Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2026/495 E. 2026/2461 K.

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi SAYISI : 2025/1749 E., 2025/2569 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Antalya 10. İş Mahkemesi SAYISI : 2024/93 E., 2025/118 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı işveren yanında 05.10.2011-21.02.2024 tarihleri arasında teknik servis ustası ve servis şoförü olarak çalıştığını, son aylık net ücretinin 35.000,00 TL olduğunu, işyerinde bir öğün yemeğin işverence karşılandığını, servis ile işe gidip geldiğini, davacının iş sözleşmesinin müvekkili tarafından .. ... Noterliğinin 20.02.2024 tarihli ve ... yevmiye No.lu ihtarnamesi ile 4857 sayılı İş Kanunu'nun 24. maddesi uyarınca feshettiğini, müvekkilinin çalışma süresince fazla çalışma yaptığını ancak bunun karşılığının ödenmediği gibi serbest zaman da kullandırılmadığını, ulusal ... ve genel tatil çalışmasına ilişkin ücretlerin günlük ücretin 2 katı olarak ödenmediğini, müvekkiline görevi dışında işler yaptırıldığını, yaklaşık 20 günlük yıllık ücretli izin alacağı bulunduğunu, 2024 Şubat ayı çalışmasına ilişkin olarak 20 günlük ücretinin ödenmediğini, giydirilmiş ücrete dair hesaplama yapılırken işverence sağlanan yemek ve servis imkânlarının nazara alınması gerektiğini, işyerinde davacının ayrımcılığa maruz kaldığını, niteliğine göre daha az ücretle çalıştırıldığını iddia ederek kıdem tazminatı, fazla çalışma ücreti, ulusal ... ve genel tatil ücreti, yıllık ücretli izin, ücret alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, iş sözleşmesinin davacı tarafından haklı neden bildirilmeden feshedildiğini, davacının fazla çalışma alacağı bulunmadığını, ulusal ... ve genel tatil günlerinde çalışma yapmadığını, nadiren yapılması durumunda da bunun karşılığının davacıya ödendiğini, davacının çalışma süresince kullanamadığı yıllık ücretli izinlerin karşılığının 2024/Şubat bordrosunda tahakkuk edilerek banka hesabına ödendiğini, yine 2024/Şubat ayı çalışmasına ilişkin ücretin ilgili dönem bordrosunda tahakkuk edilerek banka hesabına ödendiğini, davacının davalıdan herhangi bir hak ve alacağı bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının fazla çalışma ve ulusal ... ve genel tatil ücret alacaklarının olduğu, görevi dışındaki işlerde çalıştırıldığı, iş sözleşmesinin davacı tarafından haklı nedenle feshedildiği, davacının yıllık ücretli izin ile ücret alacağının bulunmadığı gerekçeleriyle kıdem tazminatı ile fazla çalışma ücreti ve ulusal ... ve genel tatil ücreti alacakları hüküm altına alınmak diğer taleplerin reddine karar verilmek suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden yerinde olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davalı vekili temyiz dilekçesinde; 1. Davacının görev tanımı dışında çalıştırılmadığını, 2. Yemek kartı adı altında yapılan ödemenin sürekli olmadığını, giydirilmiş ücret hesabında hatalı şekilde değerlendirme yapıldığını, 3. Bilirkişi raporuna yapılan itirazların değerlendirilmediğini, imzalı bordrolarda tahakkuk ettirilen alacakların mahsup edilmediğini ileri sürmüştür. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, kıdem tazminatı ile fazla çalışma ve ulusal ... ve genel tatil ücreti alacaklarının ispatı ile hesaplanmasına ilişkindir. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 23.03.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.