Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2026/608 E. 2026/2278 K. – Cinsel Taciz

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2024/744 D.İş SUÇ : Cinsel taciz İNCELEME KONUSU KARAR : Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına itirazın reddi KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

İstanbul 4. Çocuk Mahkemesinin 09.02.2024 tarihli ve 2023/247 Esas, 2024/135 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuğun, cinsel taciz suçundan mahkumiyetine ilişkin hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına suça sürüklenen çocuk müdafiinin 18.03.2024 tarihli dilekçesiyle itiraz edildiği, İstanbul 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 08.10.2024 tarihli ve 2024/744 D.İş sayılı kararıyla kararın usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle itiraz reddedilerek kararın kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309/1. maddesi uyarınca, 24.12.2025 tarihli ve 94660652-105-34-1703-2025-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 09.01.2026 tarihli ve KYB-2025/155636 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 09.01.2026 tarihli ve KYB-2025/155636 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“(...) Dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk hakkında cinsel taciz suçundan mahkumiyet hükmü kurulmuş ise de; katılanların karar kesinleşmeden önce mahkemeye sundukları 15.02.2024 tarihli dilekçe ile suça sürüklenen çocuk hakkındaki şikayetlerini geri aldıklarını beyan etmeleri, karara konu cinsel taciz suçunun şikayete tabi olması ve suça sürüklenen çocuğun da şikayetten vazgeçmeyi kabul etmediğine dair bir beyanının bulunmaması karşısında, şikayetten vazgeçme nedeniyle anılan Kanun'un 73/4 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddeleri gereğince kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir. (...)" şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE 1. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22/01/2013 tarihli ve 2012/10-534 Esas, 2013/15 Karar sayılı ilamı ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı bakımından itiraz merciinin sadece şeklî olarak değil, hem maddî olay yönünden hem de hukukî yönden inceleme yapabileceği yönündeki kararı nazara alındığında, itiraz mercii İstanbul 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince İstanbul 4. Çocuk Mahkemesinin 09.02.2024 tarihli ve 2023/247 Esas, 2024/135 Karar sayılı kararının hem maddî olay yönünden hem de hukukî yönden incelenebileceği anlaşılmıştır.

2. Katılanın 15.02.2024 tarihli dilekçesiyle şikayetten vazgeçmesi karşısında katılan mağdurenin şikayetinden vazgeçip vazgeçmediği ve suça sürüklenen çocuğun şikayetten vazgeçmeyi kabul edip etmediği sorularak suça sürüklenen çocuk müdafiinin itirazının buna göre değerlendirilmesi gerekirken itirazın reddine karar verilmesi hukuka aykırı görüldüğünden kanun yararına bozma isteminin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR 1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. İstanbul 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 08.10.2024 tarihli ve 2024/744 D.İş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun'un 309/4-b maddesi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.03.2026 tarihinde karar verildi.