Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/21142 E. 2023/3249 K. – Cinsel Taciz

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Cinsel taciz HÜKÜM : Mahkûmiyet Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Akçaabat 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.06.2016 tarihli ve 2016/207 Esas, 2016/484 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel taciz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 105 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 13 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın Temyiz İsteği Kararın temyiz edilmesi talebine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Sanığın 06.01.2016, 09.01.2016 ve 29.02.2016 günleri kullanmakta olduğu kendi adına kayıtlı 0546 ***... numaralı cep telefonundan aynı mahallede oturan ve tanıdğı katılanın kullandığı 0462 ***... numaralı ev telefonunu arayarak katılana karşı "senin a... korum, evde misin oraya geleyim" şeklinde sözler söyleyip poşet sesine benzer şekilde hışırtı çıkararak soluk alıp vermek suretiyle cinsel taciz eylemlerinde bulunduğu, her ne kadar sanık suçlamaları kabul etmemiş ise de savunmasının kendisini suçtan kurtarmaya yönelik olduğu bu nedenle itibar edilmediği tüm dosya kapsamı katılan beyanı ve dosya içerisinde bulunan Telekomünikasyon ve İletişim Başkanlığı dökümleri birlikte değerlendirildiğinde sanığın üzerine atılı cinsel taciz suçunu işlediği kabul edilmiştir. IV. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir. İlk Derece Mahkemesince gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 06.01.2016, 09.01.2016 ve 29.02.2016 yerine 29.02.2016 olarak yazılmış olması, mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak değerlendirilmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Akçaabat 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.06.2016 tarihli ve 2016/207 Esas, 2016/484 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.05.2023 tarihinde karar verildi. Hükme iştirak eden üye ...'un karar yazımından önce 28.07.2023 tarihinde vefat etmesi nedeniyle imza eksikliğinin giderilemediğine dair 5271 sayılı CMK'nın 232/5. maddesine istinaden düşülen iş bu şerhin altı imzalanmıştır.