Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu 2026/138 E. 2026/172 K.

CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

Görevsizlik Kararı Veren Yargıtay Daireleri : 9 ve 2. Ceza Mahkemesi :Ceza Dairesi Sayısı : 2331-514

Konut dokunulmazlığının ihlali, tehdit ve cinsel taciz suçlarından sanık hakkında Vezirköprü Asliye Ceza Mahkemesince verilen 02.03.2018 tarihli ve 609-198 sayılı, sanığın konut dokunulmazlığının ihlali suçundan 1 yıl 6 ay, tehdit suçundan 1 yıl 3 ay, cinsel taciz suçundan ise 9 ay hapis cezalarıyla cezalandırılmasına dair mahkûmiyet hükümlerinin, Cumhuriyet savcısı tarafından istinaf edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesince 27.02.2019 tarih ve 2331-514 sayı ile; hükümlerin CMK'nın 280/2. maddesi uyarınca kaldırılmasına ve sanığın konut dokunulmazlığının ihlali suçundan 1 yıl 6 ay, tehdit suçundan 6 ay, cinsel taciz suçundan ise 12 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, CMK'nın 283/1. maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkı gözetilerek 9 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmiştir. Bu hükümlerin de sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine; Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 29.12.2022 tarihli, 15560-12250 sayılı ve Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 27.11.2025 tarihli, 10457-21139 sayılı kararları ile oluşan iş bölümü nedeniyle görev uyuşmazlığının 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 17/3. maddesi gereğince kesin olarak karara bağlanması için dava dosyası Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu huzuruna gönderilmiş olmakla; iddianame, gerekçeli karar ve Dairelerin görevsizlik gerekçeleri okunarak, GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ: 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi uyarınca hazırlanıp 09.07.2021 tarihinde yürürlüğe giren ve tebliğname tarihi itibarıyla uygulanması gereken 02.07.2021 tarihli ve 2021/211 sayılı iş bölümünün "Yargıtay Ceza Daireleri İş Bölümü Ortak Hükümler" kısmının birinci maddesinde; "Bu iş bölümündeki düzenlemeler, yürürlüğe girdiği tarih dâhil olmak üzere tebliğnamesi bu tarihten sonra tanzim olunan işler için geçerli olup temyiz incelemesi bu iş bölümüne göre görevli bulunan ceza dairesi tarafından yapılır." denildikten sonra yedinci maddesinde ise "Temyiz kanun yoluna tabi olmaması nedeniyle ilk bakışta reddedilecek temyiz talepleri ile yalnızca sanık lehine vekâlet ücreti hükmedilmesi istemine yönelik temyiz talepleri görevli dairenin belirlenmesinde göz önünde bulundurulmaz." hükmüne yer verilmiştir. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286. maddesinin 2. fıkrası ise; "a) İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları, b) İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları... temyiz edilemez." şeklindedir. Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali ve tehdit suçlarından verilen hapis cezalarına ilişkin mahkûmiyet hükümlerini inceleyen Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılıp ceza miktarları artırılmadan kurulan hükümlerin CMK'nın 286/2-b maddesi gereğince temyiz kabil olmayıp bu hükümlere ilişkin temyiz istemlerinin ilk bakışta reddedilecek taleplerden olduğu hususları göz önüne alındığında, Ceza Dairesinin görevinin belirlenmesinde esas alınması gereken hükmün, sanık hakkında cinsel taciz suçundan verilen mahkûmiyet kararı olduğu anlaşılmakla, temyiz incelemesinin 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi ile 02.07.2021 tarihli ve 2021/211 sayılı iş bölümü uyarınca cinsel taciz suçuna ilişkin temyiz davalarına bakmakla yetkili ve görevli olan Yargıtay 9. Ceza Dairesince yapılması gerekmektedir. SONUÇ: Açıklanan nedenlerle; Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 29.12.2022 tarihli ve 15560-12250 sayılı görevsizlik kararı kaldırılarak dosyanın anılan Daireye GÖNDERİLMESİNE, 02.07.2026 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.