Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2025/4937 E. 2026/4631 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/260 E., 2025/428 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Silopi 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.12.2021 tarihli ve 2020/2039 Esas, 2021/2662 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir. Anılan karara yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusu üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 18.01.2023 tarihli ve 2022/2554 Esas, 2023/172 Karar sayılı kararı ile sanığın atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesinin gerekmesi nedeniyle bozulmasına karar verilmesinden sonra Silopi 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.12.2023 tarihli ve 2023/1171 Esas, 2023/2215 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan neticeten hapisten çevrili 3.000,00 TL para cezası ve 20,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B. İstinaf Gaziantep Bölge Adliyesi Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 12.02.2025 tarihli ve 2025/260 Esas, 2025/428 Karar sayılı kararı ile sanık hakkındaki İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusu üzerine duruşma açılmaksızın yapılan yargılamada istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Katılan vekilinin temyiz sebepleri; araç müsaderesi hakkında karar verilmediğine, kurum zararının sanık tarafından karşılanması gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 30.04.2025 tarihli ve 2024/6-490 Esas, 2025/197 Karar sayılı ilamında da açıkça belirtildiği üzere; "Bölge adliye mahkemelerinin hükmün bozulmasına karar verebileceği hâller, 5271 sayılı Kanun'un 280. maddesinin birinci fıkrasının (e) ve (f) bentlerinde tahdidi olarak sayılmıştır. Bu düzenlemelere göre istinaf mahkemelerince hükmün bozulmasına karar verilen hâllerde bölge adliye mahkemesi ceza dairesinin, dosyanın yeniden incelenmek ve hükmolunmak üzere hükmü bozulan ilk derece mahkemesine veya kendi yargı çevresinde uygun göreceği diğer bir ilk derece mahkemesine gönderilmesine karar vermesi gerekmekte olup, görüldüğü üzere bölge adliye mahkemesinin bozma kararı verebileceği hâller, kati surette davanın esasına ilişkin değil ve fakat yargılamaya dair usul kurallarının ağır ve açık ihlalleri ile hükme müteessir usul kurumlarının ihmali suretiyle hüküm kurulması durumlarına münhasırdır. 5271 sayılı Kanun'un 286. maddesinin birinci fıkrası uyarınca bölge adliye mahkemesi ceza dairelerinin bozma dışında kalan kararları temyiz edilebileceğinden, bölge adliye mahkemesinin Kanun'un açık hükmüne aykırı şekilde verdiği bozma kararının temyiz edilebilmesinin de mümkün olmadığı anlaşılmıştır. Bu sebeple ilk derece mahkemesi hükmünün hukuka aykırılık taşıdığının tespit edilmesi durumunda bölge adliye mahkemesi ceza dairesince ilk derece mahkemesi hükmünün kaldırarak yeniden hüküm kurulması gerektiği hâlde bozma kararı verilmesi nedeniyle sanığın temyiz hakkının kısıtlanması söz konusu olabilecektir." Bu nedenle Gaziantep Bölge Adliyesi Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, kanuni dayanağı bulunmayan 18.01.2023 tarihli bozma kararı ile anılan bozma kararına istinaden ilk derece mahkemesince tesis edilen 22.12.2023 tarihli kararın hukuki değerden yoksun olduğu ve görevsiz mahkeme tarafından verilmiş olması da gözetilerek Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 12.02.2025 tarihli ve 2025/260 Esas, 2025/428 Karar sayılı istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararı, Silopi 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.12.2021 tarihli ve 2020/2039 Esas, 2021/2662 Karar sayılı hüküm ile ilgili olarak gerekiyorsa 5271 sayılı Kanun'un 280/2. maddesi de gözetilmek suretiyle istinaf incelemesi yapılıp hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR Başkaca yönleri incelenmeyen Gaziantep Bölge Adliyesi Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 12.02.2025 tarihli ve 2025/260 Esas, 2025/428 Karar sayılı kararının gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b maddesi uyarınca Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.04.2026 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.