Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/12654 E. 2025/6657 K. – Hırsızlık

Konu: Hırsızlık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2022/12654
Karar No
2025/6657
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/2189 E., 2021/230 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunu esastan reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama Sanık hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçları yönünden düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği, bahsi geçen hükümlerin sanık müdafii tarafından temyizi akabinde Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 17.03.2021 tarihli ek kararıyla iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik sanık müdafiinin temyiz isteminin reddine karar verildiği, bu ek kararın sanık müdafiine 29.03.2021 tarihinde tebliğ edildiği; ancak sanık müdafiinin bu ek kararı temyiz etmediği anlaşılmakla, temyiz incelemesinin kapsamının hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede, tebliğnamedeki iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümler yönünden temyiz isteminin reddedilmesi gerektiğine ilişkin görüşe iştirak edilmemiştir. İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin "sanığın suçunu ikrar ettiğine, etkin pişmanlık hükümlerinden yararlandırılması gerektiğine, sanığın lehine olabilecek delillerin toplanmadığına" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Dosya içeriğine göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak; İddianamede sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK'nın 168/4 maddesinin uygulanması talebiyle kamu davası açıldığının anlaşılması karşısında, anılan maddenin uygulanmama ihtimaline binaen sanığa ek savunma hakkı verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulmak suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 226. maddesine aykırı davranılması, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/2-b maddesi uyarınca Hatay 6. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2022/12654, K. 2025/6657, T. 16.04.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2022-12654-e-2025-6657-k-7e6a8be8e238