Yargıtay · 8. Ceza Dairesi
Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2025/13159 E. 2026/5827 K. – Kişiyi Hürriyeti
Konu: Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 8. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2025/13159
- Karar No
- 2026/5827
- Karar Tarihi
- Konu
- Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/4 (E., 2025/606 K. SUÇ : Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesinin hükmü kaldırılarak mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Mahkemesi Kararı İzmir 35. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.11.2023 tarihli ve 2022/173 Esas, 2023/847 Karar sayılı kararı ile sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-a maddesi uyarınca beraat kararı verilmiştir. Kamu görevlisine görevini yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 265/1,43/2, 29, 62, 50/1-a, 52/2. maddeleri uyarınca 4.200,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, adli para cezasının 4 eşit taksitte tahsiline karar verilmiştir. Ayrıca, kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 125/3-a, 125/4, 43/2, 43/1, 29/1, 62, 50/1-a, 52/2. maddeleri uyarınca 9.930,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, adli para cezasının 10 eşit taksitte tahsiline tahsiline karar verilmiştir. Hükme karşı şikayetçi vekili, Cumhuriyet savcısı (sanık aleyhine) ve sanık müdafii tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur. B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 19.03.2025 tarihli ve 2025/4 Esas, 2025/606 Karar sayılı karan İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılmasına karar verilmiştir. Akabinde; sanığın eyleminin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu gerekçesiyle, sanığın 5237 sayılı Kanun'un 109/2, 43/2. maddesi delaletiyle 43/1, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanık Müdafinin Temyiz İstemi Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurlarının oluşmadığına ve beraat kararı verilmesi gerektiğine, ayrıca lehe hükümlerin gerekçesiz şekilde uygulanmamasının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre, ... Belediyesi veteriner işleri şube müdürlüğü bünyesinde işçi statüsünde çalışan katılanların kuduz köpek ihbarı nedeniyle sanığın işlettiği otoparka girdiği ve köpeği yakalamaya çalıştıkları esnada sanığın otoparkın kapısını kapattırdığı ve katılanlardan ...'ın 112 acil servisini arayarak yardım istediği, yaklaşık 10 dakika boyunca kapalı otoparkta kilitli kaldıkları; akabinde, polislerin gelmesiyle otoparktan çıktıkları iddiasına ilişkin olarak; Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı belirlemniştir. Olay tutanağına, katılanların iddialarına ve dosya kapsamına göre eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmıştır. Ayrıca; sanığın katılanları kendiliğinden serbest bırakmadığı anlaşıldığından etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasında ve sonuç cezanın yasal engel oluşturması nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 50, 51. maddelerinin ve 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesinin uygulanmamasında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, sanık müdafinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.
III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 19.03.2025 tarihli ve 2025/4 Esas, 2025/606 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun 'un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğnameye uygun olarak, oybirliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İzmir 35. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.05.2026 tarihinde karar verildi.