Yargıtay · 9. Ceza Dairesi
Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/22940 E. 2025/147 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 9. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2021/22940
- Karar No
- 2025/147
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2017/1194 E., 2017/1320 K. SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararları Bakanlık vekili, bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, bozma Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararlar temyiz edilmekle dosya incelendi. I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık ve suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işledikleri iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Gaziantep 5. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanık ve suça sürüklenen çocuğun, çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyetlerine dair hükümlerin istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Özetle üst sınırdan ceza verilmesi gerektiğine, hatalı şekilde takdiri indirim uygulandığına ilişkindir. B. Sanık ve Suça Sürüklenen Çocuk Müdafilerinin Temyiz İstemleri Özetle soyut beyan dışında delil bulunmadığına, adli raporlarda suça ilişkin bulguya rastlanmadığına, kararların usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir. C. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi Özetle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/6. maddesi uyarınca ek savunma verilmeden hüküm kurulmasının usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir. III. GEREKÇE İlk Derece Mahkemesinin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiriyle anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; 5271 sayılı Kanun'un 226. maddesine aykırı olacak şekilde sanık ve suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Kanun'un 103/6. maddesinin uygulanmasına ilişkin usulüne uygun ek savunma hakkı verilmeden anılan maddenin tatbiki neticesinde savunma hakkının kısıtlanması karşısında söz konusu hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR A. Katılan Mağdurlar Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden Suç tarihinde on beş yaşından küçük olan mağdurların velayet hakkına sahip anne ve babası olan Zeliha ile Murat'ın İlk Derece Mahkemesinde davaya katılmalarına rağmen verilen hükümle ilgili istinaf yoluna başvurmamaları karşısında, katılan mağdur vekilinin ilk hükmü katılan aleyhine değiştirmeyen Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyize hakkı bulunmadığından, vaki temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi gereğince REDDİNE, B. Sanık ve Suça Sürüklenen Çocuk Müdafileri, Katılan Bakanlık Vekili ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemleri Yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık ve suça sürüklenen çocuk müdafileri, katılan Bakanlık vekili ve bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Gaziantep 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.01.2025 tarihinde karar verildi.