Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2025/11494 E. 2026/5241 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/2577 E., 2025/1978 K. SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir. Sanık müdafilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Mahkemesi Kararı Samsun 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.04.2025 tarihli ve 2024/174 Esas, 2025/200 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3, 188/4-a, 58, 52/2, 52/4 ve 53. maddeleri uyarınca 18 yıl hapis ve 42.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 08.07.2025 tarihli ve 2025/2577 Esas, 2025/1978 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükme yönelik Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri Sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, Bölge Adliye Mahkemesi hükmünün gerekçesiz olduğuna, sanık hakkındaki istihbari bilginin kolluk tarafından tek taraflı düzenlenmiş evraka dayandığına, delil değerinin bulunmadığına, arama emrinde gecikmesinde sakınca bulunan hale ilişkin bir delil sunulmadığına, üzerinde parmak izi dahi çıkmayan bir maddenin kendisine ait olduğunu beyan ederek kendi suçunun ortaya çıkmasını sağlayan sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, suçun unsurlarının oluşmadığına ve hakkında takdiri indirim nedenlerinin uygulanmamasının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre, suç tarihinde sanığın ikametinde ele geçirilen sentetik ... türü uyuşturucuların atılı suç kapsamında bulundurulduğu iddiasına ilişkin olarak; 1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığı ve yazılı gerekçe uyarınca hakkında takdiri indirim nedenlerinin uygulanmamasının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşılmakla; arama tutanağı uyarınca ikametin sanık tarafından kullanılan çatı kısmında yapılan aramada ele geçen uyuşturucunun miktarı, paket sayısı, uyuşturucu madde paketlemede ve tartmada kullanılan bir adet makas, alüminyum folyo rulosu, çok sayıda şeffaf poşet ile üzerinde kalıntı bulunmayan hassas terazinin ele geçirilmesi ile uyuşturucuların sarılı olduğu poşetler üzerinde sanığa ait bir adet parmak izinin çıkması ve sanığın alınan savunmasında suça konu uyuşturucuları kullanmak için bulundurduğunu beyan etmesi ile uyuşturucu maddelere ilişkin uzmanlık raporu birlikte değerlendirildiğinde sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair kabulde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, sanık müdafilerinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda aşağıda belirtilen düzeltme nedenleri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. 04.06.2025 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7550 sayılı Kanun'un 14. maddesiyle değişik 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108/3. maddesi uyarınca ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda birinci fıkradaki koşullu salıverilme sürelerinin uygulanacağının düzenlendiği dikkate alındığında, ikinci defa mükerrir olan sanık hakkında verilen hükümde şartlı tahliye hükümlerinin uygulanmamasına ibaresinin yazılması, 3. Sanık hakkında kurulan hükümde, adli para cezasının 5237 sayılı Kanun'un 52/4. maddesi uyarınca taksitlendirilmesine karar verildikten sonra, "ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği” ihtarı yerine "çevrilebileceği" ihtarına yer verilmesi suretiyle aynı Kanun'un 52/4. maddesinin son cümlesine aykırı davranılması hukuka aykırı bulunmuş ancak bu hususların Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafilerinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 08.07.2025 tarihli ve 2025/2577 Esas, 2025/1978 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303. maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün, (1) nolu bendinin altıncı paragrafında yer alan "çevrilebileceğinin" ibaresinin hükümden çıkarılması ve yerine "çevrileceğinin" ibaresinin eklenmesi, (1) nolu bendinin onuncu paragrafında yer alan "ve şartlı tahliye hükümlerinin uygulanmamasına" ibarelerinin hükümden çıkarılması, suretiyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme taleplerinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Samsun 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.04.2026 tarihinde karar verildi.