Yargıtay 8. Hukuk Dairesi 2025/4644 E. 2026/3154 K.

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi SAYISI : 2019/1 E., 2025/7 K.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalılar ... ve arkadaşları vekili ve Orman İdaresi vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA 1. Kadastro sırasında, Kastamonu ili ... ilçesi ... köyü çalışma alanında bulunan 1 47... , 1 57... ve 1 52... ve 7 parsel sayılı taşınmazlar Asliye Hukuk Mahkemesinde davalı olduklarından bahisle malik haneleri boş bırakılarak tespit edilmiştir. 2. Davacılar ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2006/2 Esasına kayıtlı dosyasında, davalılar ..., ... ve Muharrem Demeri aleyhine muris muvazası nedeniyle satış işleminin iptali ve tenkis davası açmıştır. II. CEVAP Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin 11.09.2014 tarihli ve 2012/47 Esas, 2014/93 Karar sayılı kararı ile tenkis istemi yönünden görevsizlik kararı verildikten sonra, kadastro tespitine itiraz davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine, 1 47... sayılı parselden 17.07.2014 tarihli fen bilirkişi raporunda (A) harfiyle gösterilen 459 m² kısmın ifraz edilerek 2/8 payının ..., 3/8 payının ..., 3/8 payının ... adlarına; kalan kısmının orman vasfıyla Hazine adına tesciline, 1 52... , 1 52... ve 1 57... numaralı parsellerin 2/8 payının ..., 3/8 payının ..., 3/8 payının ... adlarına tapuya tescillerine karar verilmiştir. IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalılar ... ve arkadaşları vekili ile Hazine temsilcisi ve Orman İdaresi vekili tarafından temyiz isteminde bulunması üzerine Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 28.02.2017 tarihli ve 2016/6396 Esas, 2017/1627 Karar sayılı ilamıyla "1) Davalı gerçek kişilerin temyiz itirazları bakımından; İlk Derece Mahkemesince kök muris ...'ün birinci eşi ...'den olma çocukları olan davacılardan mal kaçırmak amacıyla, dava konusu 1 47... ve 1 52... parsel sayılı taşınmazların tespitine esas alınan tapu kayıtlarındaki hissesini ve belgesizden tespit edilen 1 57... parseli ikinci eşi ...'ün başka eşten olma çocukları olan davalılara muvazaalı olarak sattığı belirlenerek, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) 0/2. maddesi gereğince gerçek hak sahibi olan davacılar adına tesciline karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığına göre, davalıların temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir. 2) Hazine ve Orman İdaresinin temyiz itirazlarına gelince; hükme esas alınan uzman bilirkişi kurulu raporunda, dava konusu taşınmazlardan 1 47... parselin 1950 tarihli hava fotoğrafı ve 1960 tarihli memleket haritasında orman olarak göründüğü ancak; tespite esas alınan tapu kayıtları nedeniyle ve 6831 sayılı Orman Kanunu'nun (6831 sayılı Kanun) 1/G maddesi gereğince orman sayılmayan yerlerden olduğu, diğer taşınmazların da orman sayılmayan yerlerden olduğu belirlenmiş ise de; İlk Derece Mahkemesince yapılan araştırma ve inceleme hükme yeterli değildir. Şöyle ki; bilirkişiler eski tarihli resmi belgelerde 1 57... parsel dışındaki tüm taşınmazların kısmen orman olarak göründüğünü açıklamış, ancak hava fotoğrafının rapora eklenmemiş olması nedeniyle, Dairenin geri çevirme kararı ile 1950 tarihli hava fotoğrafında tüm taşınmazların yeniden gösterilmesi istendiği halde; 15.02.2016 tarihli geri çevirme kararı üzerine hazırlanan 06.04.2016 tarihli ek rapora ekli hava fotoğrafında yalnızca 1 47... parselin gösterildiği anlaşılmaktadır. Bundan ayrı Şubat 1288 tarihli 132, 133 ve Şubat 13 29... numaralı sicilden gelen ve 1 52... parsele uyduğu bildirilen 919 m² yüzölçümlü Ocak 2000 tarihli 8, 1 52... parsele uyduğu bildirilen 1838 m² yüzölçümlü Kasım 1999 tarihli 3 ve 1 47... parsele uyduğu bildirilen 459 m² yüzölçümlü Kasım 1999 tarihli 1 numaralı tapu kayıtlarının sınırları; kişi ve yol okumaktaysa da; tapu kayıtlarının uygulanması fen bilirkişisi raporunda ayrıntılı açıklanmadığından keşfi izleme olanağı bulunmamakta, yine taşınmazlardaki ağaçların sayısı, yaşı, cinsi ve dağılımının açıklanmadığı anlaşılmaktadır. 