Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/7283 E. 2023/5103 K. – Çocuğun Nitelikli

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı HÜKÜM : Beraat Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Elbistan Cumhuriyet Başsavcılığının 11.12.2014 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. 2. Elbistan Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.04.2015 tarihli ve 2014/207 Esas, 2015/43 Karar sayılı kararı ile sanığın atılı suçtan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği Kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, mağdurenin beyanlarına itibar edilmesi gerektiğine, yapılan yargılama ve toplanan deliller neticesinde sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olduğuna ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yöneliktir. III. OLAY VE OLGULAR Mahkemenin kabulü; Sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair soyut iddiadan başka, her türlü şüpheden uzak, mahkumiyetine yeterli, kanuni ve takdiri, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği, şüphenin sanık lehine düşünülmesi gerektiği, zira mağdurenin iddia ettiği olaydan hemen sonra alınan adli raporunda kızlık zarının sağlam ancak ilişkiye müsait olacak şekilde esnek olduğunun belirtildiği, ayrıca mağdurenin beyanını doğrulayan başkaca delil elde edilemediği, soruşturma aşamasında dinlenen tanıkların da olaya ilişkin doğrudan bilgi ve görgülerinin bulunmadığı, zaten bu tanıkların kovuşturma aşamasında mahkemede alınan ifadelerinde olayla ilgili bilgi ve görgülerinin olmadıklarını beyan ettikleri, dolayısıyla sanığın suçu işlediğinin sabit olmadığı tüm dosya kapsamından anlaşıldığından, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verildiği belirtilmiştir. IV. GEREKÇE Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla hükümde hukuka aykırılık bulunmamış ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Elbistan Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.04.2015 tarihli ve 2014/207 Esas, 2015/43 Karar sayılı kararında o yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.09.2023 tarihinde karar verildi.