Bölge Adliye Mahkemesi 2024/1253 E. 2026/1193 K.

T.C.

İSTANBUL

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

44. HUKUK DAİRESİ

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

İ S T İ N A F M A H K E M E S İ K A R A R I

DOSYA NO: 2024/1253

KARAR NO : 2026/1193

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Bakırköy 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

TARİHİ: 14/05/2024

NUMARASI: 2023/258 E. - 2024/93 K.

DAVANIN KONUSU: Marka hakkına tecavüzün tespiti, durdurulması

İSTİNAF KARAR TARİHİ: 02/07/2026

Yukarıda yazılı ilk derece mahkemesi kararına karşı, istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine yapılan inceleme sonucunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

DAVA DİLEKÇESİ:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin trekking, tırmanma, macera yarışları, ... ve ... dahil eşitli sporlar için üretmiş olduğu ürünleri bir çok ülkede müşterilerine sunduğunu, müvekkilinin Türkiye'de ve bir çok ülkede tescilli tasarım ve markalarının olduğunu, TPMK nezdinde ..., .../..., ...tescil nolu markaların sahibi olduğunu, davalı tarafın müvekkiline ait ürünleri taklit eder şekilde satışa sunduğunu, müvekkilinin markadan doğan haklarına tecavüzde bulunduğunu iddia ederek, davalının müvekkilinin markadan doğan haklarına tecavüzün tespitini, durdurulmasını ve davalıya ait tecavüz teşkil eden ürünlere el konulmasını talep etmiştir.

CEVAP:

Davalı tarafın dosyaya süresinde herhangi bir cevap dilekçesi ibraz etmediği ancak, ön inceleme duruşmasındaki beyanlarında on beş, yirmi yıldır aynı yerde mağaza işlettiğini, herhangi bir sorumsuzluğunun olmadığını, dava konusu ürünlerde deprem bölgesinde iş yerini kapattığını, bunların elinde kaldığını bildirip satmak için ondan satın aldığını, ürünlerin orijinal olmadıklarını sonradan öğrendiğini, daha önce uyarılsaydı böyle bir iş yapmayacak olduğunu beyan ederek davanın reddine karar verilmesini talep ettiği görülmüştür.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI:

İlk derece mahkemesi 2023/258 esas, 2024/93 karar sayılı, 14/05/2024 tarihli kararı ile; "Dosya kapsamı deliller, TPMK kayıtları , mahallinde yapılan inceleme sonucu aldırılan bilirkişi raporuna göre, davalının davacı adına tescilli "..." esas unsurlu marka taşıyan ve orjinal olmayan ürünleri ticari amaçla alıp sattığı, böylece davacının marka haklarına tecavüzde bulunduğu anlaşılmakla, davacının davasının KABULÜNE, davalının davacı adına tescilli ... tescil nolu "..." ve .../... tescil nolu "S+ŞEKİL" markasından doğan haklarına tecavüzünün tespitine, durdurulmasına, tecavüz teşkil eden ürünlere el konulmasına," karar vermiştir.

İSTİNAF:

Davalı asil istinaf dilekçesinde özetle; yerel mahkemesi tarafından verilen 14/05/2024 tarihli kararda davanın kabulüne, ... tescil nolu "..." ve .../... tescil nolu "S#Şekil" markalarına yönelik tecavüzün tespiti ile durdurulmasına, ürünlere el konulmasına, 427,60 TL ilam harcının 269,85 TL peşin harç mahsup edilerek bakiye kısmının tahsiline, ....500,00 TL vekalet ücreti ile 3.950,70 TL yargılama giderinin davalıdan alınmasına hükmedildiğini, yargılama sürecinde dosyaya giren hiçbir evrakın ve bilirkişi raporunun tarafına tebliğ edilmediğini, mernis adresine gönderilmeyen tebligatlar nedeniyle adil yargılanma ve hukuki dinlenilme hakkının ihlal edildiğini, savunma hakkının kısıtlandığını, taraf teşkili sağlanmadan bilirkişi incelemesi yapıldığını, dava dilekçesi ile bilirkişi raporunun usulsüz şekilde tebliğ edilmeye çalışıldığını, on beş yirmi yıldır aynı yerde mağaza işlettiğini, dava konusu ürünleri deprem bölgesinde iş yerini kapatan bir satıcıdan orijinal olduğunu zannederek aldığını, ürünlerin orijinal olmadığını sonradan öğrendiğini, herhangi bir kusurunun bulunmadığını, dükkanında orijinal ürünler sattığını, haksız yere yüksek mahkeme masrafları ve vekalet ücreti ile karşı karşıya bırakıldığını, bu nedenlerle ilk derece mahkemesi kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek istinaf başvurusunun kabulüne, yerel mahkeme hükmünün kaldırılmasına ve yapılacak inceleme neticesinde davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İSTİNAFA CEVAP:

