Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2025/10170 E. 2026/2507 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi KARAR TARİHİ : 06.10.2025 SAYISI : 2025/2260 E., 2025/1784 K. SUÇLAR : Çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi vekili TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Viranşehir 2. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine dair hükümlerin istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Sanık ve Müdafiinin Temyiz İstemleri Özetle, sanığın akıl hastası olduğuna, mağdurenin beyanlarının somut delillere dayanmayıp çelişkili olduğuna, alt sınırdan uzaklaşmayı ve takdiri indirim uygulamamayı gerektiren bir neden bulunmadığına, sanık hakkında artırım maddesinin uygulanmasının hukuka aykırı olduğuna ve diğer sayılan temyiz sebepleri ile birlikte sanık hakkında verilen hükümlerin bozulması ile sanığın tahliye edilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Özetle, sanık hakkında üst sınırdan hükümler kurulması ve katılan mağdure lehine vekalet ücreti tayin edilmesi gerektiğine ilişkindir.

C. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Özetle, sanık hakkında üst sınırdan hükümler kurulması ve katılan Kurum lehine vekalet ücreti tayin edilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE Dosya kapsamında bulunan sanığa ait 10.11.2023 tarihli .. .. .. ... ... ve Araştırma Hastanesinin üç hekimli raporunda sanıkta hafif mental retardasyon olduğu, iddia edilen fiilin, anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin kısmen azalmış olduğu, işlediği fiille ilgili olarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 32/2. maddesi kapsamında değerlendirilmesinin uygun olduğunun belirtilmesinin ardından Adli Tıp Gözlem İhtisas Dairesinin 22.04.2025 tarihli raporunda sanığın, anılan suçu işlediği sırada fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiil ile ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğini ortadan kaldıracak veya azaltacak boyutta bir akli arızanın içinde olduğunu gösterecek herhangi bir tıbbi bulgu ve belgeye rastlanmadığı, sorumluluğunun tam olduğunu bildirir gözlem raporu karşısında, sanığın olay tarihlerinde müsnet suçlarla ilgili olarak 5237 sayılı Kanun'un 32. maddesine göre cezai sorumluğunun bulunup bulunmadığı, fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalmış olup olmadığı, mevcut haliyle hakkında aynı Kanun'un 32/1 ya da 32/2. maddelerinin uygulanıp uygulanamayacağı hususlarında Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Dairesinden rapor aldırılması, aldırılan bu rapor ile soruşturma aşamasında .. .. . ... ... ve Araştırma Hastanesinden aldırılan rapor ile çelişki oluşturması durumunda Adli Tıp Kurumu Üst Kurulundan rapor aldırıldıktan sonra hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması, Kabule göre de; Sanığın katılan mağdureye yönelik, "Annene babana söyleme yoksa seni döverim" şeklindeki tehdit içerikli sözlerini, eylemlerinden önce veya eylemleri sırasında mı yoksa eylemlerinden sonra mı söylediği hususunun belirlenmesi ve sanığın mağdure ile karşılaştığı esnada mağdureyi gezme bahanesiyle evine götürmesinin 5237 sayılı Kanun'un 109/2. maddesindeki hile unsurunu gerçekleştirip gerçekleştirmediği hususlarının tartışılmasından sonra sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçu yönünden 5237 sayılı Kanun'un 103/4. maddesinin tatbiki ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden temel cezanın 5237 sayılı Kanun'un 109/1 ya da 109/2. maddelerine göre belirlenmesi gerekirken eksik araştırma ve gerekçeyle yazılı şekilde hükümler kurulması karşısında, söz konusu hükümlere yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık, sanık müdafii, katılan mağdure vekili ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Tutukluluk şartlarında bir değişiklik olmadığından tahliye talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Viranşehir 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

31.03.2026 tarihinde karar verildi.