Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2022/5187 E. 2023/10159 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/1271 E., 2021/1178 K. SUÇ : Köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Konya Cumhuriyet Başsavcılığının 10.11.2020 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. 2. Konya 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.02.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan 5237 sayılı Kanun’un 154 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca hapis cezasından çevrili 3.000,00 TL ve doğrudan verilen 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 3. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 20.09.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a)bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine, sanığın 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan Maliye Hazinesi vekilinin temyiz istemi; sanığın atılı suçu işlediğinin dosya kapsamında sabit olduğuna, sanığın cezalandırılması gerektiğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Dava konusu olay sanığın Meram İlçesi ... Mahallesi 39084 ada 105 nolu mera vasıflı taşınmazı sürerek hakkı olmayan yere tecavüz suçunu işlediği iddiasına ilişkindir. A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Sanık ...'nün olay tarihinde bilirkişi raporunda tespit edildiği üzere Meram İlçesi ... Mahallesi 39084 ada 105 nolu mera vasıflı taşınmazın 10.021,55 metrekarelik alanını sürmek suretiyle hakkı olmayan yere tecavüz suçunu işlediğinin anlaşılması nedeniyle mahkûmiyetine karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü 10.11.2020 tarihli iddianame kapsamına göre sanığın, Konya İli Meram İlçesi ... Mahallesi 39084 ada 105 nolu mera parseline tecavüz suçu iddiasıyla kamu davası açılmış ise de, dava konusu parselin 6360 sayılı Kanun'un yürürlük tarihi olan 30 Mart 2014 öncesinde de belde statüsünde olduğu, 5841 sayılı Kanun ile 5237 sayılı Kanun'un 154 üncü maddesinin birinci fıkrasındaki "kamu" ibaresinin hükümden çıkartıldığı, belde merasına tecavüzün kanunda suç olarak düzenlenmediği gözetilerek sanığın beraatine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE Suça konu taşınmazın bulunduğu yerin suç tarihinde ve öncesinde belediye sınırları içinde bulunduğu, hükümden önce 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 sayılı Kanunun 1 inci maddesiyle 5237 sayılı Kanun'un 154 üncü maddesinin birinci fıkrasında yapılan değişiklikle sanığın eyleminin suç olmaktan çıkarıldığı anlaşılmakla Bölge Adliye Mahkemesince verilen beraat kararında hukuka aykırılık bulunmamıştır. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Konya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 20.09.2021 tarihli kararında katılan Maliye Hazinesi vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Konya 8. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.12.2023 tarihinde karar verildi.