Yargıtay 6. Hukuk Dairesi 2025/3617 E. 2026/1041 K.

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi SAYISI : 2024/1153 E., 2025/1044 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 31. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2021/535 E., 2023/383 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

I. DAVA Davacı vekili; müvekkili şirket ile davalı arasında hazır yemek hizmeti sözleşmesi imzalandığını, müvekkili şirketin sözleşmeyi Covid - 19 pandemisi sebebiyle haklı nedenle feshettiğini ve hizmet ilişkisinin son bulduğunu, bu nedenle personelin akitlerinin iş bitimi nedeniyle zorunlu olarak sona erdirildiğini, davalı bakanlık tarafından müvekkili şirketin son hakedişinden haksız ve hukuka aykırı olarak 164.446,06 TL personel kullanılmayan yıllık izin ödemesi ile 1.257,69 TL personel kullanılmayan yıllık izin damga vergisi adı altında kesinti yapıldığını, bu şekilde kesilmesinin mümkün olmadığını ileri sürerek haksız ve hukuka aykırı olarak yapılan kesintilerin iptaline karar verilmesini talep ve etmiştir.

II. CEVAP Davalı vekili; taraflar arasında imzalanan sözleşmede yıllık izin ücretlerinin de son hakedişten kesilebileceğinin belirtildiğini, kesintinin hukuka uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, davalı tarafından sözleşmede açıkça düzenlenmeyen bir konuda ve henüz gerçekleşmemiş bir duruma karşı kesinti yapıldığı, işçinin iş akdi devam ettiği sürece yıllık izin ücretlerine dayalı talepte bulunamayacağı, sözleşme bedellerine dahil olan böyle bir kalem veya sair hükümlerde bu yönde bir kesinti yapılabileceğine yönelik bir düzenleme bulunmadığı, bu nedenle davalının yaptığı kesintinin hukuki bir dayanağının olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davalı vekili temyiz dilekçesinde; cevap dilekçesini tekrar ederek, çalışanlara ait kullandırılmayan yıllık izin kesintisi ve damga vergisi kesintilerine yönelik olarak MSB Hukuk Hizmetleri Genel Müdürlüğünün görüşleri çerçevesinde işlem tesis ettiği, hukuka aykırı bir eylemin varlığından söz edilemeyeceğini, sözleşmenin 36.3.a.4 ve 36.3.o.17'nci maddeleri ile Hukuk İşleri Genel Şartnamesinin 38... 'nci maddelerine istinaden yapılan kesintilerin hukuka uygun olduğunu, İş Kanunu'nun 36. maddesine istinaden de ücret kapsamında olduğu düşünülen işçilerin yıllık izin ücretlerinin davacının son hakedişinden kesilebileceğini beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, hizmet sözleşmesinde davacı hakedişinden yapılan kesintilerin iadesi istemine ilişkindir. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1. maddesi hükmü uyarınca ONANMASINA, Davalı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 25.03.2026 tarihinde oy birliği ile karar verildi.