Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu 2026/140 E. 2026/174 K.

CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

Görevsizlik Kararı Veren Yargıtay Daireleri : 4 ve 6. Ceza Mahkemesi :Ceza Dairesi Sayısı : 3180-1856

Tehdit ve mala zarar verme suçlarından sanık hakkında Fethiye 3. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 02.06.2023 tarihli ve 1062-786 sayılı mahkûmiyet hükümlerinin, sanık ve müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine dosyayı inceleyen İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesince 25.04.2024 tarih ve 3180-1856 sayı ile; mala zarar verme suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf başvurularının esastan reddine, tehdit suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün kaldırılmasına, sanık hakkında TCK'nın 129/3 ve CMK'nın 223/4-c maddeleri uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir. Bu kararların da ... vekili ve katılan ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 25.02.2026 tarihli, 4096-1773 sayılı ve Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16.04.2026 tarihli, 3644-7177 sayılı kararları ile oluşan iş bölümü nedeniyle görev uyuşmazlığının 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 17/3. maddesi gereğince kesin olarak karara bağlanması için dava dosyası Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu huzuruna gönderilmiş olmakla; iddianame, gerekçeli karar ve Dairelerin görevsizlik gerekçeleri okunarak, GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ: 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 28.06.2014 tarihli ve 6545 sayılı Kanun ile değişik, Ceza Dairelerinin görevlerini düzenleyen 14. maddesinin 3. fıkrasının (a) bendinde, "Daireler arasındaki iş bölümünün belirlenmesinde mahkeme kararındaki nitelendirme, mahkûmiyet dışındaki kararlarda ise iddianamede veya iddianame yerine geçen belgedeki nitelendirme esas alınır."; 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi uyarınca hazırlanıp 23.01.2024 tarihinde yürürlüğe giren ve tebliğname tarihi itibarıyla uygulanması gereken 18.01.2024 tarihli ve 2024/1 sayılı iş bölümünde de, "Temyiz kanun yoluna tabi olmaması nedeniyle ilk bakışta reddedilecek temyiz talepleri .... görevli dairenin belirlenmesinde göz önünde bulundurulmaz." hükümlerine yer verilmiştir. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286. maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi; " İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları, ...temyiz edilemez." şeklindedir. Sanık hakkında mala zarar verme suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararın CMK'nın 286/2-a maddesi gereğince temyizi kabil olmayıp, bu karara ilişkin temyiz istemlerinin ilk bakışta reddedilecek taleplerden olduğu nazara alındığında, İlk Derece Mahkemesince tehdit suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince sanığın eyleminin karşılıklı hakaret suçunu oluşturduğu kabul edilerek TCK'nın 129/3. maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına dair verilen kararın temyiz edildiği ve iddianamede nitelendirilen suçun tehdit suçu olduğu anlaşılmakla, temyiz incelemesinin, 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi ile 18.01.2024 tarihli ve 2024/1 sayılı iş bölümü uyarınca tehdit suçuna ilişkin temyiz davalarına bakmakla yetkili ve görevli olan Yargıtay 6. Ceza Dairesince yapılması gerekmektedir. SONUÇ: Açıklanan nedenlerle; Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 25.02.2026 tarihli ve 4096-1773 sayılı görevsizlik kararı kaldırılarak dosyanın anılan Daireye GÖNDERİLMESİNE, 02.07.2026 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.