Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2022/2254 E. 2026/5015 K. – Çocuğun Cinsel

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/1057 E., 2019/1062 K. SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Konya 3. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan beraatine dair hükmün istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Özetle, katılan mağdurenin aşamalarda ayrıntılı ve tutarlı beyanlarda bulunduğuna ve sanığın kollukta usule uygun olarak alınan ifadesinde ikrarda bulunduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE A. Katılan Mağdure ve Katılanlar Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden Katılan mağdure ve katılanlar vekilinin, 24.07.2019 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, 5271 sayılı Kanun’un 331/4. maddesinde belirlenen adli tatilin bittiği günden itibaren üç günlük kanunî süre geçtikten sonra 05.10.2019 tarihinde temyiz isteminde bulunulduğu anlaşılmakla, temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerekmiştir. B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden İlk Derece Mahkemesinin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiriyle anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; İlk Derece Mahkemesince on beş yaşından büyüklere karşı cebir, tehdit ve iradeyi etkileyen bir neden olmaksızın gerçekleştirilen cinsel davranışların suç teşkil etmeyeceği belirtildikten sonra çelişki oluşturacak şekilde bu kez suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmamasından bahisle 5271 sayılı Kanun'un 223/2-a ve e maddeleri gereğince sanığın beraatine karar verilmesi, Dairemizce düzeltilmesi mümkün hukuka aykırılık görülmüştür.

IV. KARAR A. Katılan Mağdure ve Katılanlar Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle katılan mağdure ve katılanlar vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmeyip aynı Kanun’un 303/1. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan Konya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.03.2019 tarihli, 2018/527 Esas, 2019/192 Karar sayılı hükmünün birinci paragrafında yer alan "...atılı suçun unsurlarının oluşmaması ve atılı suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle sanığın 5271 sayılı Kanun'un 223/2-a-e maddesi gereğince atılı suçtan BERAATİNE" ibaresinin karardan çıkarılması ve yerine "atılı suçun unsurlarının oluşmamış olması nedeniyle sanığın 5271 sayılı Kanun'un 223/2-a maddesi gereğince atılı suçtan BERAATİNE" ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Konya 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.06.2026 tarihinde karar verildi.