Yargıtay · 9. Ceza Dairesi

Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2025/10752 E. 2026/2502 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
9. Ceza Dairesi
Esas No
2025/10752
Karar No
2026/2502
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/2376 E., 2025/1998 K. SUÇLAR : Çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Konya 1. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın mağdureyi asansörde zorla dudaklarından öpmek, göğüslerine dokunmak, cinsel organına dokunmak, mağdureye yönelik cinsel istismar eylemi devam etmediği anlarda dahi mağdurenin asansörden çıkmasını cebir ve tehdit ile engellemek şeklinde gerçekleştirdiği kabul edilen eylemler nedeniyle atılı suçlardan mahkumiyetine dair hükümlerin istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Özetle, sanığa atılı suçlardan üst sınırdan ceza verilmesi talebine ilişkindir.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Özetle, sanığa alt sınırdan ceza verilmesinin ve cezasında takdiri indirim uygulanmasının hukuka aykırı olduğuna,vekalet ücreti talebine ilişkindir.

C. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Özetle, sanık hakkında hürriyeti tahdit suçundan beraat kararı verilmesi gerektiğine, takdiri indirim uygulanmamasının hukuka aykırı olduğuna, belirlenen temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak verilmesinin hukuken hatalı olduğuna, verilen kararın bozulmasına, sanığın tahliyesi talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE 5271 sayılı Kanun'un 2 88... . maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289. maddesinde sayılı hukuka kesin aykırılık halleri ve temyiz dilekçelerinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii, katılan mağdure vekili ve katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesiyle sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1 maddesi uyarınca Konya 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

31.03.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 9. Ceza Dairesi, E. 2025/10752, K. 2026/2502, T. 31.03.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-9-ceza-dairesi-2025-10752-e-2026-2502-k-dc91b07ba837