Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2023/2180 E. 2024/546 K. – Hakkı Olmayan

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/1882 E., 2022/2233 K. SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Turgutlu Cumhuriyet Başsavcılığının 23.02.2021 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır 2. Turgutlu 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.10.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir. 3. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin, 25.10.2022 tarihli kararı ile, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılanın istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 154 üncü maddesinin birinci fıkrası,62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, dördüncü fıkrası uyarınca hapis cezasından çevrili 3.000,00 TL ve doğrudan verilen 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz istemi, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanığın suça konu dükkanı kullandığına dair somut delil bulunmadığına, sanığın başkasına ait taşınmazın nasıl ve ne şekilde işgal ettiğine ilişkin kanıtlama olmadan mahkumiyet kararı verildiğine, ayrıca suça konu alanın site ortak alanı mı yoksa sanıklara mı ait olduğu tespit edilmeden karar verilmiş olmasının da isabetsiz olduğuna ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Dava konusu olay sanığın Turgutlu ilçesi Galericiler sitesinde bulunan 53 numaralı dükkanı kiralayarak halı yıkama fabrikası olarak kullanırken katılana ait 52 numaralı dükkanı da kullandığı hali yıkama işletmesini devrederken kiralamış olduğu 53 numaralı dükkanla birlikte suça konu 52 numaralı dükkanı da devrederek hakkı olmayan yere tecavüz suçunu işlediği iddiasına ilişkindir. A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Sanığın üzerine atılı suçu işlediğinde dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden ve sanığın üzerine atılı suçları işlediği sabit olmadığından beraatine karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü Turgutlu İlçesi Galericiler sitesinde bulunan 52 numaralı taşınmazın katılana ait olduğu, müştekinin boş olduğunu bildiği taşınmazını kiralamak için taşınmaza gittiğinde burada ...'ın halı yıkamacılığı yaptığını gördüğü, söz konusu taşınmazın sanık ... tarafından ...'a kiralandığı, sanığın taşınmazı katılanın rızası dışında kullandığı, sonrasında da taşınmazı başkasına devrederek taşınmazdan ayrıldığı, sanığın tevil yollu ikrarı, tanık ifadeleri, fotoğraflar ve tüm dosya kapsamından anlaşılmakla sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE Taşınmaz başında keşif yapılarak sanığın 53 numaralı dükkanla birlikte kullandığı yerin katılana ait dükkan olup olmadığı tespit edilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırmayla yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması hukuka aykırı bulunmuştur. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin, 25.10.2022 tarihli ve 2021/1882 Esas, 2022/2233 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.01.2024 tarihinde karar verildi.