Yargıtay · 8. Ceza Dairesi
Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2025/11808 E. 2026/3374 K. – Suç İşlemeye
Konu: Suç İşlemeye Tahrik
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 8. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2025/11808
- Karar No
- 2026/3374
- Karar Tarihi
- Konu
- Suç İşlemeye Tahrik
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/564 Esas, 2025/338 Karar SUÇ : Suç işlemeye tahrik HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Mahkemesi Kararı Ankara 41. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.02.2024 tarihli ve 2023/79 Esas, 2024/162 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında suç işlemeye tahrik suçundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-a maddesi gereği beraat kararı verilmiştir. Karar, Cumhuriyet savcısı tarafından istinaf edilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 03.03.2025 tarihli ve 2024/564 Esas, 2025/338 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi Unsurları yönünden oluşan suçtan mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre, sanığın, “WhatsApp” adlı mesajlaşma uygulaması üzerinden oluşturulan ve sınırlı sayıda üyesi bulunan bir gruba pedofiliyi özendirici nitelikte mesaj gönderdiği iddiasına ilişkin olarak; Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yürütüldüğü, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların dosya kapsamındaki yeterli delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükmün de yargılama sonucuna uygun şekilde oluşan vicdani kanaate dayandırıldığı anlaşılmıştır. 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun “Suç işlemeye tahrik” başlıklı 214/1. maddesinde, “Suç işlemek için alenen tahrikte bulunan kişi, altı aydan beş yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.” hükmü yer almaktadır. Anılan suçun oluşabilmesi için failin, suç işlemeye yönelik tahrik fiilini aleni şekilde gerçekleştirmesi gerekmektedir. Somut olayda, herkese açık olmayan ve üye sayısının sanığın beyanına göre 10 kişi ile sınırlı bulunduğu “WhatsApp” adlı mesajlaşma uygulamasındaki bir gruba pedofiliyi özendirici nitelikte mesaj gönderen sanığın eyleminde “aleniyet” unsurunun gerçekleşmediği anlaşılmakla, hakkında beraat kararı verilmesinde isabetsizlik bulunmamaktadır. Bu nedenle, Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin incelenmesinde Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.
III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 03.03.2025 tarihli ve 2024/564 Esas, 2025/338 Karar sayılı kararında Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğnameye uygun olarak, oybirliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 41. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.03.2026 tarihinde karar verildi. ...