Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2025/2535 E. 2026/3627 K. – Kişiyi Hürriyetin

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/1177 E., 2024/1379 K. MAĞDURLAR : ..., ... SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Mahkemesi Kararı Nizip Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.09.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerinin sanık ve sanık müdafi tarafından istinaf edilmesi üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 08.11.2023 tarihli kararıyla ; "... gerekçe ile karar arasında çelişkiye yol açılmasının, sanık hakkında tek suçtan mahkumiyet hükmü kurularak 5237 sayılı Kanun'un 43/2. maddesi gereğince zincirleme olarak işlenmesi nedeniyle arttırım yapılması gerektiği gözetilmeksizin ayrı ayrı iki kez ceza tayin edilmesinin hukuka aykırı bulunduğu, sanığın mağdurları olay yerine nasıl götürdüğü konusunda mağdurların tekrardan dinlenilerek detaylı beyanları alındıktan sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinin gerektiği " belirtilmek suretiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir. Bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda, Nizip Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.12.2023 tarihli ve 2023/567 Esas, 2023/631 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109/2., 109/3-f, 109/5., 43., 62. ve 53. maddeleri gereğince 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanığın kazanılmış hakkı dikkate alınarak 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 283. maddesi uyarınca sonuç cezanın 4 yıl 12 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 05.07.2024 tarihli ve 2024/1177 Esas, 2024/1379 Karar sayılı kararı ile hükümdeki hukuka aykırılıklar düzeltilerek sanık ve sanık müdafinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanık müdafinin temyiz istemi; suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, yeterli delil bulunmadığına, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına, eksik araştırma ile hüküm kurulduğuna, hükmün gerekçesiz olarak kurulduğuna ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre, olay günü sanığın, on beş yaşından küçük olan mağdur çocukları kaçırarak evine götürdüğü, burada sanığın elindeki bıçak ile 'ya pantolonunu çıkar ya da keserim' diyerek mağdur çocukların pantolonlarını ve iç çamaşırlarını çıkarttırdığı, aynı zamanda kendisinin de soyunduğu, mağdur çocuklara cinsel istismarda bulunacağı sırada içeriye tanıkların girmesi sebebiyle eylemini gerçekleştiremediği, bu suretle zincirleme şekilde tamamlanan kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçunu işlediğinin iddia edildiği olaya ilişkin olarak; 1.Sanığın her bir mağdura karşı eylemlerinin mağdur sayısınca kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu gözetilmeden sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayin edilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. 2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanaatin dava dosyası içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, sanığın savunmaları, mağdur anlatımları, tanıkların beyanları, kolluk tarafından düzenlenen tutanaklar, uzmanlık raporları, adli görüşmeci değerlendirme raporları, Bölge Adliye Mahkemesi bozma ilâmı ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın cebren ve cinsel amaçla, küçük yaştaki mağdurlara yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediğinin kabulünün isabetli olduğu anlaşılmakla, sanık müdafinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda eleştiri ve aşağıda belirtilen düzeltme nedenleri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. 3. İlk derece mahkemesince kurulan hükümde, 5271 sayılı Kanun'un 283. maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle sanığın cezasının 4 yıl 12 ay hapis cezası üzerinden infaz olunacağının belirtilmesi ile yetinilmesi gerekirken, sonuç cezanın 4 yıl 12 ay hapis cezası ile cezalandırılması olarak belirtilmesi hususu hukuka aykırı bulunmuş ise de; bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 05.07.2024 tarihli ve 2024/1177 Esas, 2024/1379 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2-4. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, İlk derece mahkemesi hükmünün kazanılmış hakka ilişkin paragrafında yer alan "neticeten 4 yıl 12 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına," ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine "sanığın cezasının, 4 yıl 12 ay hapis cezası üzerinden infazına" ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi fıkrası uyarınca Nizip Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17 . Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.03.2026 tarihinde karar verildi.