Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2022/8347 E. 2026/3543 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/302 E., 2021/676 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, hükümde temyiz süresinin 15 gün olarak gösterilmiş olması sebebiyle sanığın yasa yolunda yanıltıldığı, bu itibarla sanığın temyiz isteminin süresinde kabul edildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 17.01.2024 tarihli ve 2023/7-302 Esas, 2024/7 Karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere; etkin pişmanlık ihtarı yapılan sanığın, ödeme imkânının bulunmadığını beyan etmesi ve ödeme iradesinde bulunmaması karşısında, indirim oranı belirtilmeksizin ihtarat yapılması nedeniyle sanığın cezada yapılacak indirim oranı konusunda yanıltılmadığı anlaşılmakla, etkin pişmanlığa ilişkin husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Ancak; 1.Sanık hakkında takdiri indirim uygulanırken, uygulama maddesi olarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62/1. maddesi yerine, 62. maddesinin gösterilmesi suretiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

2.Sanık hakkında tayin olunan adli para cezasının taksitlendirilmesine karar verilirken, uygulama maddesi olan 5237 sayılı Kanun'un 52/4. maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

3.Suça konu kaçak sigaraların tasfiye edilip edilmediklerine bakılmaksızın müsaderesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

4.Bozma ilâmı öncesi verilen kararın sanık tarafından temyiz edilmesi ve kararın sanık lehine bozulması karşısında, bozma sonrası yapılan yargılama giderlerinin sanığa yükletilemeyeceği gözetilmeden sanıktan tahsiline karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuş ise de, bahse konu hukuka aykırılıklar Yargıtay tarafından düzeltilerek giderilmiştir.

Açıklanan nedenlerle, sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği; hükmün takdiri indirime ilişkin (4) numaralı bendinde yer alan "62." ibaresinin çıkartılarak yerine "62/1." ibaresinin eklenmesi, hükmün adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin (6) numaralı bendinin başına "5237 sayılı Kanun'un 52/4. maddesi uyarınca" ibaresinin eklenmesi, hükmün eşya müsaderesine ilişkin (10) numaralı bendinde yer alan "Kaçak eşyaya mahsus tespit varakasında nitelikleri belirtilen ve kaçak olduğu sabit olan sigaraların tasfiye edilen kısmının müsaderesine yer olmadığına, var olması halinde tasfiye bedelinin hazineye irat kaydına, tasfiye edilmeyen" ifadesinin çıkartılması, hükümden yargılama giderlerine ilişkin (12-a) numaralı bendin çıkartılarak yerine "Bozma öncesi yapılan ve sanık ... tarafından sebebiyet verilen 277,07 TL yargılama giderinin sanık ...'dan alınarak Devlet Hazinesine gelir kaydına, bozma sonrası sanık ... yönünden yapılan yargılama giderlerinin ise lehe bozma olması sebebiyle Devlet Hazinesi üzerinde bırakılmasına," ifadesinin eklenmesi ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30.03.2026 tarihinde karar verildi.