Yargıtay · 8. Ceza Dairesi
Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2026/5191 E. 2026/8224 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 8. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2026/5191
- Karar No
- 2026/8224
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2026/17 Esas, 2026/186 Karar SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Mahkemesi Kararı Nevşehir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.11.2025 tarihli ve 2025/254 Esas, 2025/260 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3, 188/4-a, 62... . maddeleri uyarınca 12... ay hapis cezası ve 125.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 15.01.2026 tarihli ve 2026/17 Esas, 2026/186 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvuruları üzerine sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 188/4-a. maddesinin uygulandığı bölümden "...sentetik kannabinoidler gurubundan ... maddesi..." ibaresinin çıkartılması ve yerine "...sentetik ......" ibaresinin eklenmesi ile yargılama giderlerine ilişkin bölümden "7-" başlıklı 9. paragrafında yer alan "...bozma öncesi ve bozma sonrası..." ibaresinin çıkartılması suretiyle hükmün düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanık ve Müdafiinin Temyiz İstemleri Sanığın atılı suçu işlemediğine ve uyuşturucu madde kullanıcısı olduğuna, delil yetersizliğine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre, hakkında uyuşturucu madde sattığına dair istihbari bilgiler bulunan sanığın, olay günü işyerine gelen kullanıcı şahıs ....'nin sanıktan uyuşturucu madde satın aldığı ve kolluk kuvvetince yakalaması yapılacağı esnada kurtulmak için satın aldığı uyuşturucu maddeyi yere attığı iddiasına ilişkin olarak; Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, kolluk tutanakları ve kriminal rapor, sanıkla temas halinde olan .... isimli şahsın soruşturmada müdafii eşliğindeki ayrıntılı anlatımları, sanığın cep telefonunda usulünce yapılan incelemede uyuşturucu madde ticaretine ilişkin mesaj kayıtlarına rastlanmasına göre, sanığın, .... isimli şahsa uyuşturucu madde satışı yaptığı dair kabulde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkında yasal şartları oluşmasına rağmen tekerrür hükümlerinin uygulanmamasına ilişkin yapılan eleştiride ve verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.
III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 15.01.2026 tarihli ve 2026/17 Esas, 2026/186 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Nevşehir 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.06.2026 tarihinde karar verildi.