Yargıtay · 9. Ceza Dairesi
Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2022/415 E. 2026/2501 K. – Cinsel Taciz
Konu: Cinsel Taciz
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 9. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2022/415
- Karar No
- 2026/2501
- Karar Tarihi
- Konu
- Cinsel Taciz
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/869 E., 2019/600 K. SUÇ : Cinsel taciz HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı ve cinsel taciz suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Ankara 8. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine dair hükmün istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanığın katılan mağdureyi caminin tuvalet kısmına götürdüğü ve içeri çağırdığı, burada katılan mağdureye cinsel organını göstermek ve mastürbasyon yapmak şeklinde gerçekleştirdiği kabul edilen eylem nedeniyle sanık hakkında katılan mağdureyi caminin tuvalet kısmına götürdüğü ve içeri çağırdığı, burada katılan mağdureye cinsel organını göstermek ve mastürbasyon yapmak şeklinde gerçekleştirdiği kabul edilen eylem nedeniyle cinsel taciz suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Özetle, sanığın üst sınırdan cezalandırılması talebine ilişkindir.
B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Özetle, sanık hakkında suç vasfında hata yapılarak üst sınırdan ceza verilmemesinin hukuka aykırı olduğuna, verilen kararın bozulması talebine ilişkindir.
C. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Özetle, dosya içeriğinde mağdurun beyanı dışında hiçbir delil bulunmamasına rağmen teşdiden karar verilmesinin hatalı olduğuna, teşdit uygulanmasının hukuka aykırı olduğuna, verilen kararın bozulması talebine ilişkindir.
III. GEREKÇE 5271 sayılı Kanun'un 2 88... . maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289. maddesinde sayılı hukuka kesin aykırılık halleri ve temyiz dilekçelerinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.
IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii, katılan mağdure vekili ve katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesiyle sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1 maddesi uyarınca Ankara 8. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
31.03.2026 tarihinde karar verildi.