Yargıtay · 7. Ceza Dairesi

Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2023/15655 E. 2026/4356 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Ceza Dairesi
Esas No
2023/15655
Karar No
2026/4356
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/646 E., 2021/1045 K. SUÇ : 2935 sayılı Olağanüstü Hal Kanunu'na muhalefet KARAR : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Valinin emirlerini dinlememek ve isteklerini yerine getirmemek suçundan sanık ...’in beraatine dair Eskişehir 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.03.2018 tarihli ve 2016/734 Esas, 2018/276 Karar sayılı kararının istinaf edilmesi üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesinin 15.06.2021 tarihli ve 2019/989 esas, 2021/2923 sayılı kararı ile bozulmasını müteakip, basit yargılama usulü uygulanmak suretiyle yeniden yapılan yargılama sonunda, Eskişehir 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.12.2021 tarihli ve 2021/646 Esas, 2021/1045 Karar sayılı kararıyla, sanığın 2935 sayılı Olağanüstü Hal Kanunu’nun 25/b-1.1. cümle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun ( 5271 sayılı Kanun) 251/3 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62/1. maddeleri uyarınca 18 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun’un 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği anlaşılmıştır. Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309/1. maddesi uyarınca, 13.05.2023 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 11.07.2023 tarihli ve KYB-2023/64709 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 11.07.2023 tarihli ve KYB-2023/64709 sayılı kanun yararına bozma isteminin; “...Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10/04/2018 tarihli ve 2014/15-487 esas, 2018/151 sayılı kararında belirtildiği üzere, temyiz ve istinaf kanun yollarından geçmeksizin kesinleşen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların ülke sathında uygulama birliğine ulaşmak ve ciddi boyutlara ulaşan hukuka aykırılıkların toplum ve birey açısından hukuk yararına giderilmesi amacıyla olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına bozma konusu yapılabileceği nazara alınarak yapılan incelemede, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 75. maddesinde yer alan, "...Soruşturma giderleri ile birlikte, Cumhuriyet savcılığınca yapılacak tebliğ üzerine on gün içinde ödediği takdirde hakkında kamu davası açılmaz. (Ek cümle: 24/11/2016-6763/12 md.) Taksirli suçlar hariç olmak üzere, önödemeye bağlı olarak kovuşturmaya yer olmadığına veya kamu davasının düşmesine karar verildiği tarihten itibaren beş yıl içinde önödemeye tabi bir suçu işleyen faile bu fıkra uyarınca teklif edilecek önödeme miktarı yarı oranında artırılır. (2) Özel kanun hükümleri gereğince işin doğrudan mahkemeye intikal etmesi halinde de fail, hakim tarafından yapılacak bildirim üzerine birinci fıkra hükümlerine göre saptanacak miktardaki parayı yargılama giderleriyle birlikte ödediğinde kamu davası düşer.” şeklindeki düzenleme nazara alındığında, somut olayda, Eskişehir 5. Asliye Ceza Mahkemesince yapılan ön ödeme ihtarının sanığa 30/05/2017 tarihinde tebliğ edildiği, sanık tarafından 05/06/2017 tarihinde Yomra Mal Müdürlüğü veznesine 922,00 Türk lirası tutarın yatırıldığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında düşme kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde sanığın mahkûmiyetine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.'' yönündeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE Kanun yararına bozma müessesesinin uygulanmasında, 5271 sayılı Kanun'un 309/3. maddesindeki "Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar." şeklindeki düzenleme esas alınarak, kanun yararına bozma incelemesi, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki istem ve gerekçe ile sınırlı olduğu cihetle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki talep yerinde görüldüğünden istemin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR 1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriğindeki husus yerinde görüldüğünden talebin KABULÜNE,

2. Eskişehir 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.12.2021 tarihli ve 2021/646 Esas, 2021/1045 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun’un 309/4-d maddesi uyarınca, hükümden, sanık ...'in mahkûmiyetine ilişkin 1. madde çıkartılarak yerine '' Sanık ... hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 75... sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddeleri gereğince DÜŞMESİNE, '' ibaresinin yazılması suretiyle, dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.04.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2023/15655, K. 2026/4356, T. 13.04.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-ceza-dairesi-2023-15655-e-2026-4356-k-46931b6d277e