Yargıtay · 8. Ceza Dairesi
Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2024/22648 E. 2026/3400 K. – Hakkı Olmayan
Konu: Hakkı Olmayan Yere Tecavüz
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 8. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2024/22648
- Karar No
- 2026/3400
- Karar Tarihi
- Konu
- Hakkı Olmayan Yere Tecavüz
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/1269 E., 2024/22 K. SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Mahkemesi Kararı Of Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.06.2023 tarihli ve 2023/215 Esas, 2023/405 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 154/1, 62, 50, ve 52. maddeleri uyarınca 3.000,00 TL ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 10.01.2024 tarihli ve 2023/1269 Esas, 2024/22 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun kabulü ile hükmün kaldırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-e maddesi uyarınca sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmiştir. II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Cumhuriyet savcısının temyiz istemi; Dosya üzerinden inceleme yapılarak beraat kararı verilmesinin usule aykırı olduğuna, taraf teşkilinin sağlanmadığına, duruşma açılarak karar verilmesi gerektiğine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre, sanığın, komşusu olan katılana ait fındıkları rızası dışında toplamak suretiyle atılı suçu işlediği iddiasına ilişkin olarak, 1. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.05.2022 tarihli, 2020/248 Esas, 2022/359 Karar sayılı ilamı ve 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a bendinde ''İlk derece mahkemesinin kararında usule veya esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığını, delillerde veya işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığını, ispat bakımından değerlendirmenin yerinde olduğunu saptadığında istinaf başvurusunun esastan reddine, aynı Kanun'un 303. maddesinin birinci fıkrasının (a), (c), (d), (e), (f), (g) ve (h) bentlerinde yer alan ihlallerin varlığı hâlinde hukuka aykırılığın düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine' duruşma açılmasına gerek olmadan karar verilebileceğinin düzenlenmiş olması ve aynı Kanun'un 303. maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde ''Olayın daha ziyade aydınlanması gerekmeden beraate veya davanın düşmesine ya da alt ve üst sınırı olmayan sabit bir cezaya hükmolunması gerekirse,'' şeklinde yer alan düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, istinaf mahkemesince sanık yönünden duruşma açılmaksızın dosya üzerinden karar verilmesinde usul ve kanuna aykırılık bulunmadığından, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazı reddedilmiştir. 2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre sanığın atılı suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilmediğinden bahisle sanık hakkında beraat kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmediği anlaşıldığından, Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.
III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 10.01.2024 tarihli ve 2023/1269 Esas, 2024/22 Karar sayılı kararında, Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle, TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Of Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.03.2026 tarihinde karar verildi.