Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2026/4023 E. 2026/5702 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/5730 E., 2025/1714 K. SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Mahkemesi Kararı Gaziantep 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.11.2025 tarihli ve 2025/300 Esas, 2025/496 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3, 62/1, 52/2 ve 53/1. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis ve 83.300,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 10.12.2025 tarihli ve 2025/5730 Esas, 2025/1714 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanık müdafiinin temyiz istemi Yapılan aramalarda uyuşturucu madde bulunamadığına, dosyada somut delil bulunmadığına, tanık beyanının çelişkili olduğuna, fiziki takibin hukuka aykırı yapıldığına, delillerin hukuka aykırı olarak tespit edildiğine, tanık S.'nin beyanını kabul etmediklerine, uyuşturucu madde ticareti için aranan şartların olayda gerçekleşmediğine, şüpheden sanığın yararlanması gerektiğine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre, sanığın belirtilen adres ve çevresinde uyuşturucu madde sattığı yönünde bilgiye ulaşılması üzerine yapılan fiziki takip esnasında, tanık S.C.'nin belirtilen adrese gelerek tedirgin tavırlarla beklemeye başladığı, bu sırada sanığın da etrafını kolaçan ederek tanığın yanına gelip bir süre sohbet ettikleri, ardından tanığın bir miktar parayı sanığa verdiği, sanığın da elindeki bir cismi tokalaşma bahanesiyle tanığa verdiğinin görüldüğü, bir süre sonra durdurulan tanığa sorulduğunda, sanıktan 1.000,00 TL karşılığında aldığını beyan ettiği esrar maddesini polise teslim ettiği iddiasına ilişkin olarak; Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, sanığın aşamalardaki savunmaları, tanık beyanları, olay tutanağı, arama tutanağı, uzmanlık raporu, telefon inceleme tutanağı, teşhis tutanağı birlikte değerlendirildiğinde, sanığın uyuşturucu madde ticareti suçunu işlediğine dair kabulün isabetli olduğu anlaşıldığından, sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görülmemiş ve Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 10.12.2025 tarihli ve 2025/5730 Esas, 2025/1714 Karar sayılı kararında, sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Gaziantep 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.05.2026 tarihinde karar verildi.