Davacı vekili istinafa cevap dilekçesinde özetle; davalı yanın istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü davanın kabulünün hukuka aykırı olduğu, kastının bulunmadığı, tebligatların ulaşmadığı ve taraf teşkilinin sağlanmadığı yönündeki iddialarının gerçeği yansıtmadığını, yapılan keşif neticesinde hazırlanan bilirkişi raporu ile davalının işletmesinde satışa hazır vaziyette müvekkili adına tescilli markaların taklit ürünlerinin açıkça tespit edildiğini, tacir olan davalının Türk Ticaret Kanunu gereği basiretli bir iş adamı gibi davranması gerektiğini, marka hakkına tecavüzün varlığı için ürünlerin satışa arz edilmesinin veya ticari amaçla bulundurulmasının yeterli olduğunu, dava dosyasındaki tebligatların Tebligat Kanunu uyarınca hukuka uygun biçimde yapıldığını, marka hakkına tecavüzden bahsedebilmek için ürünlerin orijinal ile iltibas yaratacak derecede benzerlik taşımasının yeterli olduğunu, yerel mahkemenin bilirkişi raporu ve somut deliller doğrultusunda verdiği kabul kararının hukuka uygun olduğunu, davalı vekilinin istinaf dilekçesindeki iddialarının maddi gerçeği ortadan kaldırmadığını belirterek davalı tarafın istinaf başvurusunun reddine, yerel mahkeme kararının onanmasına, karar verilmesini talep etmiştir.

GEREKÇE: İnceleme, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 355. maddesi hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.

Dava; marka hakkına tecavüzün tespiti, durdurulması, tecavüz teşkil eden ürünlere el konulması istemlerine ilişkindir.

İlk derece mahkemesi tarafından davanın kabulüne karar verildiği, davalı asil tarafından yukarıda yazılı sebeplerle istinaf kanun yoluna başvurulduğu görülmüştür.

Dava tarihi itibari ile yürürlükte olmakla uygulanması gereken 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (SMK) 29. maddesinde marka hakkına tecavüz sayılan fiiller sayılmış olup (1) Aşağıdaki fiiller marka hakkına tecavüz sayılır:

a) Marka sahibinin izni olmaksızın, markayı 7 nci maddede belirtilen biçimlerde kullanmak.

b) Marka sahibinin izni olmaksızın, markayı veya ayırt edilemeyecek kadar benzerini kullanmak suretiyle markayı taklit etmek.

c) Markayı veya ayırt edilemeyecek kadar benzerini kullanmak suretiyle markanın taklit edildiğini bildiği veya bilmesi gerektiği hâlde tecavüz yoluyla kullanılan markayı taşıyan ürünleri satmak, dağıtmak, başka bir şekilde ticaret alanına çıkarmak, ithal işlemine tabi tutmak, ihraç etmek, ticari amaçla elde bulundurmak veya bu ürüne dair sözleşme yapmak için öneride bulunmak.

ç) Marka sahibi tarafından lisans yoluyla verilmiş hakları izinsiz genişletmek veya bu hakları üçüncü kişilere devretmek.'' olarak belirtilmiştir.