6831 sayılı Kanun'un 1/G maddesi "orman sınırları dışında olup, yüzölçümü üç hektarı aşmayan sahipli arazideki her nevi ağaç ve ağaççıklarla ... yerler orman sayılmaz." hükmünü içermekteyse de; bu hükmün uygulanabilmesi için dayanılan tapu kayıtlarının miktarıyla taşınmaza uyması, sınırda da Devlet ormanı vasfından taşınmaz bulunmaması gerekir. Oysa 1 52... parsel dışında, dava konusu taşınmazların tümünün 1 01... parsel sayılı ormana sınır olduğu görülmektedir. O halde; İlk Derece Mahkemesince önceki keşiflerde görev almamış üç orman, bir fen, bir ziraat uzmanı bilirkileri aracılığıyla yeniden yapılacak keşifte, yöreye ait 1960 tarihli memleket haritası ile bunun yapımına esas alınan 1950 tarihli hava fotoğrafları kadastro paftası üzerine aplike edilmek suretiyle orman sayılan ve sayılmayan kesimler belirlenmeli, orman sayılan yerlerde eski tarihli sicilden gelen tapu kayıtlarının 4785 sayılı Orman Kanununa Bazı Hükümler Eklenmesine ve Bu Kanunun Birinci Maddesinde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun gereğince hukuki değerini yitirmiş olacağı düşünülmeli, orman sayılmayan taşınmazlar yönünden, dayanılan tapu kayıtları ilk oluşumundan itibaren tüm gittileriyle uygulanarak, taşınmazlara uyup uymadığı belirlenmeli, uyuyorsa, sınırlarda yazılı bazı kişi adlarının fiilen ormanda kaldığı bildirildiğinden, tapu kaydının kapsamı 3402 sayılı Kanun'un 20. maddesi gereğince miktarı ile geçerli olarak belirlenmeli, komşu parsel tutanakları ve dayanakları getirtilerek dava konusu taşınmazlar yönünü ne olarak gösterdiği ve bilirkişi tanık sözlerinin doğruluğu denetlenmeli, tapu kayıt miktar fazlasının kazanılıp kazanılamayacağı değerlendirilmeli, taşınmazlar üzerinde bulunduğu bildirilen ağaçların sayısı, cinsi, yaşı, kapalılık oranı, taşınmazdaki dağılımı, hakim ağaç türünün ne olduğu konusunda ziraat uzmanından rapor alınmalı, bundan sonra elde edilecek delillere göre orman olan taşınmazların Hazine adına; orman vasfı bulunmayanların ise davacı gerçek kişiler adına tesciline karar verilmelidir." gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararı bozulmuştur. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu taşınmazların orman sayılan alanlardan olmadığı, kadastro tespitine dayanak tapu kayıtlarının taşınmazlara uyduğu, mevki ve hudut itibarıyla taşınmazları kapsadığı, tapu miktar fazlasına yönelik olarak muris ... lehine kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğiyle iktisap koşullarının oluştuğu ve davacıların muris muvazaası davasının sübut bulduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, 1 47... , 1 52... , 7 ve 1 57... parsel sayılı taşınmazların muris ... mirasçıları adına miras payları oranında tapuya tescillerine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri 1. Davalılar ... ve arkadaşları vekili temyiz dilekçesinde; İlk Derece Mahkemesince, bozmaya uygun olarak yeterli araştırma yapılmadan karar verildiğini, mahalli bilirkişilere muvazaaya dair bilgileri sorulup beyanları alınmadan hüküm kurulduğunu ileri sürerek, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir. 2. Davalı ... İdaresi vekili temyiz dilekçesinde; dava konusu taşınmazların tamamının orman sayılan yerlerden olduğunu, İlk Derece Mahkemesince eksik inceleme neticesinde karar verildiğini ve dava konusu taşımazların tamamının orman adına tescilinin gerektiğini, öncesi orman olan taşınmazlar üzerindeki bitki örtüsü yok edilse dahi salt orman toprağı ve orman sayılan yer olarak kabul edildiğini, eski tarihli hava fotoğraf ve memleket haritalarında ormanı simgeleyen yeşil alanlar içinde kaldığını, çevresi ve üzerindeki bitki örtüsü itibarıyla Devlet ormanlarıyla bütünlük teşkil ettiğini, üzerinde orman ağaçları mevcut olduğunu ve zilyetlik ve kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edilemeyeceğini ileri sürerek, İlk Derece Mahkemesinin kararının bozulmasını talep etmiştir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, muris muvazaası ile dava konusu taşınmazların tapu kayıtları kapsamında kalıp kalmadığı ve tapu miktar fazlasının kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğiyle mülk edinme koşullarının davacılar lehine oluşup oluşmadığına ilişkindir. Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına, bozmaya uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428. maddesi ile 439. maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalılar ... ve arkadaşları vekili ve Orman İdaresi vekilinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Davalılar ... ve arkadaşları vekili ve Orman İdaresi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden usul ve kanuna uygun olan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA, 7139 sayılı Kanun'un 33. maddesi uyarınca Orman İdaresinden harç alınmasına yer olmadığına, 615,40 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 116,60 TL'nin temyiz eden davalı ... ve arkadaşlarından alınmasına, 1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 04.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.