Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2026/517 E. 2026/5278 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/3209 E., 2025/3173 K. SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi EK KARAR : Temyiz isteminin reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Esastan ret

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen ek kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Salihli 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.07.2025 tarihli ve 2024/650 Esas, 2025/574 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 6831 sayılı Orman Kanunu’nun 93/1-2., 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 53, 58... . maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

B. İstinaf İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 12.11.2025 tarihli ve 2025/3209 Esas, 2025/3173 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiin istinaf başvurusunun kesin olarak esastan reddine, bu karara karşı sanık müdafiin temyiz isteminin, 17.12.2025 tarihli ek karar ile reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanık Müdafiin Temyiz İstemi Temyiz taleplerinin kararın kesin nitelikte olduğu gerekçesi ile reddedildiğine, bu kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, Bölge Adliye Mahkemesinin yetkisini aşarak duruşma açmaksızın bozma kararı verdiğine, bu kararın hukukî değerden yoksun olduğuna, bu nedenle sanık hakkında verilen kararın temyize tabi olduğuna, suçun maddi unsurlarının oluşmadığına, eksik inceleme ile usul ve yasaya aykırı kararın verildiğine, taşınmazı fiilen kullanan kişinin başkası olduğuna, sürme işlemi yapmadığına, bekletici mesele kararı alınmadığına, re'sen tespit edilecek sair nedenlerle hükmün bozulması gerektiği talebine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/2. maddesinin (a) bendinde yer verilen; "İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl ve daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun'un 286. maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve aynı Kanun'un 296. maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; "...temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] ..., hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder." şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanık müdafiin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanık müdafiin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Salihli 5. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.04.2026 tarihinde karar verildi.