Yukarıda yazılı kanuni açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında; davacının ..., .../... ve ...sayılı '' "..." esas unsurlu markaların sahibi olduğu, tespit talep edilen “... Mah. .... Sk. No:.../ İstanbul” davalının sorumlu olduğu adreste davacı tarafa ait markaları ihtiva eder kullanımların gerçekleştirildiği, ilgili kullanımlar ile davacıya ait markaların nihai tüketici nezdinde iltibasa sebebiyet verecek kadar benzer ve ürünlerin malzeme, yapıştırma, işçilik kalitelerinin düşük olduğu, bu nedenle ürünlerin orijinal ürünler olmadıklarının değerlendirilebileceği, ilgili kullanımlar ile davacı yana ait markaların nihai tüketici nezdinde iltibasa sebebiyet verecek kadar benzer ve orijinal ürünlerden uzak olduğu yönünde görüş bildirildiği, dava dilekçesi, tensip zaptı, bilirkişi raporu ve ön inceleme duruşma gününün davalı tarafa Tebligat Kanunu hükümlerine uygun şekilde tebliğ edildiği, davalı asilin ön inceleme duruşmasına katıldığı, dava konusu ürünlerin orijinal olmadıklarını sonradan öğrendiğini, daha önce uyarılsaydı böyle bir iş yapmayacak olduğunu beyan ederek davanın reddine karar verilmesi yönünde beyanda bulunduğu görülmekle taraf teşkilinin sağlandığı, hukuki dinlenilme hakkının ihlal edildiğini gösterir bir durumun bulunmadığı anlaşılmıştır. Tespit mahallinde incelenen ürünlerin davacı markasını içerdiği ve orijinal olmadığının belirlendiği, bu suretle davalının ''...'' esas unsurlu markanın aynısını satışa sunduğu ürünler üzerinde kullanmak suretiyle markanın taklit edildiğini bildiği veya bilmesi gerektiği hâlde tecavüz yoluyla kullanılan markayı taşıyan ürünleri satışa arz etmesinin SMK'nın 29/1(c) maddesi kapsamında marka hakkına tecavüz sayılan eylemlerden olduğu, kusurun mevcut olup olmamasının tecavüzün tespiti, durdurulması, el konulması istemleri yönünden sonuca etkili olmadığı anlaşılmakla, aksi yöndeki davalı istinaf sebeplerine itibar edilmesi mümkün olmamıştır. Tüm bu nedenlerle istinaf edenin sıfatı ile istinaf sebepleriyle sınırlı olarak yapılan inceleme sonucunda ilk derece mahkemesi kararında usul ve esas yönünden hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla, yapılan inceleme neticesinde davalının istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b/1. maddesi gereğince esastan reddine karar verilmesi gerektiği kanaat ve sonucuna varılarak aşağıdaki hüküm kurulmuştur.

HÜKÜM: Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere;

1-Usûl ve yasaya uygun ....... Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesinin ...../05/2024 tarih ve 2023/... E. 2024/... K. sayılı kararına karşı, davalı Tolga Tahir Onar tarafından yapılan istinaf talebinin HMK'nın 353/1-b/1. maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE,

2- Harçlar Kanunu gereğince alınması gereken 732,00-TL maktu istinaf karar ve ilam harcından peşin yatırılan 427,60-TL harcın mahsubu ile bakiye 304,40-TL harcın davalı asilden tahsiliyle Hazineye gelir kaydedilmesine,

3-Davalı asil tarafından istinaf aşamasında yapılan yargılama giderlerinin üzerinde bırakılmasına,

4-İncelemenin duruşmasız olarak yapılması sebebiyle taraflar yararına vekalet ücreti tayinine yer olmadığına,

5-Taraflarca yatırılan gider avansından harcanmayan kısmın karar kesinleştiğinde iadesine,

Dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda, HMK'nın 361/1. maddesi gereğince, kararın tebliğinden itibaren 2 hafta içerisinde Yargıtay nezdinde temyiz kanun yolu açık olmak üzere, oy birliğiyle karar verildi. 02/07/2026