Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/1447 E. 2026/6214 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/2926 E., 2023/1780 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanunun 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin "Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi'nin bozma ilamı öncesi yalnızca sanık tarafından istinaf edilen 16.10.2020 tarihli ilk hükümde, sanık hakkında 2. kez tekerrür hükümleri uygulanmadığı halde, bozmadan sonra kurulan hükümde, kazanılmış hak gözetilmeden, sanık hakkında 2. kez mükerrir olduğu belirtilerek tekerrür hükümlerinin uygulanmasının yasaya aykırı olduğuna" belirlenerek yapılan incelemede; İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılamada, 16.10.2020 tarihli ve 2020/7 Esas ve 2020/232 Karar sayılı kararında sanığın adli sicil kaydında yer alan Bakırköy 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.12.2016 tarihli ve 2008/73 Esas, 2009/181 Karar sayılı 6 yıl 8 ay hapis cezası içeren mahkûmiyet kararı nedeniyle birinci kez mükerrir sayılmasına karar verildiği ve anılan hüküm aleyhine bir istinaf istemi bulunmadığı, Bölge Adliye Mahkemesince verilen bozma kararı sonrası, İlk Derece Mahkemesi tarafından kurulan hükümde, bu hususun sanık hakkında 5271 sayılı Kanun’un 283/1. maddesi uyarınca sanık lehine kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden, bozma sonrası kurulan hükümde Batman 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.07.2018 tarihli ve 2018/17 Esas, 2018/719 Karar sayılı ilâmı nedeniyle sanığın ikinci kez mükerrir sayılmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 303. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında kurulan hüküm fıkrasından tekerrür uygulamasına ilişkin kısmın çıkarılarak yerine "sanık hakkında Bakırköy 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.12.2016 tarihli ve 2008/73 Esas, 2009/181 Karar sayılı 6 yıl 8 ay hapis cezası içeren ilâmının tekerrüre esas alınarak sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve infazdan sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" cümlesinin eklenmesi suretiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca usul ve yasaya uygun olan Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Batman 5. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.