Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/15515 E. 2024/7116 K. – Çocuğun Nitelikl

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/214 E., 2016/97 K. SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı HÜKÜMLER : Beraat, ceza verilmesine yer olmadığına TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Şikayetçi Bakanlık vekilinin temyiz isteği yönünden; 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 237/2. maddesine göre kanun yolu muhakemesinde davaya katılma talebinde bulunulamayacağının anlaşılması karşısında, şikayetçi Bakanlık vekilinin davaya katılma ve hükmü temyize hakkı bulunmadığı belirlenmiştir. O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yönünden; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık ... hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve sanık ...'nin çocuğun nitelikli cinsel istismarına yardım etme suçunu işledikleri iddiası ile açılan kamu davasının, yapılan yargılaması sonucunda İstanbul 9. Ağır Ceza Mahkemesinin kararı ile, sanık ...'nın üzerine atılı suçtan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 30. maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına ve sanık ...'nin üzerine atılı suçtan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ O Yer Cumhuriyet Savcısı Temyiz İsteğinde Özetle sanığın olay tarihi olan 19.08.2014 tarihinde on beş yaşından küçük olan mağdure ile rızası ile cinsel ilişkide bulunduğuna, ...'nin mağdure ile sanık ...'nın aralarında cinsel ilişki vuku bulmasına ve birlikte karı koca hayatı yaşamalarına rıza göstermek suretiyle atılı suça iştirak ettiğine, sanık ...'nın hata savunmasının kabul edilmemesi gerektiğine ve sair nedenlere ilişkindir. III. GEREKÇE A. Şikayetçi Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden 6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun'un 20/2. maddesi uyarınca davaya katılma hakkı bulunan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı'na yokluğunda yapılan yargılamaya ilişkin olarak Mahkemelerce re'sen ihbarda bulunulmasının zorunlu olup olmadığı hususunda Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nca yapılan toplantı sonucunda verilen 13.12.2019 gün ve 2019/6 Esas, 2019/7 Karar sayılı içtihadı birleştirme kararı ile Bakanlığa bildirimde bulunulmasının zorunlu olmadığının kabul edilmesi ve 5271 sayılı Kanun'un 237/2. maddesine göre kanun yolu muhakemesinde davaya katılma talebinde bulunulamayacağının anlaşılması karşısında, şikayetçi Bakanlık vekilinin davaya katılma ve hükmü temyize hakkı bulunmadığı belirlenmiştir. B. Sanık ... Hakkında Kurulan Beraat Hükmü Yönünden Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşılmakla hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz talebi yerinde görülmediğinden reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. Onama gerekçesi doğrultusunda bozma görüşü içeren Tebliğnameye iştirak edilmemiştir. C. Sanık ... Hakkında Kurulan Ceza Verilmesine Yer Olmadığına Dair Karar Yönünden İlk Derece Mahkemesince atılı suç yönünden 5237 sayılı Kanun'un 30. maddesi kapsamında hataya düştüğü kabul edilen sanığın, buna uygun olarak 5271 sayılı Kanun’un 223/2-c. maddesi uyarınca beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde ceza verilmesine yer olmadığına hükmedilmesi Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün hukuka aykırılık olarak görülmüştür. Düzelterek onama gerekçesi doğrultusunda bozma görüşü içeren Tebliğnameye iştirak edilmemiştir. IV. KARAR A. Şikayetçi Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle İstanbul 9. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik şikayetçi Bakanlık vekilinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Sanık ... Hakkında Kurulan Beraat Hükmü Yönünden Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, kararında o yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden o yer Cumhuriyet savcısının temyiz talebinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, C. Sanık ... Hakkında Kurulan Ceza Verilmesine Yer Olmadığına Dair Karar Yönünden Gerekçenin (C) bölümünde açıklanan nedenle, İstanbul 9. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye istinaden düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkında kurulan hükümde yer alan "...TCK.NUN 30. maddesi gereğince sanık hakkında CEZA VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA..." ibaresinin karardan çıkarılarak yerine "...CMK'nın 223/2.c maddesi gereğince sanığın atılı suçtan BERAATİNE," ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.09.2024 tarihinde karar verildi.