Yargıtay · 8. Hukuk Dairesi

Yargıtay 8. Hukuk Dairesi 2026/2478 E. 2026/4401 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
8. Hukuk Dairesi
Esas No
2026/2478
Karar No
2026/4401
Karar Tarihi

MAHKEMESİ : Karacabey 1. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2011/371 Esas, 2014/32 Karar

İlk Derece Mahkemesinin 14.11.2025 tarihli ek kararı davacı Orman İdaresi vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA 1. Kadastro sonucunda, Bursa ili ... ilçesi ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 3403 parsel sayılı taşınmaz, ... adına tespit ve tescil edilmiştir.

2. Davacı Orman İdaresi vekili dava dilekçesinde; Bursa ili ... ilçesi ... Mahallesi 3403 parsel sayılı dava konusu taşınmazın kesinleşen orman tahdidi içinde kaldığını ileri sürerek, taşınmazın tapu kaydının iptali ile orman olarak tesciline karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalılar cevaplarında; davanın reddini savunmuşlardır. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin 15.01.2014 tarihli ve 2011/371 Esas, 2014/32 Karar sayılı kararı ile, davanın kabulüne ve dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptaliyle Orman İdaresi adına tapuya tesciline karar verilmiştir. IV. KESİNLEŞME VE KESİNLEŞMEDEN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı, taraflarca temyiz edilmediğinden 20.03.2024 tarihi itibarıyla kesinleştirilerek tapuya tescil işleminin gerçekleştirilmesi için gönderilmiştir. Davacı Orman İdaresi vekili tavzih dilekçesinde; İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm kısmında Orman İdaresi lehine tescil kararı verildiğinden hükmün infaz edilemediğini ileri sürerek, taşınmazın Hazine adına tescili yönünde tavzih kararı verilmesini talep etmiştir. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen 14.11.2025 tarihli ek kararı ile, "ormanların mülkiyetinin 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 16/4. maddesi atfıyla 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 11. maddesi kapsamına göre Hazineye ait olduğu ve Hazine adına tescili gerekeceği, ne var ki temyiz edilmeksizin kesinleşen kararda taşınmazın orman niteliği belirlenerek Orman İdaresi adına tescil edilmiş olmasında 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 305. maddesi gereğince açıklanması gereken bir husus bulunmadığı, ancak orman niteliğindeki bu taşınmazın Hazine adına tescilinin idarî yoldan ferağ vermek suretiyle her zaman mümkün olduğu" gerekçesiyle tavzih talebinin reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davacı Orman İdaresi vekili temyiz dilekçesinde; ilk derece mahkemesi kararının infaz edilebilmesi için tavzih kararı verilmesi gerektiğinden bahisle, ek kararın bozulmasını istemiştir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Talep, hükmün tavzihine ilişkin olup, taraflar arasındaki uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın Orman İdaresi adına kurulan tesciline ilişkin hükmün, tavzih yoluyla Hazine adına tesciline şeklinde düzeltilip düzeltilemeyeceğine ilişkindir. Bilindiği üzere; ormanların mülkiyeti Hazineye, kullanma ve yararlanma hakkı ise Orman İdaresine aittir. Davacı Orman İdaresi vekili dava dilekçesinde, taşınmazın Hazine adına orman vasfıyla tescilini talep ettiği gibi, ormanların Hazine adına tapuya tescili kanun gereğidir. Hal böyle olunca; İlk Derece Mahkemesince, davacı Orman İdaresinin dava dilekçesinde, dava konusu taşınmazın orman olarak Hazine adına tescilini talep ettiği, ancak yargılama neticesinde kurulan hükümde maddi hataya dayalı olarak taşınmazın Orman İdaresi adına tapuya tesciline karar verildiği ve ormanların Hazine adına tapuya tesciline ilişkin yasal hüküm karşısında, kesinleşen mahkeme kararındaki söz konusu maddi hatanın düzeltilerek taşınmazın orman vasfıyla Hazine tesciline karar verilmesinin hüküm değiştirilmesi anlamına gelmeyeceği gözetilerek, tavzih talebinin kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazalı gerekçeyle tavzih talebinin reddedilmiş olması doğru görülmemiş ve bu nedenle İlk Derece Mahkemesinin 14.11.2025 tarihli ek kararının bozulmasına karar vermek gerekmiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; İlk Derece Mahkemesi temyiz olunan 14.11.2025 tarihli ek kararının 6100 sayılı Kanun'un geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 16.06.2026 tarihinde oy birliği ile karar verildi.

Atıf: Yargıtay 8. Hukuk Dairesi, E. 2026/2478, K. 2026/4401, T. 16.06.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-8-hukuk-dairesi-2026-2478-e-2026-4401-k-dabc7ce6b955