Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2009/8728 E. 2011/2494 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Tehdit, Mala zarar verme, Hakaret Hüküm : 1- Sanık ... hakkında; 765 sayılı TCK’nın 191/2, 59. maddeleri gereğince mahkumiyet, 2- Sanık ... hakkında; a) Silahla tehdit suçu için; 5237 sayılı TCK’nın 106/2-a, 43, 62, 53, 54. maddeleri gereğince mahkumiyet, b) Mala zarar verme suçu için; 5237 sayılı TCK’nın 151/1, 62, 51/1-3. maddeleri gereğince mahkumiyet, c) Hakaret suçu için; 5237 sayılı TCK’nın 125/1-4, 62, CMK’nın 231/5-8. maddeleri gereğince hükmün açıklamasının geri bırakılması Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1- 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesi gereğince verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlar, aynı Kanunun 231/12. maddesi gereğince itiraza tabi olup temyizi mümkün bulunmadığından, sanık ... hakkında hakaret suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine yer olmadığına, gereği merciince yerine getirilmek üzere dosyanın mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 2- Sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyizde; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 3- Sanık ... hakkında mala zarar verme ve tehdit suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyize gelince; 5237 sayılı TCK'nın 7/2, 5252 sayılı Kanunun 9/3. maddeleri uyarınca, suçun işlendiği zamandaki yasa ile sonradan yürürlüğe giren yasanın ilgili tüm hükümlerinin somut olaya ayrı ayrı uygulanması ve her iki yasaya göre hükmedilecek cezalar belirlendikten sonra, mala zarar verme suçu açısından 765 sayılı TCK'nın 522. maddesinin de uygulanma ihtimali de değerlendirilerek sanığın lehine olan yasanın tespiti ile lehe yasanın bir bütün halinde uygulanması ve bu durumun hükmün gerekçesine yansıtılması gerektiğinin gözetilmemesi, Kanuna aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA 26.04.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.