Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/982 E. 2025/322 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2019/536 E., 2019/591 K. SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanık hakkında bozma kararından önce kurulan 27.12.2011 tarihli ilk hükümde hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından hükmolunan hapis cezalarının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 51. maddesi gereğince ertelenmesine karar verilmesi ve hükümlerin sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 10.09.2014 tarih ve 2013/27917 Esas, 2014/20479 Karar sayılı ilâmıyla 5237 sayılı Kanun'un 231/5-14. maddelerinin uygulanmama gerekçesinin yerinde olmadığından bahisle bozma kararı verildiği, bozmaya uyularak sanık hakkında atılı suçlardan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, denetim süresi içerisinde sanığın yeni bir kasıtlı suç işlemesi nedeniyle geri bırakılan hükümlerin aynen açıklandığı, ancak açıklanan hükümlerde, sanığın hırsızlık suçundan 1 yıl 15 gün hapis ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmakla; sanık hakkında 27.12.2011 tarihinde hükmedilen hapis cezalarının aynı Kanun'un 51. maddesi gereğince ertelenmesi sanık lehine kazanılmış hak oluşturduğundan, açıklanan hükümlerde 5271 sayılı Kanun'un 326/son maddesi gözetilerek 5237 sayılı Kanun'un 51. maddesi uyarınca erteleme kararı verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; sanık hakkında tayin olunan 1 yıl 15 gün ve 1 yıl 8 ay hapis cezalarının sanığın kazanılmış hakkı gözetilerek 5237 sayılı Kanun'un 51/1. maddesi gereğince ertelenmesine ve sanık hakkında aynı Kanun'un 51/3. maddesi gereğince 1 yıl 8 ay denetim süresi belirlenmesine karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usûl ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.