜZLÜĞÜNE, SAİR TALEPLERİN REDDİNE, 4-Harçlar Kanunu'na göre alınması gereken 732,00-TL maktu karar ve ilam harcından peşin olarak alınan 59,30-TL harcın mahsubu ile bakiye 672,70-TL'nin davalılardan tahsili ile Hazineye irat kaydına, 5-Davacı kendisini vekille temsil ettirmiş olduğundan, ilk derece mahkemesi karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan AAÜT hükümlerine göre belirlenen 25.500,00-TL maktu vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine, 6-Davalılar kendilerini vekille temsil ettirmiş olduğundan, ilk derece mahkemesi karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan AAÜT hükümlerine göre belirlenen 25.000,00-TL maktu vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine, 7-Davacı tarafından ilk derece mahkemesinde yapılan 2.250,00-TL bilirkişi ücreti, 194,50-TL tebligat ve posta masrafı ile istinaf aşamasında yapılan 150,50-TL tebligat ve posta masrafı ile 1.169,40-TL istinaf kanun yoluna başvurma harcından oluşan toplam 3.764,40-TL yargılama giderinin, davanın kabul ve ret oranı takdiren 1/2 kabul edilerek, bu orana tekabül eden 1.882,20-TL.'ye, 59,30-TL peşin harç, 59,30-TL başvurma harcı tutarı eklenerek oluşan toplam 2.000,80-TL.'nin davalılardan alınarak davacıya verilmesine, bakiyesinin davacı üzerinde bırakılmasına, 8-Davalı ... tarafından istinaf aşamasında yapılan 189,50-TL posta masrafı ile 1.169,40-TL istinaf kanun yoluna başvurma harcından oluşan toplam 1.358,90-TL yargılama giderinin davanın kabul ret oranına tekabül eden 679,45-TL'sinin davacıdan alınarak davalı Kuruma verilmesine, bakiyesinin davalı Kurum üzerinde bırakılmasına, 9-Davalı şirket tarafından ilk derece ve istinaf aşamasında yargılama gideri yapılmadığından bu hususta karar verilmesine yer olmadığına, 10-Yatırılan ve kullanılmayan gider avansının, hükmün kesinleşmesini müteakip re'sen taraflara iadesine (HMK m.333), 11-Davacı tarafından istinaf başvurusunda peşin olarak yatırılan 427,60-TL istinaf karar ve ilam harcının, karar kesinleştiğinde ve talep halinde davacıya iadesine, 12-Davalı Kurum tarafından istinaf başvurusunda peşin olarak yatırılan 427,60-TL istinaf karar ve ilam harcının, karar kesinleştiğinde ve talep halinde davalı Kuruma iadesine, 13-Davalı şirket istinaf başvurusunda harç yatırmadığından bu hususta karar verilmesine yer olmadığına, 14-İstinaf aşamasında duruşma açılmadığından taraflar lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, Dair, Dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda oybirliği ile 24/09/2026 tarihinde HMK 361. maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren iki hafta içerisinde TEMYİZ yolu açık olmak üzere karar verildi.

GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH : 25/09/2026

Başkan

Üye

Üye

Katip

Bu belge 5070 sayılı Yasa hükümlerine göre elektronik olarak imzalanmıştır.