Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/15261 E. 2023/684 K. – Cinsel Taciz

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Cinsel taciz HÜKÜM : Mahkûmiyet Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Alanya 8. Asliye Ceza Mahkemesi, 15.01.2016 tarihli ve 2015/261 Esas, 2016/50 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 105 inci maddesinin birinci fıkrası ile 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesinin birinci fıkrası doğrultusunda altıncı fıkrası gereğince 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunlukları ile mükerrirler hakkındaki infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmiştir. 2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 04.09.2020 tarihli ve 14-2020/68283 sayılı bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz isteminin, sanığın işi gereği olay yerinde bulunduğu, şikayetçiye karşı herhangi bir eyleminin olmadığı ve diğer failin eylemine iştirak etmediği belirtilerek hükmün bozulmasına karar verilmesine ilişkin olduğu görülmüştür. III. OLAY VE OLGULAR Sanığın, şikayetçinin ikamet ettiği binada başka bir daireye eşya taşıdığı, şikayetçinin site içerisinde bulunan havuzda bir süre yüzdüğü sonrasında dokuzuncu katta bulunan evine çıkmak için asansöre binmek istediği ancak bu sırada asansörün önünde sanık ve hakkındaki soruşturmada daimi arama kararı verilen ... isimli şahsın asansör ile eşya çıkartmaya çalıştığı, bunun üzerine müştekinin merdivenlere doğru yöneldiği ve merdivenlerden çıkmaya başladığı, sanık ile birlikte hakkında 2015/2131 numaralı soruşturma dosyası üzerinden ayrıca tahkikat yürütülen ... isimli şahsın şikayetçinin arkasından gittikleri, bu durumdan şüphelenen müştekinin korkup merdivenleri hızlı hızlı çıkıp on birinci kata geldiği, sanık ve ... isimli şahsın burada şikayetçinin yanına geldikleri ancak birşey yapmadıkları, bunun üzerine şikayetçinin tekrardan dokuzuncu kata indiği burada evin kapısını açmaya çalıştığı sırada ... isimli şahsın şikayetçinin dudağından öpmeye ve boğazını ısırmaya çalıştığı, üzerinde bulunan bikini ve havluyu aşağıya indirip arkasını ellediği, bu sırada her ne kadar sanık ... şikayetçiye dokunmamış ise de yanlarında olup bitenleri izlediği ve şikayetçiyi rahatsız edici şekilde 11. kata kadar takip edip ardından 9. kata indiğinde arkasından koşarak gelmek suretiyle takibe devam etmiş olduğu, sanığın ... isimli şahsın kendisine şikayetçinin anlamadığı birşeyler söylemesi üzerine alt kata indiği, sonrasında şikayetçinin bağırması üzerine ... isimli şahsın da aşağıya doğru kaçıp gittiği şeklinde olayın gerçekleştiği kabul edilmiştir. IV. GEREKÇE Tüm dosya kapsamına göre hakkında tefrik kararı ile daimi ara kararı verilen ... isimli şahsın şikayetçiyi dudağından öpmeye ve boğazını ısırmaya çalışması, üzerinde bulunan bikini ve havluyu aşağıya indirip arkasını ellemesi şeklindeki bedensel temas içeren eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde düzenlenen cinsel saldırı suçunu oluşturacağı gözetilmeden ve sanık ...'in, şikayetçiye yönelik gerçekleştirilen eylemlere iştiraki 5237 sayılı Kanun'un 37 nci maddesi anlamında müşterek faillik kapsamında olmasına rağmen, delillerin takdirinde hataya düşülüp yazılı şekilde aynı Kanun'un 39 uncu maddesine göre yardım eden olarak eylemlere katıldığının kabulü ile buna göre hüküm kurulması suretiyle eksik ceza tayin edilmiş olduğunda verilen karar hukuka aykırı bulunmuştur. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Alanya 8. Asliye Ceza Mahkemesi, 15.01.2016 tarihli ve 2015/261 Esas, 2016/50 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci ve 326 ncı maddeleri gereği, farklı gerekçe ile Tebliğname’ye kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.02.2023 tarihinde karar verildi.