Yargıtay 8. Hukuk Dairesi 2025/906 E. 2026/3393 K.

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi SAYISI : 2024/49 E., 2024/46 K.

İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyularak verilen karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA 1. Kadastro sırasında, Konya ili ... ilçesi ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 1 45... parsel sayılı 5.083,09 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tespit edilmiştir. 2. Davacı ... dava dilekçesinde; kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava konusu taşınmazın 1/2 payının adına tescilini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı ... cevap dilekçesinde; dava konusu taşınmazın kendisine annesinden kaldığını davacıya ait olmadığını ileri sürerek, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin 17.06.2021 tarihli ve 2018/1 Esas, 2021/16 Karar sayılı kararı ile dava konusu taşınmazın bulunduğu yer ve yükseltisi dikkate alındığında kullanım amacının yalnız hayvan otlatmak olmasının da ekonomik amaca uygun zilyetlik olarak kabul edileceği ve böylelikle davacı yararına nizasız ve fasılasız olmak üzere yirmi yıllık zilyetlik şartı gerçekleştiği gerekçesiyle davanın kabulüne, 1 45... parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin iptaline, taşınmazın tamamı iki pay kabul edilerek; 1 payın ... adına, 1 payın ... adına tapuya tesciline karar verilmiştir. IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ İlk Derece Mahkemesinin 17.06.2021 tarihli kararına karşı davalı vekili tarafından temyiz isteminde bulunulması üzerine Dairemizin 12.06.2023 tarihli ve 2021/15076 Esas, 2023/3654 Karar sayılı ilamıyla "İlk Derece Mahkemesince dava konusu taşınmazın bulunduğu yer ve yükseltisi dikkate alındığında kullanım amacının yalnız hayvan otlatmak olmasının da ekonomik amaca uygun zilyetlik olarak kabul edileceği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verildiği, dosya kapsamında dinlenen mahalli bilirkişi beyanlarından ve tanık beyanlarından da davacı ve davalının dava konusu taşınmazı sadece hayvan otlatmak amaçlı kullanıldığının anlaşıldığı, yerleşik içtihatlarımızda bir taşınmazda sadece hayvan otlatılması amaçlı kullanılmasının ekonomik amaca uygun nitelikte bir zilyetlik olarak kabul edilmeyeceği, bu itibarla davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinin isabetsiz olduğuna" değinilerek, İlk Derece Mahkemesi kararı bozulmuştur. İlk Derece Mahkemesinin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "Davacının kendi yararına 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. maddesi koşullarının oluştuğunu ispatlaması gerektiği, Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 12.06.2023 tarihli 2021/150 76... /3654 Karar sayılı ilamıyla, somut olayda davacının çekişmeli taşınmazda sadece hayvan otlatmak suretiyle sürdürdüğü zilyetliğinin ekonomik amaca uygun nitelikte bir zilyetlik olarak kabul edilemeyeceği, bu sebeple davanın reddine karar verilmesi gereğiyle önceki tarihli hüküm kesin olarak bozulmuş, Mahkememizce de bozma ilamına uyulmakla ispatlanamayan davanın reddine karar vermek gerektiği" gerekçesiyle davanın reddine, 1 45... parsel sayılı taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davacı vekili temyiz dilekçesinde; dava konusu taşınmazın niteliği gereği tarım yapılamadığını, hayvan otlatmak amacıyla kullanıldığını, keşif sırasında dinlenen mahalli bilirkişi beyanlarıyla dava konusu taşınmazı davacı ile davalının birlikte hayvan otlatmak amacıyla kullandığını ve kişiye özel kullanımın bulunduğunu ileri sürerek, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, dava konusu taşınmazda davacı yararına ekonomik amaca uygun zilyetlik koşularının oluşup oluşmadığına ilişkindir. VI. KARAR Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirmesine, uyulan bozma ilamı doğrultusunda hüküm verildiğine ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428. maddesi ile 439. maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına göre, uyulan bozma ilamında ve İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden usul ve kanuna uygun olan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA, 615,40 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 116,60 TL'nin temyiz edenden alınmasına, 1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 12.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.